Tρίζει η καρέκλα του Aμπάς

Σε ανυπέρβλητο εμπόδιο για την περαιτέρω εφαρμογή του «οδικού χάρτη»
εξελίσσεται το «τείχος του απαρτχάιντ» – «φράχτης ασφαλείας» κατά τους
Ισραηλινούς – που εξακολουθεί να οικοδομείται στη Δυτική Όχθη. H αποτυχία του
Μπους να μεταπείσει τον Σαρόν εξαγριώνει τους Παλαιστίνιους μαχητές και
υπονομεύει επικίνδυνα τη θέση του Παλαιστίνιου πρωθυπουργού.

Το σήμα της νίκης. Μικρές Παλαιστίνιες φορούν μπλουζάκια με την εικόνα του Αραφάτ σε διαδήλωση για την απελευθέρωση των Παλαιστινίων που κρατούνται σε ισραηλινές φυλακές

«Θα συνεχίσουμε να πιέζουμε τους Ισραηλινούς όσον αφορά αυτό το ζήτημα»,
δήλωσε χθες ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών. Μία ημέρα νωρίτερα, ωστόσο, οι
ΗΠΑ είχαν δεχθεί «με εξαιρετική ικανοποίηση τη δήλωση του Ισραηλινού
πρωθυπουργού πως θα χειριστεί το θέμα του φράχτη ασφαλείας με τις ελάχιστες
δυνατές επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή του παλαιστινιακού λαού». Και πέντε
ημέρες νωρίτερα, έπειτα από τη συνάντησή του με τον Μαχμούντ Αμπάς, ο
Αμερικανός πρόεδρος είχε χαρακτηρίσει ανοιχτά το τείχος «πρόβλημα»… Ο Αριέλ
Σαρόν, από την πλευρά του, εμμένει στη θέση του: «Οι καλοί φράχτες κάνουν τους
καλούς γείτονες», δήλωσε χθες προκλητικά. Και πολλοί αναλυτές εκτιμούν πως η
στάση της Ουάσιγκτον κάνει την – εύθραυστη ήδη – καρέκλα του Αμπάς να τρίζει.

«Πρέπει να ρωτήσω τον Αμπάς τι σκέφτηκε όταν είδε τους Αμερικανούς να μιλούν
σε αυτόν για το τείχος και έπειτα να ανακαλούν όσα είχαν πει κατά τη συνομιλία
τους με τον Σαρόν», δήλωσε ο Αμπντέλ-Αζίζ Ραντίσι, εκ των ηγετών της Χαμάς.
Τόσο η Χαμάς όσο και η Ισλαμική Τζιχάντ κατηγόρησαν τις ΗΠΑ και το Ισραήλ ότι
προσπαθούν να πυροδοτήσουν με το τείχος έναν παλαιστινιακό εμφύλιο πόλεμο και
απείλησαν να επανεκτιμήσουν την εκεχειρία που κήρυξαν προ μηνός.

«Έπειτα από τη συνάντηση του Αμπάς με τον Μπους», εξηγεί ο φιλόσοφος
Αμπντελκαρίμ Μπαργούτι, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μπιρ Ζέιτ, κοντά στη
Ραμάλα, «οι Παλαιστίνιοι σχημάτισαν την εντύπωση πως τα πράγματα θα άρχιζαν
επιτέλους να κινούνται. H εντύπωση αυτή, ωστόσο, διαλύθηκε με τη συνάντηση
Σαρόν – Μπους. Δεν έγινε σχεδόν καμία αναφορά στον οδικό χάρτη, δεν φάνηκε να
ασκείται καμία πίεση στον Σαρόν» – σαφώς και δεν διευκολύνθηκε το έργο του
Παλαιστίνιου πρωθυπουργού: «Ο μόνος τρόπος για τον Αμπάς να ενισχύσει τη θέση
του έναντι της παλαιστινιακής κοινής γνώμης και να διατηρήσει την εκεχειρία,
είναι να επιδείξει απτά αποτελέσματα».

Τρικλοποδιές

Ουσιαστικά, επισημαίνουν οι αναλυτές, ο Αμπάς δέχεται επί του παρόντος πιέσεις
από παντού. Πιέσεις από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ να αφοπλίσει τις εξτρεμιστικές
οργανώσεις, πιέσεις από τον λαό του να πείσει το Ισραήλ να απελευθερώσει τους
Παλαιστίνιους κρατούμενους και να παγώσει την οικοδόμηση του τείχους, απειλές
από τους μαχητές να άρουν την εκεχειρία, αντιδράσεις από τους απλούς
Παλαιστίνιους που δεν βλέπουν την καθημερινή τους ζωή να βελτιώνεται,
«τρικλοποδιές» από τον Αραφάτ που δεν εννοεί να χάσει την πρωτοκαθεδρία…
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η άποψη του Μπους πως η ίδρυση ενός παλαιστινιακού
κράτους έως το 2005 παραμένει «ρεαλιστικός στόχος» φαντάζει τουλάχιστον υπεραισιόδοξη.