Στο πατρικό λόγω ανεργίας

Αργούν να αποχωριστούν οι νέοι και οι νέες στη χώρα μας την ασφάλεια της
πατρικής κατοικίας τους. Πέντε στους 10 νέους, ηλικίας από 25 έως 30 χρόνων,
και 7 στους 10 ηλικίας, από 19 έως 25, επιλέγουν να μένουν με την οικογένειά
τους σύμφωνα με την έρευνα του EKKE (Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών) «Οι
οικογενειακές διαδρομές, η ανεξαρτητοποίηση των νέων και οι κοινωνικές
επιδοτήσεις».

«H ανεξαρτητοποίηση των νέων ορίζεται με τρία κριτήρια: πρώτον, τη σταθερή
εργασία, δεύτερον, την απόκτηση ανεξάρτητης κατοικίας και, τρίτον, τη
συντροφική ζωή με γάμο ή συμβίωση. H σταδιακή αυτή ανεξαρτητοποίηση των νέων
αργοπορεί σταδιακά όλο και περισσότερο» εξηγεί στα «NEA» η δρ Λάουρα
Αλιμπράντη-Μαράτου, κοινωνιολόγος, κύρια ερευνήτρια του EKKE.

H δυσκολία και η καθυστέρηση εύρεσης δουλειάς παίζει σημαντικό ρόλο στην
καθυστέρηση της εγκατάλειψης της οικογενειακής εστίας. Σύμφωνα με τα τελευταία
στοιχεία της Eurostat, το ποσοστό ανεργίας των νέων κάτω των 25 ετών σε όλες
τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αγγίζει το 14,5%. Το ποσοστό αυτό στη χώρα μας
ανέρχεται σε 28,4%, ενώ στη Γαλλία αγγίζει το 18,9%, στη Μεγάλη Βρετανία το
11,4% και στην Πορτογαλία φθάνει μόλις το 9%.

H απασχόληση

«Ζώντας με τους γονείς μου μού δίνεται η δυνατότητα να βάζω χρήματα στην άκρη για μελλοντικά σχέδια», λέει η κ. Μαριάντζελα Βρέττη, νοσηλεύτρια

Αντίθετα με την ανεργία, η αναλογία των απασχολούμενων νέων 15-24 χρόνων
μειώνεται σταδιακά. Το ποσοστό των επαγγελματικά ενεργών νέων είναι 10,5% στην
Ελλάδα και 13,7% στην Γαλλία, ενώ αγγίζει το 17,1% στην E.E.

Αλλά ακόμα και αν οι νέοι βρουν δουλειά, δεν παίρνουν εύκολα την απόφαση να
φύγουν από την πατρική τους κατοικία και να ενοικιάσουν δικό τους διαμέρισμα.
«Ο πρώτος μισθός κυμαίνεται συνήθως περίπου 500-700 ευρώ. Επομένως είναι
φυσιολογικό οι νέοι να μην αποφασίζουν να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους, καθώς
με το εισόδημα αυτό δεν μπορούν να ενοικιάσουν το δικό τους διαμέρισμα και
επιπλέον να καλύψουν τα τρέχοντα έξοδα», λέει ο κ. Παναγιώτης Λιγνός,
οικονομολόγος.

«Παρ’ όλο που δουλεύω από τα 18 μου χρόνια, συνεχίζω μέχρι σήμερα να ζω στο πατρικό μου κυρίως για οικονομικούς λόγους…», λέει ο κ. Μαρίνος Θεοφιλόπουλος, ιδιωτικός υπάλληλος

«Δεν είναι λίγες οι φορές που επιζητώ την ελευθερία μου. Στο πατρικό μου σπίτι
βέβαια δεν αντιμετωπίζω κάποιο πρόβλημα. H συμβίωση με τους γονείς μου είναι
αρμονική. H ιδέα όμως του να ζω μόνη μού αρέσει πολύ και με έχει απασχολήσει
αρκετές φορές στο παρελθόν, ιδιαίτερα από τη στιγμή που άρχισα να δουλεύω και
να βγάζω τα δικά μου λεφτά. Σκεπτόμενη όμως το ενοίκιο και τους λογαριασμούς
αντιλαμβάνομαι ότι το όνειρό μου δύσκολα μπορεί να γίνει πράξη», λέει η
26χρονη Μαριάντζελα Βρέττη, η οποία τα τελευταία τρία χρόνια δουλεύει ως
νοσηλεύτρια.

Τα εισοδήματα των νέων σταδιακά αυξάνονται όσο η ηλικία τους. Σύμφωνα με τα
στοιχεία της έρευνας, τα εισοδήματα των νέων στο σύνολο των χωρών της E.E.
είναι κατά μέσον όρο 35% χαμηλότερα από εκείνα του συνόλου του πληθυσμού.

Μία δεύτερη πηγή εισοδημάτων για τους νέους αποτελούν οι κοινωνικές παροχές.
Όπως εξηγεί η κ. Εβελύν Τσανίρα, ερευνήτρια του EKKE: «Στην Ελλάδα οι νέοι
επωφελούνται πολύ λιγότερο από τις κοινωνικές παροχές. Οι κοινωνικές παροχές
που αφορούν τα επιδόματα, όπως οικογένειας, ανεργίας, κοινωνικής βοήθειας,
σπουδών και κατοικίας, στην Ελλάδα αντιπροσωπεύουν το 46% του συνόλου των
κοινωνικών εισοδημάτων των νέων, ενώ στη Γαλλία αγγίζουν το 88%».

H μεγάλη χρονική διάρκεια συγκατοίκησης των νέων με τους γονείς τους δεν
μπορεί να εξηγηθεί αποκλειστικά βάσει των οικονομικών δεδομένων. Όπως
επισημαίνει η δρ Λάουρα Αλιμπράντη-Μαράτου, η οικογένεια στην Ελλάδα διατηρεί
τον ρόλο της ως στήριγμα για τους νέους. Συχνά οι νέοι παρ’ ότι εργάζονται
προτιμούν να παραμένουν στην πατρική τους κατοικία κρατώντας το μεγαλύτερο
μέρος των εισοδημάτων για να καλύπτουν τις προσωπικές ανάγκες τους.

Καθυστερούν να παντρευτούν

Οι νέοι καθυστερούν να παντρευτούν, αφού ο μέσος όρος ηλικίας για όσους
το αποφασίζουν αυξάνεται σταδιακά. Σύμφωνα με τα δεδομένα, το φαινόμενο αυτό
είναι εντονότερο στους άνδρες καθώς ενώ το 1989 η μέση ηλικία γάμου ήταν 27,9
το 1999 έφθασε να είναι 30 και κάτι. Στις γυναίκες η αύξηση αυτή παρουσιάζεται
σε μικρότερη κλίμακα: σε μία δεκαετία ο μέσος όρος ηλικίας των γυναικών που
εισέρχονται στον έγγαμο βίο αυξήθηκε περίπου κατά δύο χρόνια. Οι γυναίκες όχι
μόνο παντρεύονται πιο αργά, αλλά γίνονται και μητέρες σε μεγαλύτερη ηλικία: το
1975 η μέση ηλικία ήταν 23,6, ενώ το 1995 έφθασε 26,6.

Στη χώρα μας η συμβίωση παραμένει μια πρακτική περιορισμένη, καθώς μόλις το 2%
των νέων από 20-29 χρόνων συμβιώνουν χωρίς γάμο, ενώ αντίστοιχα στη Γαλλία 19%
των νέων 20-24 ετών και 25% των 25-29 ετών επιλέγουν να συγκατοικήσουν με τον
σύντροφό τους.