Πρόσωπα Ξύπνησε 19 χρόνια μετά

Ο Τέρι Ουόλις έπεσε σε κώμα το 1984, όταν ήταν 19 χρόνων. Τον περασμένο
μήνα, δεκαεννέα χρόνια μετά, είπε τις πρώτες του λέξεις: «μαμά», και μετά
«Πέπσι» και «γάλα»…
![]() |
|
Τέρι Ουόλις. Με τη μητέρα του, Αντζιλί |
Σύμφωνα με τους ειδικούς, όταν κάποιος παραμείνει σε κατάσταση φυτού
περισσότερο από ένα χρόνο, οι πιθανότητες να ανανήψει περιορίζονται πολύ. Μόνο
μια δεκαπενταριά τέτοιες περιπτώσεις είναι καταγραμμένες στα ιατρικά χρονικά.
Και τον Τέρι Ουόλις τον είχαν ξεγραμμένο όλοι, εκτός από τη μητέρα του. Σε
αυτοκινητικό δυστύχημα τον Ιούνιο του 1984, υπέστη σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές
κακώσεις και οι γιατροί προειδοποίησαν την Αντζιλί Ουόλις πως το πρωτότοκο από
τα τέσσερα παιδιά της πιθανόν να μη ζούσε παρά λίγες μόνο ώρες. Τελικά, ο Τέρι
έμεινε σε κατάσταση φυτού και το 1985 μεταφέρθηκε στο Κέντρο Αποκατάστασης και
Φροντίδας του Μάουντενβιου, στο Άρκανσο. Δύο φορές την εβδομάδα, η Αντζιλί
ταξίδευε 80 χλμ για να τον δει. Σχεδόν κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο και στις
γιορτές τον έπαιρνε στο σπίτι. «Του μιλούσαμε, προσπαθούσαμε να τον κάνουμε να
ανταποκριθεί, τον πηγαίναμε σε μέρη και σε ανθρώπους που γνώριζε», λέει η
Αντζιλί στην απεσταλμένη της «Γκάρντιαν». Του διάβαζε επίσης, και ο Τέρι λέει
τώρα πως θυμάται το διάβασμα. Δεν ήταν εύκολα όλα αυτά. H Αντζιλί δουλεύει
βάρδιες σ’ ένα εργοστάσιο που φτιάχνει πουκάμισα και ο άνδρας της, ο Τζέημς,
κρατάει το οικογενειακό αγρόκτημα.
Τώρα η φωνή του Τέρι είναι επίπεδη, το πρόσωπό του δεν μπορεί να πάρει
εκφράσεις. Έχει πρόβλημα με τη βραχεία μνήμη και με τους… κανόνες καλής
συμπεριφοράς. Εξακολουθεί να μην μπορεί να κινηθεί από τον λαιμό και κάτω. Δεν
ξέρει πόσων χρόνων είναι και δεν θυμάται τίποτε από τη ζωή του ακριβώς πριν
από το δυστύχημα. Ήταν τότε νιόπαντρος και είχε μια κόρη έξι εβδομάδων (σήμερα
έχει την ηλικία που είχε εκείνος όταν του συνέβη το δυστύχημα), είχε παρατήσει
το σχολείο και προσπαθούσε να ζήσει φτιάχνοντας αυτοκίνητα. Δεν θυμάται τη
γυναίκα του, που έχει ξαναφτιάξει τη ζωή της. Θυμάται όμως τη μητέρα και τα
αδέλφια του και περιστατικά από την παιδική ηλικία του. Σχηματίζει μικρές
προτάσεις και απαντά σε ερωτήσεις, αλλά οι ειδικοί λένε πως θα είναι αδύνατο
να ανακτήσει πλήρως τις γνωστικές του ικανότητες.
H Αντζιλί λέει πως πιστεύει στον Θεό, αλλά δεν πηγαίνει στην εκκλησία και δεν
έκανε ό,τι έκανε πιστεύοντας πως ο γιος της θα γινόταν ξαφνικά εντελώς καλά με
κάποιο θαύμα. «Ήθελα να συνεχίσω να του μιλάω και να τον παίρνω μαζί μου
σπίτι. Έπρεπε να γίνει ρουτίνα», εξηγεί. «Αλλά δεν μπορώ να πω ότι πίστευα
πραγματικά πως θα καλυτέρευε. Έπρεπε απλώς να γίνει ρουτίνα».














