Mήπως τελικά οι γιατροί βιάστηκαν;

Χωριστά φέρετρα. Οι Ιρανοί θρηνούν τα χαμογελαστά κορίτσια

Ερωτηματικά για τα κίνητρα, αλλά και τη βιασύνη που επιδείχθηκε για την
πραγματοποίηση της επέμβασης διαχωρισμού των Ιρανών σιαμαίων αδελφών
διατυπώνουν πολλοί ειδικοί, ενώ απαρηγόρητος είναι ο πατέρας τους.

Απαρηγόρητος ο άνθρωπος που είχε υιοθετήσει τις σιαμαίες αδελφές στο Ιράν, ο
γιατρός Αλιρέζα Σαφάιαν, είχε βάλει τα κλάματα όταν έμαθε ότι είχε αποφασιστεί
να πραγματοποιηθεί η επέμβαση διαχωρισμού της Λαντάν και της Λαλέχ στη
Σιγκαπούρη. «Όταν τις πήγαν στη Σιγκαπούρη ήξερα ότι θα τις φέρουν πίσω
νεκρές. Τις πήγαν εκεί και τις σκότωσαν», λέει σήμερα μιλώντας στο πρακτορείο
Ρώυτερ από το σπίτι του στην Τεχεράνη. «Σιαμαία βρέφη ενωμένα στο κεφάλι
έχουμε μία περίπτωση σε κάθε δύο εκατομμύρια γεννήσεις. Επέμβαση διαχωρισμού
ενηλίκων σιαμαίων δεν έχει επιχειρηθεί ποτέ». Δεν μπορεί να καταλάβει ακόμη
πώς οι γιατροί αποφάσισαν τόσο εύκολα να προχωρήσουν σε μια εγχείρηση που
άλλοι συνάδελφοί τους είχαν θεωρήσει πολύ επικίνδυνη. «Και εγώ και ο αδελφός
μου που είναι γιατρός στη Γερμανία τούς είχαμε πει πως αυτή η εγχείρηση ήταν
αδύνατη. Δεν μας άκουσαν. Τώρα που έφυγαν οι κόρες μου νιώθω ένα μεγάλο κενό.
Ζούσαμε μαζί 27 ολόκληρα χρόνια».

Αντικρουόμενες οι απόψεις

Όμως, ο Μπεν Γκάρσον, διευθυντής της Νευροχειρουργικής Παιδιατρικής Κλινικής
στο Πανεπιστήμιο Τζον Χόπκινς, ο οποίος μετέβη στη Σιγκαπούρη για την
επέμβαση, τόνισε ότι «άξιζε να γίνει, έστω και αν γνωρίζαμε ότι οι πιθανότητες
δεν ήταν μεγάλες. Πιστεύω ότι ήταν μία άξια ανθρωπιστική προσπάθεια».
Αντίθετα, ο νευροχειρουργός Μαντζτίντ Σαμίι, πρόεδρος του Διεθνούς Κέντρου
Νευροχειρουργικής στο Αννόβερο, που κατά το παρελθόν είχε αρνηθεί να κάνει την
επέμβαση διαχωρισμού των Ιρανών σιαμαίων, εξέφρασε την έκπληξή του για το
γεγονός ότι επιχειρήθηκε μια τέτοια επέμβαση. Ο δρ Σαμίι είχε απορρίψει αίτημα
των σιαμαίων να υποβληθούν σε επέμβαση διαχωρισμού το 1988, ύστερα από
εξετάσεις που κράτησαν έναν μήνα, καθώς είχε διαπιστωθεί ότι ήταν πρακτικά
μηδαμινές οι πιθανότητες επιτυχίας λόγω της κοινής κρανιακής αρτηρίας που
είχαν οι δύο κοπέλες. Ίσως, όμως, ο τελευταίος λόγος να ανήκε δικαιωματικά
στις δύο αδελφές. Μία από τις στενότερες φίλες των σιαμαίων, η Ζαχία Σιρασκάν,
δήλωσε στο BBC ότι οι 29χρονες Ιρανές ήταν γεμάτες αισιοδοξία για την έκβαση
της επέμβασης. «Τις είδα πριν από την εγχείρηση και αστειεύονταν με όλο τον
κόσμο. Σκέφτονταν το μέλλον τους», είπε η Ζαχία. Είχαν γνώση των κινδύνων της
επέμβασης και είχαν δηλώσει «έτοιμες να αντιμετωπίσουν ακόμα και την
πιθανότητα του θανάτου».