«Λοχαγών» άνοδος – και πτώση…

Το 1996, χρονιά – ορόσημο για τις εσωκομματικές εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ, η
ομάδα των επτά «λοχαγών» αναγνωρίστηκε ως ένας από τους παράγοντες που
συνέβαλαν στην ανάδειξη του Κώστα Σημίτη στην προεδρία του κόμματος. Τότε,
φυσικά, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι ορισμένα από τα μέλη της, που στη
συνέχεια αποτέλεσαν και τον βασικό πυρήνα συνεργατών του Πρωθυπουργού, θα
έβαζαν «εμπόδια» στη μετέπειτα πορεία τού κ. Σημίτη…

Τον βασικό πυρήνα των «λοχαγών» αποτέλεσαν οι Χάρης Καστανίδης, Βαγγέλης Μαλέσιος, Στέφανος Μανίκας, Μιχάλης Νεονάκης, Γιάννης Νικολάου, Δημήτρης Ρέππας και Μηνάς Σταυρακάκης (σε φωτογραφία του 1996)

Οι «λοχαγοί» του ΠΑΣΟΚ ήταν μια ομάδα νεαρών, φιλόδοξων και συγχρόνως
ρομαντικών στελεχών, που πρωτοεμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’80 και
σταδιακά μετεξελίχθηκε σε εσωκομματική αντιπολίτευση στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα
Παπανδρέου. Οι «7» ως ομάδα πολιτικής παρέμβασης ολοκλήρωσαν τη διαδρομή τους
όταν θεώρησαν ότι η αποστολή τους έφτασε στο τέλος της με την εκλογή του Κώστα
Σημίτη στην προεδρία του κόμματος. Ως σημαντικότερη πρωτοβουλία τους στα
εσωτερικά του ΠΑΣΟΚ καταγράφηκε η λεγόμενη σύγκρουση στο «Πεντελικόν», τότε
που οι «λοχαγοί» ενθάρρυναν την υποψηφιότητα του Παρασκευά Αυγερινού για την
κάλυψη τής θέσης του γραμματέα του κόμματος, κόντρα στον Ανδρέα Παπανδρέου που
προόριζε για το αξίωμα – όπερ και εγένετο – τον Άκη Τσοχατζόπουλο. Ο Κώστας
Σημίτης αναγνώρισε τη συμβολή τους στην κατάκτηση της αρχηγίας, τούς
εμπιστεύτηκε ως πολιτικά του παιδιά και μετά το ’96 τους μοίρασε εξουσία είτε
προάγοντάς τους στην κομματική ιεραρχία είτε παραχωρώντας τους καίρια
κυβερνητικά πόστα.

H ομάδα των «επτά». Τον βασικό πυρήνα των «λοχαγών» αποτέλεσαν οι Χάρης
Καστανίδης, Βαγγέλης Μαλέσιος, Στέφανος Μανίκας, Μιχάλης Νεονάκης, Γιάννης
Νικολάου, Δημήτρης Ρέππας και Μηνάς Σταυρακάκης. Μετά τη συγκρότηση της ομάδας
εντάχθηκε σε αυτήν αναλαμβάνοντας περιφερειακό ρόλο και ο Θόδωρος Τσουκάτος, ο
οποίος λίγο πριν από το Συνέδριο του ’94 αποβλήθηκε από το σώμα της λόγω…
ασυμβατότητας με τα υπόλοιπα μέλη.

Από τα αμφιθέατρα. H γνωριμία των «λοχαγών» μετεξελίχθηκε σε φιλία μέσα
από τα αμφιθέατρα της Οδοντιατρικής Σχολής (Μανίκας, Νεονάκης, Ρέππας) και τη
Σπουδάζουσα Νεολαίας. Επρόκειτο για χαμηλόβαθμα στελέχη που φρόντιζαν να
κάνουν αισθητή την πολιτική τους παρουσία με κείμενα για τη συλλογικότητα και
τη δημοκρατία και με θεαματικές παρεμβάσεις στις συνεδριάσεις της K.E. Όταν
ξεκίνησε η μάχη της διαδοχής στο ΠΑΣΟΚ, οι «7» στήριξαν ανοιχτά τον Κώστα
Σημίτη, αν και τότε ορισμένοι είχαν υποστηρίξει ότι συντάχθηκαν με τον
μετέπειτα πρωθυπουργό επειδή είχαν συνειδητοποιήσει τη δυναμική τής περίφημης
ομάδας των «4» (K. Σημίτης, B. Παπανδρέου, Θ. Πάγκαλος, Π. Αυγερινός).

H παραίτηση Καστανίδη. Το 1997, η ομάδα διασπάστηκε με αφορμή την
αποχώρηση του Χάρη Καστανίδη από την κυβέρνηση, με αποτέλεσμα να επέλθει
σοβαρή ρήξη και στις σχέσεις των ιδίων των μελών της (ως γνωστόν, υπέβαλε
παραίτηση από το υπουργείο Μεταφορών καταγγέλλοντας «συμφέροντα» που έπαιζαν
παιχνίδια στον χώρο ευθύνης του – μια παραίτηση που έγινε δεκτή από τον κ.
Σημίτη με αυστηρή επιστολή). Ακόμη και ο φίλος του και έτερος «λοχαγός»
Δημήτρης Ρέππας, υπουργός Τύπου τότε, τού απάντησε σκληρά λέγοντας ότι «χρέος
των υπουργών είναι να αντιμετωπίζουν τα συμφέροντα αυτά και να μην
παραπονιούνται ότι υπάρχουν».

Πάγκαλος κατά Ρέππα. Ο κ. Δ. Ρέππας, σημερινός υπουργός Εργασίας και
μέλος του E.Γ. του ΠΑΣΟΚ αναδείχθηκε στον μακροβιότερο κυβερνητικό εκπρόσωπο.
Επί υπουργίας του μάλιστα, χρέη γ.γ. Τύπου εκτελούσε ένας ακόμη «λοχαγός», ο
σημερινός πρόεδρος του ΟΑΕΔ και μέλος της K.E. Γιάννης Νικολάου. Το όνομα του
κ. Ρέππα απασχόλησε προσφάτως την επικαιρότητα, όταν ο Θόδωρος Πάγκαλος με
συνέντευξή του στα «NEA» διερωτήθηκε ποια πολιτική έχει παραχθεί τα τελευταία
20 χρόνια από τον υπουργό «ώστε να δικαιούται μια θέση στο E.Γ. μέσα από μια
στημένη ψηφοφορία».

Νεονάκης – Μανίκας. Είπε κι άλλα όμως ο πρώην υπουργός. Ότι τα
«προσημειωμένα» ψηφοδέλτια δόθηκαν στα μέλη της K.E. από το γραφείο ενός άλλου
«λοχαγού», του Μιχάλη Νεονάκη. Μία μόλις ημέρα μετά ο κ. Νεονάκης μπήκε και
πάλι στο μάτι του κυκλώνα όταν το έγγραφο – φωτιά της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς
κατέδειξε ότι είχε τζιράρει τεράστια ποσά στη Σοφοκλέους. H εξέλιξη γνωστή. Ο
έμπιστος συνεργάτης του Πρωθυπουργού, ο άνθρωπος που από το 1997 είχε την
ευθύνη των οργανωτικών του ΠΑΣΟΚ και των περιοδειών του κ. Σημίτη, αναγκάστηκε
να υποβάλει την παραίτησή του από το E.Γ. Την ίδια τύχη είχε και ο πρώην
υπουργός Επικρατείας Στέφανος Μανίκας. Επικαλούμενος λόγους ευθιξίας, ο
προσωπικός φίλος του κ. Σημίτη, στον οποίο μάλιστα είχε ανατεθεί ο χειρισμός
των θεμάτων της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, εξωθήθηκε σε παραίτηση επειδή – βάσει
του ίδιου εγγράφου – διέθεσε αξιοσημείωτα κεφάλαια σε μετοχές.

H αποπομπή Μαλέσιου. Όλα αυτά συνέβησαν ενώ παραμένουν νωπές οι
εντυπώσεις από την αποπομπή του πρώην υφυπουργού Δημόσιας Τάξης κι επίσης
«λοχαγού» Βαγγέλη Μαλέσιου, ο οποίος παραδέχθηκε ότι διέμενε σε σπίτι
μεγαλοεπιχειρηματία χωρίς να καταβάλλει ενοίκιο.

Ο έβδομος «λοχαγός», ο Μηνάς Σταυρακάκης, διατήρησε χαμηλούς πολιτικούς
τόνους, διετέλεσε γενικός γραμματέας στη Διεύθυνση Εμπορικών Σχέσεων του
υπουργείου Οικονομικών και τώρα ετοιμάζεται να πολιτευθεί εκ νέου στη
γενέτειρά του το Ηράκλειο, προκειμένου να επιστρέψει στο Κοινοβούλιο.