AΦIEPΩMA: ANΔPEAΣ ΠAΠANΔPEOY Eικόνες μιας ζωής

Επιστροφή στην Αθήνα τον Αύγουστο του ’74, έπειτα από έξι χρόνια
αντιδικτατορικής δράσης. Χιλιάδες οπαδοί του τον υποδέχονται στο Ελληνικό και
εκείνος ανταποδίδει…

Πατέρας και γιος Παπανδρέου στη Βουλή το 1965, λίγο πριν από τα Ιουλιανά

Έτρεφε εκτίμηση για τον Εθνάρχη και τον αγώνα που διεξήγαγε για μία
Κύπρο ελεύθερη και ανεξάρτητη

«Όταν ο Ανδρέας χόρευε ζεϊμπέκικο, ήταν σαν να βλέπεις να χορεύει
Χερουβείμ…», είχε πει γι’ αυτόν η Σωτηρία Μπέλλου

Σύντροφοι, φίλοι και στενοί συνεργάτες από τα πρώτα πολιτικά του βήματα,
με τον Αντώνη Λιβάνη

3 του Σεπτέμβρη 1974: με την Ιδρυτική Διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ ανά χείρας.
«Ανακοινώνουμε σήμερα την ίδρυση του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος…

Με τη Μελίνα – που υπεραγαπούσε και τον υπεραγαπούσε…

Όταν άνοιγε τα χέρια έμοιαζε πως αγκάλιαζε το πλήθος…

Με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή είχε πάντα μία σχέση αλληλοσεβασμού και
εκτίμησης, παρά τις βαθιές πολιτικές διαφορές που τους χώριζαν

Στο Καστρί με τη σύζυγό του Μαργαρίτα και τα παιδιά τους.

Μια ιστορική φωτογραφία που τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία έστειλαν
σε όλο τον κόσμο: είναι την επομένη των εκλογών της 18ης Οκτωβρίου 1981 από το
μπαλκόνι στο Καστρί

Με την πρώτη κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ (1974) στο Καστρί.

Ο έρωτάς του για τη Δήμητρα Λιάνη σημάδεψε τα τελευταία χρόνια της ζωής
του. Στη φωτογραφία την ώρα που επιστρέφει από το Χέρφιλντ

Ευτυχισμένες ημέρες στο Καστρί. Ο πατέρας με τους τρεις γιους του. Τον
Γιώργο, τον Νίκο και τον Ανδρέα

Υπουργός Αναπληρωτής Συντονισμού στην κυβέρνηση του Γέρου πριν την
αποστασία, ομιλεί στη Βουλή. Δεξιά του ο Στέφανος Στεφανόπουλος και αριστερά
του ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης

Λιγότερο πλήθος, αλλά με το ίδιο πάντα πάθος σε μία από τις πρώτες
προεκλογικές συκεντρώσεις του 1974

Μια χειραψία όταν τίποτα δεν προσδιόριζε τη μελλοντική εξέλιξη. Είναι
Δεκέμβριος του ’87 λίγο μετά την ηχηρή παραίτηση του Σημίτη από το υπουργείο
Εθνικής Οικονομίας

Είχε αναλάβει μεγάλες πρωτοβουλίες για το Παλαιστινιακό και διατηρούσε
στενή σχέση με τον ηγέτη της PLO Γιάσερ Αραφάτ

Τολμηρός και αποφασιστικός στις διεθνείς επαφές του, στήριξε το Κίνημα
των Αδεσμεύτων, ανέπτυξε στενές σχέσεις με τον Αραβικό κόσμο και συνέβαλε στην
ίδρυση της «Πρωτοβουλίας των 6 για την Ειρήνη»

Το 1989 σημάδεψε με πικρό τρόπο τις σχέσεις του με τις ηγεσίες της
Αριστεράς. Ωστόσο, διατήρησε την προσωπική του εκτίμηση τόσο για τον Χαρίλαο
Φλωράκη όσο και για τον Μίκη Θεοδωράκη