EΓPAΨAN

Βασίλης Μουλόπουλος

(ο αρθρογράφος για τις δημοσκοπήσεις)

«H ευθυγράμμιση όλων σχεδόν των πολιτικών δυνάμεων με το δόγμα του
νεοφιλελευθερισμού και η παράδοση άνευ όρων των ηγετών στα ισχυρά κέντρα
εξουσίας περιορίζουν τις επιλογές των ψηφοφόρων ουσιαστικά σε μία: στο «μεγάλο
κόμμα των αγορών».

Ο κόσμος έχει καταλάβει ότι ο αγώνας είναι σικέ, ότι όποιος και αν κερδίσει
τις εκλογές τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει. Και αυτό αποτυπώνεται εύλογα σε
όλες τις δημοσκοπήσεις. Οι πολίτες έχουν κουραστεί όχι από την «παλιά
πολιτική», όπως αρέσκονται να επαναλαμβάνουν οι θεράποντες αναλυτές του
εκσυγχρονισμού με χουλιγκανικό φανατισμό, αλλά από την «καινούργια»: αυτή που
ασπάζεται τις διάφορες θεωρίες περί «αντικειμενικών νόμων της αγοράς», «μόνης
δυνατής πολιτικής», «κατάργησης των διαχωριστικών γραμμών».

«Υπάρχει δημοκρατία», ρωτούσε το 1999 ο Κλοντ Ζουλιέν στη «Monde
Diplomatique», «όταν η πλειονότητα των πολιτών δεν μπορεί να ξεχωρίσει τις
πολιτικές θέσεις της αντιπολίτευσης από εκείνες της κυβέρνησης;». Ένα ερώτημα
το οποίο οι δημοσκοπήσεις του 2003 φοβούνται να θέσουν γιατί η απάντηση θα
είναι οδυνηρή».

(«Το Βήμα της Κυριακής»)