H Kυρία και ο Bίκινγκ

Το βιβλίο της Χίλαρι Κλίντον έφερε στο προσκήνιο εκείνη την παλιά έμμονη
ιδέα των δείπνων της δεκαετίας του ’90: αποδόμηση γάμων.

Μπεστ σέλερ: H Χίλαρη Κλίντον πανευτυχής υπογράφει το βιβλίο της, που χιλιάδες Αμερικανοί έσπευσαν να αγοράσουν ελπίζοντας να διαβάσουν «ζουμερές» αποκαλύψεις

H διαρροή των σελίδων που αφορούν τη Μόνικα μπορεί να ήταν τυχαίο γεγονός,
αλλά ενίσχυσε τις προσδοκίες ότι μπορεί να υπάρχουν και άλλες εξομολογητικές
σκηνές, με τον Μπιλ να προσπερνά τη συζυγική κλίνη καθώς αδειάζει τη συνείδησή
του. Οι προσδοκίες αυτές δεν απέκτησαν βάση, όμως προώθησαν τη «Ζωντανή
Ιστορία» με 200.000 πωλήσεις την πρώτη ημέρα της κυκλοφορίας της. Όσοι μισούν
τη Χίλαρι δεν θα βρουν ποτέ πειστική την εκδοχή της. Όσοι τη συμπαθούν, όμως,
θα επιβεβαιώσουν τις εντυπώσεις που σχημάτισαν από τις πρώτες φοιτητικές
φωτογραφίες.

H Χίλαρι παραδέχεται ότι ο σχεδιασμός της εκστρατείας της για τη Γερουσία μαζί με τον Μπιλ επούλωσε τα τραύματα του γάμου ύστερα από τη Μόνικα Λιουίνσκι

H συνάντηση. Όταν οι δύο νέοι συναντήθηκαν στη Νομική Σχολή του Γέιλ τη
δεκαετία του ’70, γράφει η Τίνα Μπράουν στους «Τάιμς», η Χίλαρι Ρόνταμ ήταν
προκλητικά άκομψη. Γυαλιά «ματομπούκαλα», φουντωτά φρύδια, ούτε ίχνος μέικ απ,
και ρούχα μάλλον τραγικά. Στο βιβλίο της, η Χίλαρι θυμάται πόσο τρόμαξε η
Βιρτζίνια Κλίντον όταν ο γιος της έφερε στο σπίτι τη λιτή μνηστή του. Έπρεπε
να επιστρατεύσει τον πατριό του Μπιλ για να κερδίσει τη μητέρα του. Μόνο να
γελάσει μπορεί κανείς όταν φαντάζεται τον Μπιλ να ακολουθεί τη Χίλαρι –
σύμφωνα με δικές της περιγραφές – ύστερα από ένα μάθημα στο Γέιλ και να
θαυμάζει τη «μακριά λουλουδάτη φούστα» που της είχε φτιάξει η μητέρα της.

Ο Μπιλ Κλίντον είχε αυτοπεποίθηση γιατί ήταν πάντα εμφανίσιμος. Ήταν
σωματώδης, ψηλός, ξανθοκόκκινος – Βίκινγκ τον αποκαλεί η Χίλαρι – θεληματικά
γοητευτικός, γεμάτος ιδέες, εκθαμβωτικά καθαρό μυαλό. Αντιλαμβάνεται κανείς
ότι η αντιδραστική κουλτουριάρα από τα προάστια του Σικάγου δεν μπορούσε να
πιστέψει ότι του άρεσε. Είναι όμως αλήθεια ότι ο Μπιλ Κλίντον ήταν και
παραμένει εξαιρετικά εντυπωσιασμένος από τη Χίλαρι Ρόνταμ.

Πριν από 30 χρόνια μπορεί να ήταν «Βίκινγκ», όμως ήταν επίσης και ένας
υπερβολικά… χωριάτης από το Άρκανσο, οι φιλενάδες του οποίου είχαν μάλλον
μεγαλύτερα στήθη παρά μυαλό. H Χίλαρι ήταν τόσο έξυπνη, τόσο σίγουρη, τόσο
ισχυρογνώμων – τόσο ανόμοια με τη φανταχτερή, έκλυτου βίου μητέρα του. Πριν
ακόμη πάει στο Γέιλ, η Χίλαρι ήταν σταρ: μια έντονα αμφιλεγόμενη ομιλία της σε
τελετή απονομής τίτλων σπουδών στο Wellesley την είχε κάνει εξώφυλλο στο
περιοδικό Life.

Το σκάνδαλο. Μέχρι τη στιγμή που την πήρε ο Μπιλ στο Άρκανσο, σαν
άνθρωπος των σπηλαίων που πήρε στους ώμους του τη συντρόφισσά του, η Χίλαρι
Ρόνταμ εργαζόταν στην Επιτροπή της Γερουσίας για το Γουότεργκεϊτ. Το σκάνδαλο
εκείνο ήταν το καυτό γεγονός του πλανήτη, αν ήσουν φιλελεύθερος Δημοκρατικός
και μανιακός με την πολιτική, όπως ο Μπιλ. Έτσι, θα πρέπει να ήταν μια μεγάλη
νίκη για τον εγωισμό του ότι μπόρεσε να πάρει μαζί του αυτήν την απίστευτα
ευφυή, φιλόδοξη γυναίκα, που εγκατέλειπε τα πάντα και τους πάντες – ακόμη και
τον σύνδεσμο με την πολιτική ισχύ – αλλά… γιατί και για πού; Για το Άρκανσο,
μια εξορία, ένα ανέκδοτο, ένα μέρος γνωστό κυρίως για τα ετοιμόρροπα σπίτια
του, με πόρτες όπου χάραζαν μισοφέγγαρα. Υπήρχε άραγε μεγαλύτερη απόδειξη από
αυτό για τις διανοητικές του αρετές και την αρρενωπότητά του;

Τον βοήθησε να γράψει την ομιλία του

Στο βιβλίο της, η Χίλαρι παραδέχεται ότι ο σχεδιασμός της εκστρατείας της για
τη Γερουσία μαζί με τον Μπιλ επούλωσε τα τραύματα του γάμου ύστερα από τη
Μόνικα Λιουίνσκι. Συνδέθηκε όμως ποτέ ο Κλίντον με μια γυναίκα που θα
απειλούσε τη Χίλαρι; Με ή χωρίς μπλε φόρεμα, η ειρωνεία είναι ότι αν ο Μπιλ
συζητούσε βαθιά μέσα στη νύχτα με τη Μόνικα για τη NAFTA, η Χίλαρι θα τον είχε
χωρίσει πολύ καιρό πριν.

Για την Τίνα Μπράουν, η πιο έντονη σκηνή στο βιβλίο αναφέρεται στο απόγευμα
της 17ης Αυγούστου του 1998, όταν ο πρόεδρος προετοιμαζόταν να ξεκαθαρίσει
ενώπιον του έθνους την κατάσταση όσον αφορά τη Μόνικα. H Χίλαρι πηγαίνει στην
αίθουσα όπου ο Μπιλ κάθεται αξιοθρήνητα ανάμεσα στους πλέον έμπιστους
συμβούλους του, τον Τζέιμς Κάρβιλ, τον Χάρι και τη Λίντα Τόμασον και άλλους,
προσπαθώντας να γράψει την ομιλία του. Ελάχιστες από τις ομιλίες του γράφτηκαν
χωρίς την παρουσία της.

«Δεν ήθελα να βοηθήσω τον Μπιλ να συντάξει την ομιλία του για ένα θέμα που
παραβίασε την κοσμιότητα και την ιδιωτική μου ζωή», γράφει. «Στο τέλος όμως,
ασυνήθιστο πράγμα, ίσως από περιέργεια, ίσως από αγάπη, πήγα».