Yπόκλιση στον Nτίντα

O Πάολο Μαλντίνι, όπως και ο πατέρας του Τσέζαρε πριν από 40 χρόνια, σήκωσε ως αρχηγός της Μίλαν το Κύπελλο Πρωταθλητριών στον αγγλικό ουρανό

Οι λευκές φανέλες έφεραν και πάλι τύχη στη Μίλαν και η μπίλια στάθηκε στο
κόκκινο στη ρουλέτα της διαδικασίας των πέναλτι στον 48ο τελικό του Κυπέλλου
Πρωταθλητριών – Τσάμπιονς Λιγκ. Οι «ροσονέρι» επικράτησαν στην ψυχοφθόρο
διαδικασία 3-2 επί της Γιουβέντους (0-0 το σκορ στην κανονική διάρκεια και
στην παράταση) και στέφθηκαν πρωταθλητές Ευρώπης για έκτη φορά στην ιστορία
τους.

Ο τελικός εξελίχθηκε σε μονομαχία των κίπερ των δύο ομάδων Ντίντα (Μίλαν) και
Μπουφόν (Γιουβέντους) με τον πρώτο να κερδίζει με εντυπωσιακό τρόπο
αποκρούοντας τρία σουτ στη διαδικασία των πέναλτι. Τρεζεγκέ, Ζαλαγιέτα και
Μοντέρο ήταν τα θύματα του Ντίντα, ενώ Σέερντορφ και Καλάτζε ήταν οι Μιλανέζοι
που δεν μπόρεσαν να νικήσουν τον Μπουφόν.

Το καθοριστικό πέμπτο πέναλτι που χάρισε στη Μίλαν τον έκτο τίτλο στην
κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση πέτυχε ο Αντρί Σεβτσένκο.

Σαράντα χρόνια μετά τον τελικό του Γουέμπλεϊ, όπου η Μίλαν νίκησε 2-1 την
Μπενφίκα και ο Τσέζαρε Μαλντίνι ως αρχηγός των «ροσονέρι» σήκωσε το τρόπαιο
στον αγγλικό ουρανό, ένας άλλος Μαλντίνι, ο γιος του Πάολο, σήκωσε το ίδιο
τρόπαιο, στην ίδια χώρα και πάλι ως αρχηγός. Γιατί ως απλός παίκτης ο Πάολο
Μαλντίνι πανηγύρισε την κατάκτηση του τέταρτου Κυπέλλου Πρωταθλητριών –
Τσάμπιονς Λιγκ, κάτι που έχουν πετύχει μόλις έξι παίκτες στην ιστορία της
διοργάνωσης.

Ένας άλλος «ροσονέρι», ο Κλάρενς Σέερντορφ έγραψε ιστορία, καθώς έγινε ο
πρώτος παίκτης που κατέκτησε το τρόπαιο με τρεις διαφορετικές ομάδες. Έχουν
προηγηθεί οι νίκες με τον Άγιαξ το 1995 και τη Ρεάλ Μαδρίτης το 1998.

Ο αρχιτέκτονας της επιτυχίας της Μίλαν, Κάρλο Αντσελότι, έγινε μόλις ο
τέταρτος προπονητής που έχει κατακτήσει το τρόπαιο και ως παίκτης (1989,
1990). Έχουν προηγηθεί ο Μιγκέλ Μουνιόθ, ο Τζιοβάνι Τραπατόνι και ο Γιόχαν
Κρόιφ.

H μεγάλη χαμένη Γιουβέντους ισοφάρισε το ρεκόρ της Μπενφίκα με πέντε χαμένους
τελικούς, ενώ ο Μαρτσέλο Λίπι έγινε ο πρώτος προπονητής που γνωρίζει την ήττα
σε τέσσερις ευρωπαϊκούς τελικούς (τρεις Τσάμπιονς Λιγκ και ένα Κύπελλο ΟΥΕΦΑ).

Ο 48ος τελικός ήταν συναρπαστικός στο πρώτο ημίχρονο. Στο διάστημα αυτό ο
Αντρί Σεβτσένκο πέτυχε γκολ, το οποίο ακυρώθηκε ως οφσάιντ, ενώ ο Μπουφόν
έκανε εκπληκτική απόκρουση σε κεφαλιά του Φιλίπο Ιντζάγκι.

Για την ακύρωση του γκολ του Ουκρανού υπάρχουν πολλές ενστάσεις, όμως, ο
Γερμανός διαιτητής Κρουγκ επικαλέστηκε τον κανονισμό του παθητικού οφσάιντ.

Στο πρώτο 45λεπτο οι Ιταλοί διέψευσαν αυτούς που υποστήριζαν ότι Γιουβέντους
και Μίλαν θα έπαιζαν κατενάτσιο. Στην επανάληψη, ωστόσο, ο ρυθμός του αγώνα
έπεσε με τη Γιουβέντους να παίρνει τα ηνία, λόγω κυρίως της εισόδου στον
αγωνιστικό χώρο του Αντόνιο Κόντε, ο οποίος αντικατέστησε τον Καμορανέζι.

Ο Κόντε, άλλωστε, ήταν αυτός που είχε την καλύτερη ευκαιρία για γκολ, όταν με
δυνατή κεφαλιά έστειλε την μπάλα στο οριζόντιο δοκάρι του Ντίντα.

Οι καλές στιγμές της Μίλαν που ξύπνησε προς το τέλος ήρθαν από τον Ιντζάγκι,
αλλά το ασφυκτικό πρέσινγκ του Μοντέρο δεν του επέτρεψε να ολοκληρώσει τις
φάσεις όπως θα ήθελε.

H απουσία του Πάβελ Νέντβεντ από την ομάδα της Γιουβέντους ήταν κάτι παραπάνω
από αισθητή, αφού η επιλογή του Μαρτσέλο Λίπι, ο Αργεντινο-ιταλός Μάουρο
Καμορανέζι δεν κατάφερε να ανταποκριθεί με επιτυχία στον ρόλο του.

Ο Αλεσάντρο ντελ Πιέρο στον οποίον είχε στηρίξει πολλά ο Λίπι ήταν σκιά του
εαυτού του με ελάχιστες καλές στιγμές και ένας από τους βασικούς λόγους που οι
«μπιανκονέρι» απέτυχαν ξανά σε τελικό.

ΓΙΟΥΒΕΝΤΟΥΣ: Μπουφόν, Τουράμ, Τούντορ (42′ Μπιριντέλι), Φεράρα,
Μοντέρο, Καμορανέζι (46′ Κόντε), Τακινάρντι, Ντάβιντς (66′ Ζαλαγιέτα),
Τζαμπρότα, Τρεζεγκέ, Ντελ Πιέρο.

ΜΙΛΑΝ: Ντίντα, Κοστακούρτα (66′ Ρόκε Ζούνιορ), Νέστα, Μαλντίνι,
Καλάτζε, Γκατούζο, Πίρλο (70′ Σερζίνιο), Σέερντορφ, Ρουί Κόστα (86′
Αμπροζίνι), Σεβτσένκο, Ιντζάγκι.