ΣΙΓΚΕΟ ΚΑΤΣΟΥ «Ας πάρουμε μαθήματα ανάπτυξης από τις ανατολικοευρωπαϊκές χώρες»

![]() |

Ο Σιγκέο Κάτσου είναι ένας τεχνοκράτης της Παγκόσμιας Τράπεζας και τον
ερχόμενο Αύγουστο θα είναι ο αντιπρόεδρος του οργανισμού για την Ευρώπη και
την Κεντρική Ασία. Πιστεύει στην οικονομική ανάπτυξη, αλλά δεν θεωρεί ότι αυτή
μπορεί να πραγματοποιηθεί με τις επιχορηγήσεις διεθνών οργανισμών. Χρειάζεται
να βάλουν ένα… χεράκι και τα κράτη στα οποία φθάνει η βοήθεια.
Και για του λόγου το αληθές, χρησιμοποιεί το παράδειγμα των
ανατολικοευρωπαϊκών χωρών: «Είναι άξιο θαυμασμού το πόσο γρήγορα και πόσο πολύ
προχώρησαν αυτές οι χώρες, περνώντας τριπλά σοκ μετάβασης στους θεσμούς, στη
δημοκρατία και στην οικονομία της αγοράς», λέει στα «ΝΕΑ» ο μέλλων
αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας για την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία, που
βρέθηκε για μία ημέρα στη χώρα μας, στο πλαίσιο του συνεδρίου που
συνδιοργάνωσαν η Παγκόσμια Τράπεζα, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών και το
ΥΠΕΧΩΔΕ. Γι’ αυτό πιστεύει ότι «η διεύρυνση είναι κέρδος για την Ευρώπη».
Άλλωστε, «οι χώρες αυτές αποτελούσαν πάντα μέρος της Ευρώπης».
Πάντως, η Ρωσία δεν φαίνεται να τα πηγαίνει πολύ καλά με το μοντέλο της
φιλελεύθερης οικονομίας… «Οι Ρώσοι ήταν ιστορικά διαφορετικοί από τους
υπόλοιπους Ευρωπαίους. Μιλάμε για ένα αυταρχικό καθεστώς με συγκεντρωτικούς
θεσμούς. Θα πρέπει να περιμένουμε για να δούμε τι είδους οικονομία της αγοράς
θα αναπτύξει η Ρωσία. Μπορεί να είναι ένα εντελώς νέο μοντέλο, όπως ήταν το
ιαπωνικό. Το σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει επιστροφή στο προηγούμενο
σοσιαλιστικό σύστημα. Πας στη Μόσχα και βλέπεις μεγάλα καταστήματα
«Metropolis». Αυτό είναι ενδεικτικό της νοοτροπίας τους…», λέει.
Στις επιθέσεις που δέχονται οι διεθνείς νομισματικοί και
χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί απαντά ότι «κανένας δεν είναι αλάνθαστος». Και
συνεχίζει: «Όλοι έχουμε μαθήματα να πάρουμε. Όλοι ρωτούν το μέρος τίνος
παίρνει η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η αλήθεια είναι
ότι παλεύουμε ανάμεσα στις δύο πλευρές. Προσπαθούμε να εκπροσωπήσουμε και να
υπερασπίσουμε όσα περισσότερα μπορούμε. Θα βοηθούσε αν είχαμε περισσότερες
πηγές στη διάθεσή μας. Όμως, χρειάζονται καλές πολιτικές. Οι συμβουλές είναι
απλά το φάρμακο. Και δεν μπορεί να κατηγορείς τον γιατρό για την
αρρώστια….».














