Δυσανάλογη η σχέση τιμής – ποιότητας

Στην Αθήνα δεν θεωρείται ασυνήθιστο να ξοδέψει κανείς 45-50 ευρώ το άτομο για ένα απλό δείπνο σε εστιατόριο μεσαίας κατηγορίας

Οι τιμές ενός δείπνου στα εστιατόρια της Αθήνας έχουν φθάσει στα ύψη, τόσο που
σήμερα δεν θεωρείται ασυνήθιστο να ξοδέψει κανείς 45-50 ευρώ για ένα απλό
δείπνο σε εστιατόριο μεσαίας κατηγορίας. Στα εστιατόρια της πρώτης σειράς ένα
δείπνο για δύο άτομα αγγίζει τα 200 ευρώ. Είναι ή δεν είναι κοροϊδία;

Αναρωτιόμαστε συχνά εάν τα αρπάζουν οι εστιάτορες, και εάν ναι, από πού. Από
το κρασί πρώτα απ’ όλα. Η τιμή του οποίου είναι μεγάλο θέμα. Ο εστιάτορας το
αγοράζει σε τιμή περίπου 10% φθηνότερο απ’ ό,τι πουλιέται στα σούπερ μάρκετ,
ενώ πολλές φορές το πουλάει τρεις και τέσσερις φορές πιο ακριβά. «Το λογικό
είναι ένα προς τρία» λέει ο Λευτέρης Λαζάρου, σεφ – ιδιοκτήτης του
«Βαρούλκου». «Το ένα προς τέσσερα είναι υπερβολή». Άλλα προϊόντα τα οποία
πουλιούνται με πολύ υψηλό ποσοστό κέρδους είναι ο καφές, το εμφιαλωμένο νερό,
τα ποτά και τα επιδόρπια. Πρόσφατα στο «Galaxy» του «Hilton» πληρώσαμε 14 ευρώ
το ποτό. Όπως έλεγε ένας φίλος, «εδώ πρέπει να έρθει η Αστυνομία».

Δουλειά δύο ωρών. Τα μαγαζιά, πάντως, στην Ελλάδα λειτουργούν
διαφορετικά απ’ ό,τι στο εξωτερικό. «Εάν “δίπλωνα” τραπέζια, γέμιζα δηλαδή δύο
φορές κάθε βράδυ, οι τιμές μου θα ήταν 20% φθηνότερα» λέει ο κ. Λαζάρου. «Στην
Ευρώπη, το 90% των μαγαζιών δουλεύει από τις 11 το πρωί. Εμείς πρέπει να
βγάλουμε τα μεροκάματά μας μέσα σε δύο ώρες» επισημαίνει ο Δημήτρης Λίτινας,
συνιδιοκτήτης του «Αριστερά – Δεξιά».

Η Αθήνα σίγουρα δικαιούται να έχει πέντε – έξι πολύ ακριβά εστιατόρια, της
τάξης των 100 ευρώ το άτομο. Το πρόβλημα για μένα δεν είναι εκεί. Είναι στα
υπόλοιπα, όπου η σχέση τιμής – ποιότητας είναι δυσανάλογη, το σέρβις κάκιστο,
η ποιότητα του φαγητού χάλια. Σε τέτοια μέρη, τα οποία δυστυχώς είναι και τα
περισσότερα, η τιμή των 40 ευρώ το άτομο ασφαλώς και μοιάζει αστρονομική.