Κόντρα στο ρεύμα παρά τις επιθέσεις

Η Άννα Διαμαντοπούλου προωθεί ένα προφίλ «σημιτικό», «εκσυγχρονιστικό», «ευρωπαϊκό»

Το φθινόπωρο του 2000, όταν ολόκληρη η κυβέρνηση και το συνδικαλιστικό
κίνημα ήταν ανάστατο από το προωθούμενο τότε από τον Τάσο Γιαννίτση νομοσχέδιο
για την αγορά εργασίας, το κυβερνών κόμμα πραγματοποίησε μια ημερίδα για το
ζήτημα, όπου ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ και σφοδρός πολέμιος των αλλαγών
χειροκροτήθηκε ως λαϊκός ήρωας. Στην ημερίδα εκείνη η Ελληνίδα επίτροπος Άννα
Διαμαντοπούλου δεν δίστασε να στηρίξει το νομοσχέδιο του κ. Γιαννίτση και να
συγκρουστεί ευθέως με τους συνδικαλιστές του κόμματός της. Φυσικά, δεν
αποθεώθηκε όπως ο κ. Πολυζωγόπουλος, αλλά όσο μιλούσε δεν έπεφτε καρφίτσα και
επικρατούσε απόλυτη ησυχία.

Διαφοροποίηση

Έκτοτε, η Άννα Διαμαντοπούλου έχει συνηθίσει να διαφοροποιείται από τις
κυρίαρχες στον πολιτικό της χώρο απόψεις – να αποφεύγει, όπως η ίδια
διατείνεται, την ταύτιση με «επικίνδυνους λαϊκισμούς». Και, αντιθέτως, να
προωθεί ένα προφίλ «σημιτικό», «εκσυγχρονιστικό», «ευρωπαϊκό» και, βέβαια,
διακριτό. Το ότι κάποιοι άσπονδοι φίλοι της σπεύδουν να την χαρακτηρίσουν
«Θάτσερ του σοσιαλισμού» την αφήνει – όπως λέει η ίδια – παγερά αδιάφορη – οι
δημοσκοπήσεις, πάντως, τη δείχνουν σε συνεχή άνοδο.

Τώρα, η επίτροπος βρίσκεται για άλλη μια φορά στο μάτι του κυκλώνα και τούτη
τη φορά κατηγορείται πως κινείται στο ίδιο πνεύμα με τον πρόεδρο του ΣΕΒ
Οδυσσέα Κυριακόπουλο, που προέβλεψε – με ιδιαίτερα άκομψο τρόπο, είναι αλήθεια
– πως η ανεργία θα φθάσει στο 18%-20% εάν δεν προωθηθούν οι μεταρρυθμίσεις
στην αγορά εργασίας.

Μεταρρυθμίσεις

Η κ. Διαμαντοπούλου παίρνει αποστάσεις από τον επικεφαλής των εργοδοτών. «Δεν
πιστεύω ότι πάμε για 18% ανεργία, διότι λογικά θα πρέπει να αρχίσει να
αποδίδει το ΚΠΣ, οπότε νομίζω πως για το επόμενο διάστημα θα παρατηρούμε μια
μείωση», λέει στα «ΝΕΑ». Αποφεύγει, ωστόσο, να πάρει θέση αντίθετη προς τον κ.
Κυριακόπουλο για την ανάγκη των μεταρρυθμίσεων.

Σημειώνει μάλιστα με έμφαση ότι το ECOFIN (οι υπουργοί Οικονομικών των «15»)
υιοθέτησε τις έξι (!) συστάσεις της Κομισιόν προς την Ελλάδα για τις αλλαγές
που πρέπει να κάνει στον χώρο της απασχόλησης – τις περισσότερες συστάσεις από
κάθε άλλη χώρα-μέλος. Αυτές περιλαμβάνουν κίνητρα για αύξηση της μερικής
απασχόλησης, ευελιξία για εργαζομένους και επιχειρήσεις, απλοποίηση του
φορολογικού συστήματος, μείωση των ασφαλιστικών εισφορών ώστε να ενθαρρυνθούν
οι προσλήψεις, αναμόρφωση πλήρη του ΟΑΕΔ ώστε να επιτελέσει επιτέλους τον ρόλο
του και άλλα συναφή.

Το 35ωρο

Η επίτροπος, πάντως, δεν δυσκολεύεται καθόλου να διαφοροποιηθεί από τους εν
Ελλάδι συνδικαλιστές σε ό,τι αφορά το περίφημο – και λαοφιλές – 35ωρο. «Όλες
οι μελέτες στη Γαλλία, όπου εφαρμόσθηκε, δείχνουν πως η απασχόληση δεν
αυξήθηκε, η παραγωγικότητα μειώθηκε και δημιουργήθηκαν και προβλήματα για τις
μικρομεσαίες επιχειρήσεις».

Διευκρινίζει ότι, αντ’ αυτού, θα μπορούσε να εφαρμοσθεί το σκανδιναβικό
μοντέλο, με ανά κλάδο συλλογικές συμβάσεις, όπου εργοδότες και εργαζόμενοι
συμφωνούν σε κάποιο κοινό αριθμό ωρών εργασίας, υπό την προϋπόθεση φυσικά πως
αυτές δεν υπερβαίνουν το 48ωρο της κοινοτικής Οδηγίας.

Η κ. Διαμαντοπούλου γνωρίζει πως οι απόψεις της δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς
στη Χαριλάου Τρικούπη. Γνωρίζει, όμως, επίσης, ότι έχει την πλήρη έγκριση του
Πρωθυπουργού στις δραστηριότητές της, ενώ η έτσι κι αλλιώς στενή σχέση της με
τον Κώστα Σημίτη έγινε ακόμη πιο φανερή στη διάρκεια της ελληνικής προεδρίας.