[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Μάλλον επιβράβευση επιζητούν, παρά επιείκεια. Δείχνουν (όχι όλοι) να
έχουν επίγνωση των κατηγοριών που αντιμετωπίζουν και των ποινών που αυτές
συνεπάγονται. Τους απασχολεί όμως ιδιαιτέρως – ακόμη και τώρα – η…
υστεροφημία τους, όπως οι ίδιοι την εννοούν. Θεωρώντας δεδομένο τον θαυμασμό
της κοινής γνώμης – τουλάχιστον εκείνοι που εκπροσωπούν… επισήμως τη 17Ν –
επιδιώκουν και μέσα από τη δικαστική αίθουσα να δικαιωθούν. Ειρηνικές
διαδηλώσεις και τραγούδια κατά των πολεμοχαρών φαντάζουν αστεία στη σκέψη
τους. Εκτιμούν ότι η μόνη σωστή αντίδραση είναι η δική τους. Και εξηγούν στην
κόρη του Αμερικανού λοχία που απορεί για τη δολοφονία του πατέρα της: «Και
τότε η Αμερική πολεμούσε το Ιράκ». Ποντάροντας στην αγανάκτηση της παγκόσμιας
κοινής γνώμης από τις εικόνες φρίκης που μεταδίδονται καθημερινά, ο Δημ.
Κουφοντίνας πετάει το πυροτέχνημα. Δεν απευθύνεται στους δικαστές. Ξέρει καλά
ότι γι’ αυτούς το έγκλημα είναι έγκλημα. Τι γνώστης των επικοινωνιακών
τεχνικών θα ήταν αν δεν εκμεταλλευόταν την ατυχή συγκυρία της σύγχρονης
εξόντωσης εκατοντάδων αμάχων; Μόνο εμείς τούς τιμωρήσαμε όπως τούς άξιζε,
αφήνει να εννοηθεί.. «Δολοφονούσαν για να τύχουν δημοσιότητας οι προκηρύξεις
τους», είπε η Ντόρα Μπακογιάννη στο δικαστήριο, προκαλώντας την αντίδραση του
Κουφοντίνα. Ποτέ δεν θα παραδεχόταν δημόσια πως ανέκαθεν τον τρέλαινε η ιδέα
της προσωπικής προβολής. Αν δεν εκτόνωνε το πάθος του μέσω του εγκλήματος, αν
δεν τον τρόμαζε το φως που διαρκεί περισσότερο από μια έκρηξη, θα ήταν – στη
χειρότερη περίπτωση – ο μόνιμος καλεσμένος των τηλεοπτικών εκπομπών. Με
απόψεις τόσο ακραίες ώστε να βγάζουν οπωσδήποτε είδηση. Οι ευθείες
αντιπαραθέσεις, ωστόσο, ταιριάζουν στους τολμηρούς. Σ’ εκείνους που, ακόμη κι
αν χάνουν το μέτρο, δεν κρύβονται στα υπόγεια. Πληρώνουν το κόστος της
γενναιότητας ή της ιδιορρυθμίας τους στο ακέραιο. Δεν ρίχνουν πισώπλατα
αξιώνοντας «μπράβο». Και ποτέ δεν αναζητούν δικαιολογίες εκ του ασφαλούς. Όπως
εκείνη που πρόβαλε ο Κουφοντίνας για να αιτιολογήσει την επίθεση κατά
Βαρδινογιάννη. «Είπε ότι είμαστε τυχεροί που δεν μας βρήκε τότε. Άρα, καλά τον
χαρακτηρίσαμε γκάνγκστερ στην προκήρυξη.» (!) Δηλαδή; Μήπως έπρεπε να τους
ζητήσει συγγνώμη; Ή ήταν κι αυτό βεγγαλικό που εξυπηρετεί τις ανάγκες της…
ταινίας;