ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Θυγατέρες αγνώστου πατρός

Στη Βαγδάτη θα γίνει η μητέρα όλων των μαχών. Τι το μητρικό έχει ακριβώς δεν
έχουμε καταλάβει, αλλά δεν μπορεί παρά να είναι έτσι, αφού το ακούμε
τουλάχιστον πενήντα φορές την ημέρα. Στον πόλεμο αυτό δεν αρκούν οι αληθινές
μητέρες, αυτές που τρέμουν για τα παιδιά τους, αυτές που αγωνιούν πώς θα τα
ταΐσουν, πώς θα τα ποτίσουν, πώς θα τα γλιτώσουν, αυτές που τρέχουν να σωθούν
και να τα σώσουν, δεν αρκούν καν οι μητέρες που έχασαν τα παιδιά τους. Υπάρχει
επιπλέον η μητέρα όλων των βομβών και η μητέρα όλων των επιχειρήσεων. Κάποιο
σύνδρομο μητρικής στέρησης μάς κατέχει, ένα είδος ορφάνιας, και μας κάνει να
ψάχνουμε μητέρες στα πιο απίθανα σημεία. Μας άφησε φαίνεται στους πέντε
δρόμους η μητέρα όλων των δικών που συνεχίζεται στον Κορυδαλλό, ακάλυπτη από
κάμερες και τηλεοράσεις. Αποκτήσαμε έκτοτε πολλές μητέρες, όλες με πάμπολλες
θυγατέρες. Δεν έχουμε μητέρες υιών, φερ’ ειπείν τη μητέρα όλων των προέδρων
(τον Μπους;) που δεν θα μπορούσε να είναι ούτε πατέρας. Παράξενη μητριαρχία,
και πού μας οδηγεί; Μήπως στη μητέρα όλων των νικών, τη μητέρα όλων των
καταλήψεων και τη μητέρα όλων των κατοχών; Και από ‘κεί στη μητέρα όλων των
διαμελισμών και στη μητέρα όλων των εξαγωγών δημοκρατίας (αμάν κι αυτές οι
γενικές πληθυντικού των θηλυκών) και πιθανώς στη μητέρα όλων των αντιστάσεων
και όλων των εμπολέμων θρησκειών. Εν συνεχεία δε, στη μητέρα όλων των
προβληματικών καταστάσεων και των συμφορών που θα μας φέρει ιδεολογικά στη
μητέρα όλων των μηδενισμών. Κάνας πατέρας δεν βρίσκεται να μας λυπηθεί εδώ πέρα;