ΤΖΟΝ ΜΕΛΕΝΚΑΜ Με ένα τραγούδι του άναψε φωτιές στον Μπους

Ο Τζον Μέλενκαμ έχει πολλά ερωτήματα για την αμερικανική πολιτική. «Γιατί», αναρωτιέται, «οι άνθρωποι έχαψαν την εκδοχή ότι ήταν ο Σαντάμ πίσω απο την 11η Σεπτεμβρίου εφόσον δεν αποδείχθηκε ποτέ;»

Αυτές τις ημέρες το τηλέφωνο του διάσημου Αμερικανού ρόκερ Τζον Μέλενκαμ έχει
πάρει φωτιά. Δημοσιογράφοι από όλα τα μέσα ενημέρωσης του ζητούν να αναλύσει,
να επεξηγήσει, να διευκρινίσει τους στίχους που έγραψε για το νέο τραγούδι
«Στην Ουάσιγκτον», το οποίο διέθεσε ελεύθερα στο Ίντερνετ (στο σάιτ του http: //www.mellencamp.com) και μέχρι
στιγμής έχει «κατεβεί» σε περισσότερους από 65.000 σκληρούς δίσκους.

Ο ίδιος, πάντως, δηλώνει απορημένος με τη «φασαρία» που προκάλεσε το τραγούδι
και αδυνατεί να εξηγήσει για ποιο λόγο λαμβάνει e-mail του τύπου «δεν ξέρω
ποιον μισώ περισσότερο. Τον Τζον Μέλενκαμ ή τον Σαντάμ». Αδυνατεί να εξηγήσει
για ποιο λόγο τα σάιτ των «Los Angeles Times», του «Time» και της AOL (America
on Line) ζητούν από τους χρήστες να ψηφίσουν το καλύτερο νέο τραγούδι που έχει
θέμα του τον πόλεμο, καθώς όπως λέει «Ο πόλεμος δεν είναι διαγωνισμός, ούτε
ψυχαγωγία».

Εκείνο όμως που τον ενοχλεί περισσότερο, είναι ότι οι στίχοι του εν λόγω
τραγουδιού χαρακτηρίστηκαν από πολλούς αντικρουόμενοι και προκατειλημμένοι.
«Δεν υπάρχει τίποτα αντικρουόμενο σε αυτά που έχω γράψει. Και για να πούμε τα
πράγματα με το όνομά τους, όταν το ηχογράφησα ούτε που μου πέρασε απ’ το μυαλό
ότι θα του έδιναν σημασία».

Σχολιάζοντας λοιπόν λεπτομερώς τους στίχους του από την αρχή του
τραγουδιού («οκτώ χρόνια ειρήνης και ευημερίας…») στέκεται στον Κλίντον:
«Δεν με ενδιαφέρει τι λένε οι άνθρωποι για τον Κλίντον. Είχαμε 8 χρόνια
ευημερίας και ειρήνης, κανείς δεν μπορεί να το αντικρούσει αυτό». Και
προχωρώντας στους επόμενους στίχους («από τότε που ήρθε είμαστε χειρότερα»)
αναρωτιέται δια τηλεφώνου «δεν είμαστε χειρότερα τώρα; Η οικονομία είναι σε
χειρότερη κατάσταση, η ανεργία ανέβηκε κι έχουμε κι έναν πόλεμο που θα τον
πληρώσουμε. Είμαστε χειρότερα – είναι γεγονός».

Οι απόψεις του βετεράνου ρόκερ, όμως, σκληραίνουν ακόμα περισσότερο όταν η
συζήτηση υπερβαίνει το τραγούδι και θίγει γενικότερα θέματα πολιτικής και
πολέμου. Αναρωτιέται γιατί οι άνθρωποι δεν ενοχλούνται που ο αντιπρόεδρος Ντικ
Τσένι έβγαλε εκατομμύρια από τον πόλεμο του Κόλπου, όταν από υπουργός Άμυνας
έγινε πρόεδρος της Halliburton Corp, η οποία εξασφάλισε τεράστια κυβερνητικά
συμβόλαια για να ξαναχτιστούν οι ιρακινές πετρελαιοπηγές. Και δυστυχώς τώρα
βλέπει να επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό. Ο Μέλενκαμ θέτει δεκάδες ερωτήματα,
όπως «για τις παράπλευρες απώλειες» ή «τον αυξανόμενο κίνδυνο τρομοκρατικών
ενεργειών».

«Τι θα κάνει αυτός ο πόλεμος στην ηθική υπόσταση της Αμερικής απέναντι
σ’ όλο τον υπόλοιπο κόσμο;», λέει. «Και τι θα γίνει με τον στρατό μας που σε
ένα ποσοστό 75% αποτελείται από νεαρά παιδιά κάτω των 21; Έχουμε πραγματικά
έναν σοβαρό λόγο να τους στείλουμε σ’ αυτόν τον πόλεμο;».

Εκεί όμως που γίνεται έξαλλος, είναι όταν ακούει την κριτική ότι είναι ένας
ακόμα κακά πληροφορημένος διασκεδαστής. «Έχω πάει σ’ όλο τον κόσμο», απαντάει
« και ξέρω πολύ καλά τι πάει να πει να περπατάς στη Βρετανία ή στη Γερμανία
και να αισθάνεσαι ότι σε μισούν, μόνο και μόνο γιατί είσαι Αμερικανός. Είναι η
δουλειά μας να είμαστε καλά πληροφορημένοι γι’ αυτά που κάνει η χώρα μας αλλά
και τι αντίκτυπο έχουν στον υπόλοιπο κόσμο».

Τον Τζον Μέλενκαμ τον γνωρίσαμε στα μέσα της δεκαετίας του ’70 ως Τζόνι
Κούγκαρ, όνομα που του έδωσε ο διάσημος De Fries, μάνατζερ τότε του Ντέιβιντ
Μπάουι. Οι στίχοι του είχαν ανέκαθεν πολιτικά μηνύματα και ο ίδιος έχει
δηλώσει ευθαρσώς ότι έχει μια έμφυτη αντιπάθεια στους πολιτικούς. Στις αρχές
του ’90 σκηνοθέτησε το φιλμ «Falling from Grace» (με πρωταγωνίστρια τη Μάριελ
Χέμινγουεϊ) ενώ το ’80 ασχολήθηκε συστηματικά με τη ζωγραφική, ίδρυσε το Farm
Aid (που βοηθάει τους αγρότες) και εσχάτως ξεκίνησε τη συνεργασία του με τον
Στίβεν Κινγκ σε ένα θεατρικό μιούζικαλ.

«Στην Ουάσιγκτον»: η πέτρα του σκανδάλου

Το τραγούδι «Στην Ουάσιγκτον» του Τζον Μέλενκαμ θα συμπεριληφθεί στο νέο του
άλμπουμ «Trouble No More» που θα κυκλοφορήσει τον Μάιο (με ριμέικ παλιών
μπλουζ και φολκ τραγουδιών):

«Οκτώ χρόνια ειρήνης και ευημερίας / Σκάνδαλο στο Λευκό Οίκο / Εκλογές είναι
αυτό που χρειαζόμαστε / Από άκρη σε άκρη ώς την Ουάσιγκτον. /Έτσι η Αμερική
ψήφισε για έναν Πρόεδρο / αλλά κανένας δεν μέτρησε / πώς πάει η ψηφοφορία /
Από τη Φλόριντα ώς την Ουάσιγκτον. Έτσι ένας καινούργιος άνθρωπος μπήκε στον
Λευκό Οίκο / Με οικείο όνομα / Είπε ότι είχε κάποιες φρέσκιες ιδέες / Αλλά
είναι χειρότερα από την ώρα που ήρθε / Από το Τέξας ώς την Ουάσιγκτον. Και
θέλει να πολεμήσει με πολλούς / Και λέει ότι δεν είναι για το πετρέλαιο /
έστειλε εκεί κάτω την Εθνική Φρουρά / Να αστυνομεύσει τον κόσμο / Από τη
Βαγδάτη ώς την Ουάσιγκτον. Ποια είναι η διαδικασία που σε βάζει να αφαιρείς
μιαν ανθρώπινη ζωή; / Ποιος μπορεί να είναι ο λόγος / Να σκέφτεσαι ότι αυτό
είναι το σωστό; / Από τον ουρανό ώς την Ουάσιγκτον / Από τον Ιησού Χριστό ώς
την Ουάσιγκτον».