Και τώρα… ο πόλεμος του Πάουελ

Τέλος στα όνειρα για αστραπιαίο πόλεμο. Λαμβάνοντας υπόψη την ιρακινή
αντίσταση, αλλά και τις εσωτερικές διαφωνίες, το Πεντάγωνο προσανατολίζεται σε
μια πιο βραδεία και πιο μεθοδική στρατηγική.

Μέχρι τώρα, οι Αμερικανοί έχουν χάσει δύο τανκς Άμπραμς. Στην πρώτη «Καταιγίδα» δεν είχαν ούτε μία απώλεια. Οι Φενταγίν ανακάλυψαν γρήγορα την αχίλλειο πτέρνα τους…

Το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας υποχρεώνεται να προσαρμοστεί στην επιβράδυνση
της προώθησης των στρατευμάτων του προς τη Βαγδάτη και παραδέχεται πλέον ότι ο
πόλεμος θα είναι σκληρός. Μέχρι τώρα, ο νέος αμερικανικός πόλεμος στο Ιράκ θα
μπορούσε να χαρακτηριστεί «πόλεμος του Ράμσφελντ» – ένας πόλεμος που
στηριζόταν κυρίως στην αεροπορική ισχύ, τη συλλογή πληροφοριών, τις ειδικές
δυνάμεις και τις αστραπιαίες τακτικές κινήσεις των χερσαίων δυνάμεων. Όλα
αυτά, στον ιδεατό κόσμο του Ράμσφελντ, έπρεπε να λειτουργήσουν
πολλαπλασιαστικά στο τελικό αποτέλεσμα, γράφει η «Ουάσιγκτον Ποστ». Όμως, από
εδώ και πέρα, όσο κρατήσει, ημέρες, εβδομάδες, μήνες, ο υπόλοιπος πόλεμος θα
είναι ο «πόλεμος του Πάουελ» – αργός, πιο μεθοδικός, με τη χρήση συντριπτικής
ισχύος ώσπου να καταβληθεί ο εχθρός. Θα μοιάζει δηλαδή περισσότερο με τον
πρώτο πόλεμο στον Περσικό, το 1991, όταν ο νυν υπουργός Εξωτερικών Κόλιν
Πάουελ είχε τότε το γενικό στρατιωτικό πρόσταγμα.

«Δύσκολες μάχες»

Την ίδια ώρα, στο επίκεντρο των επικρίσεων, ο υπουργός Αμύνης Ντόναλντ
Ράμσφελντ αποκλείει το ενδεχόμενο μίας γρήγορης νίκης και τονίζει ότι η μάχη
για τη Βαγδάτη θα είναι «δύσκολη και επικίνδυνη», υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι η
νίκη είναι προδιαγεγραμμένη. Εκτιμώντας ότι οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί κατά
της Βαγδάτης όχι μόνο δεν προκάλεσαν την πτώση του καθεστώτος του Σαντάμ, αλλά
και εξερέθισαν την αραβική κοινή γνώμη, διακεκριμένοι στρατιωτικοί μέμφονται
τον Ντόναλντ Ράμσφελντ και τους συμβούλους του στο Πεντάγωνο ότι αγνόησαν
εισηγήσεις ανώτερων στρατιωτικών, εμπλέκοντας τα αμερικανικά στρατεύματα σε
έναν πόλεμο με ελλιπείς χερσαίες δυνάμεις. Επικριτές του Ράμσφελντ, όπως ο
Μπάρι Μακάφρι, ήρωας του Πολέμου στον Κόλπο το 1991, επισημαίνουν ότι τόση
είναι η αδυναμία του Αμερικανού υπουργού Άμυνας στους εξοπλισμούς υψηλής
τεχνολογίας και στη δράση των ειδικών δυνάμεων, που θα ήταν ικανός να είχε
αρχίσει τον πόλεμο μόνο με μία μεραρχία τεθωρακισμένων, μία μεραρχία
πεζοναυτών και τα βρετανικά συντάγματα. Ο Μακάφρι επικρίνει την κυβέρνηση
Μπους, που έχει ακόμη ευνοϊκά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις, ότι υποτίμησε τον
πατριωτισμό των Ιρακινών.

Ο στρατηγός Γουίλιαμ Γουάλας, διοικητής της 5ης Στρατιάς, είχε ρίξει λάδι στη
φωτιά την περασμένη Πέμπτη δηλώνοντας ότι οι Αμερικανοί υποτίμησαν μάλλον την
τακτική των Ιρακινών και κυρίως τον ανταρτοπόλεμο της πολιτοφυλακής, που
εξουθενώνει τις συμμαχικές δυνάμεις.

«Νοκ άουτ» και τα σούπερ τανκς

Πάρα πολύ γρήγορα, πάρα πολύ μακριά και με πάρα πολύ λίγες δυνάμεις.
Μπροστά στη σθεναρή ιρακινή αντίσταση, οι Αμερικανοί δεν αμφιβάλλουν πια μόνο
για τα σχέδιά τους, αλλά ακόμη και για μερικά όπλα τους, που μέχρι τώρα τα
νόμιζαν άτρωτα.

Το άρμα μάχης Άμπραμς είναι ένα σπουδαίο πολεμικό εργαλείο. Στον πρώτο πόλεμο
στον Περσικό είχε «σκορ» 1.245 κατεστραμμένα ιρακινά τανκς, έναντι μηδενός από
την αμερικάνικη πλευρά. Όμως, όπως όλοι οι μυθικοί «πολεμιστές», το Άμπραμς
έχει την αχίλλειο πτέρνα του: μπορούν να εξουδετερωθούν με αντιαρματικό
πύραυλο από πίσω, αν οι χειριστές του σημαδέψουν καλά μια μικρή σχισμή που
υπάρχει στη θωράκισή του. Μέχρι τώρα, στον δεύτερο πόλεμο, οι Αμερικανοί έχουν
χάσει δύο τανκς Άμπραμς. Δεν είναι πολλά. Αυτό που τους ανησυχεί, είναι ότι οι
Φενταγίν ανακάλυψαν γρήγορα την αχίλλειο πτέρνα του και τη σημαδεύουν με
ρωσικούς πυραύλους Κορνέτ, που οι Αμερικανοί υποψιάζονται ότι προέρχονται από
τη Συρία. Με αυτά τα τανκς, γράφει το περιοδικό «Νιούσγουικ», οι αμερικανικές
δυνάμεις θα δώσουν το αποφασιστικό πλήγμα στην προεδρική φρουρά του Σαντάμ.
Δεν είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντική η διαπίστωση ότι στον πρώτο πόλεμο, η
«Καταιγίδα της ερήμου» είχε θέσει τον ίδιο στόχο: την καταστροφή τουλάχιστον
των μισών μεραρχιών της προεδρικής φρουράς. Δεν τα κατάφερε. Ύστερα από 43
ημέρες πολέμου, από τα 1.522 ιρακινά τανκς είχε καταστραφεί μόνο το ένα
τέταρτο. Τώρα, μπορεί οι Αμερικανοί να έχουν ακόμη πιο σύγχρονα όπλα, αλλά τα
τανκς με τη βαριά θωράκιση, καμουφλαρισμένα και κρυμμένα, θα είναι δύσκολος
στόχος.

«Λάθος υπολογισμοί»

Ο συνταγματάρχης Στίβεν Μπολτς είναι επικεφαλής του κλάδου πληροφοριών της 5ης
Στρατιάς. Βρίσκεται κάπου στα σύνορα του Ιράκ με το Κουβέιτ. Πριν από δύο
εβδομάδες, ακόμη και όταν αισιοδοξούσε για την πτώση του Σαντάμ, ήξερε ότι θα
τον περίμεναν σκληρές μάχες στον δρόμο προς τη Βαγδάτη. Ήξερε επίσης πως ο
Σαντάμ ήταν πεπεισμένος ότι θα μπορούσε να καταβάλει τους Αγγλοαμερικανούς
καθηλώνοντάς τους στο πεδίο της μάχης και παίρνοντας το πάνω χέρι στον πόλεμο
της διεθνούς προπαγάνδας. Έγιναν λάθος υπολογισμοί, παραδέχεται τώρα ο
συνταγματάρχης Μπολτς, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στην αντοχή και την ισχύ των
Ιρακινών παραστρατιωτικών. «Νομίζαμε ότι τα περισσότερα οχήματά τους ­ ακόμη
και τα φορτηγάκια με βαριά πολυβόλα και αντιαεροπορικά ­ θα έμεναν στη
Βαγδάτη, αλλά ο Σαντάμ τα έστειλε στον Νότο», λέει στη «Χέραλντ Τρίμπιουν».
Ούτε είχε προβλεφθεί η αντίσταση των μονάδων του ιρακινού κόμματος Μπαάθ, που
μεταξύ άλλων κάνουν επιθέσεις αυτοκτονίας ή στέκονται μπροστά στα αμερικανικά
τανκς φορτωμένοι εκρηκτικά.

Η 4η Μεραρχία Πεζικού

Ιδιαίτερα ανασχετικός παράγοντας στην εκστρατεία, σύμφωνα με την εφημερίδα
«Ουάσιγκτον Ποστ», ήταν το ότι δεν στάθηκε δυνατό να χρησιμοποιηθεί ταυτόχρονα
η 4η Μεραρχία Πεζικού, της οποίας τα τεθωρακισμένα θα επέλαυναν από τον Βορρά
εάν η Τουρκία είχε δώσει την έγκριση να ανοίξει ένα δεύτερο μέτωπο από τα
εδάφη της. Πάντως, το Πεντάγωνο, που ήδη διαθέτει 90.000 οπλίτες στο Ιράκ,
υπενθυμίζει ότι άλλοι 120.000 στρατιώτες που έχουν ήδη κινητοποιηθεί θα
προστεθούν στα αμερικανικά και βρετανικά στρατεύματα τα οποία βρίσκονται στην
περιοχή. Όμως, η άφιξή τους δεν αναμένεται πριν από αρκετές ακόμη εβδομάδες.

Μέχρι τότε, η Ουάσιγκτον ενορχηστρώνει μια επικοινωνιακή αντεπίθεση, με τον
επικεφαλής των επιχειρήσεων στρατηγό Τόμι Φρανκς να υπερασπίζεται τον «έξοχο»
τρόπο με τον οποίο είναι οργανωμένη η στρατιωτική επιχείρηση, με τα
αμερικανικά στρατεύματα να βρίσκονται σε απόσταση μικρότερης των 100 χλμ. από
τη Βαγδάτη σε πολλά μέτωπα και να διαψεύδει οποιαδήποτε διαφορά του με τον
προϊστάμενό του Ντόναλντ Ράμσφελντ.