Σφυρίγματα χωρίς… κύρος

Η διαιτησία… ψηλώνει τους ανθρώπους. Δεν είδατε μεγαλεία που ζει αυτός ο
περίφημος ρέφερι από το Εκουαδόρ, ο Μορένο; Ακόμη ασχολούνται μαζί του οι
Ιταλοί μετά τα όσα απίθανα έγιναν στο Μουντιάλ της Άπω Ανατολής. Ε, λοιπόν,
εδώ δεν μιλάμε για Παγκόσμιο Κύπελλο. Ούτε ο Μορένο συγκρίνεται με τον
Βασσάρα. Τουλάχιστον πήγε ένα γύρο παραπάνω το περασμένο καλοκαίρι, ενώ ο
«δικός μας» γύρισε με τις βαλίτσες γεμάτες ρούχα και άδειες από όνειρα,
καθόσον ένα ματς τού έμελλε να σφυρίξει.

Άδικα; Όπως αποδεικνύεται, καθόλου. Χθες, ο Κύρος ήταν άνευ κύρους. Και ύστερα
από τον Ολυμπιακό, το καλύτερο που θα μπορούσε να του συμβεί είναι να τον
εξαιρέσει και η ΑΕΚ. Αν το πράξει και ο ΠΑΟ, ακόμη καλύτερα. Ο υιός Βασσάρας,
με την άνεση και το ευθυτενές παρουσιαστικό θα μπορεί να διευθύνει αγώνες στη
Θεσσαλονίκη ή μικρότερων κατηγοριών. Όπου η δημοσιότητα είναι ελάχιστη, γιατί
φαίνεται ότι δεν την αντέχει…

Η «μουντιαλική» σφυρίχτρα δεν ήταν όπως την περίμένε ο Τσάρτας

Τι έγινε χθες; Τίποτα το σπουδαίο… Ένα «πέναλτι, μαρς» δεν έδωσε στον ΠΑΟ.
Και ένα που δεν ήταν, το καταλογισε υπέρ του «τριφυλλιού». Ψιλοπράγματα δηλαδή
για τον «κορυφαίο». Τον αυτάρεσκα επονομαζόμενο «κορυφαίο», να εξηγούμαστε.
Στο πρώτο ημίχρονο, ο Κατσουράνης λες και ήθελε να διδάξει ταγκό ή…
χειρολαβή στον Λυμπερόπουλο, κράτησε τον παίκτη εντός περιοχής. Το πέναλτι δεν
θα το αμφισβητούσε και ο… Γρανίτσας, αλλά ο Βασσάρας δεν θέλησε να κρίνει με
καθαρό μάτι. Η συνέχεια, επί του αγωνιστικού χώρου: ο Γεωργέας φροντίζει να
δείξει στον Κόλκα τα αισθήματά του και, από τα… επίσημα που λέει ο λόγος,
τον έχει από κοντά. Με γερό κράτημα… Κοντά στη γραμμή της περιοχής, τον
αφήνει. Ο Βασσάρας όμως, εκεί! Πέναλτι, κύριοι. Θα πουν ορισμένοι: διόρθωσε το
λάθος του. Δεν είναι έτσι. Ο διαιτητής δεν πρέπει να διορθώνει, αλλά να μην
κάνει λάθη. Κι αν κάνει – ανθρώπινα, έστω – να αποδίδει στη συνέχεια
δικαιοσύνη. Όταν στην πρώτη περίπτωση ο Βασσάρας… κατάπιε τη σφυρίχτρα, όλοι
υπέθεσαν ότι τον επηρέασε ο θόρυβος και το χειροκρότημα που ακούει κάθε φορά
που επισκέπτεται τη Λεωφόρο. Θέλησε, δηλαδή, να αποφύγει τη στάμπα του
φιλοπαναθηναϊκού. Στο δεύτερο σφύριγμα, έδειξε ότι το κινητό στο ημίχρονο το
ανοίγει. Ακούει σχόλια και λυγίζει. Έτσι, επιχείρησε να… ισοφαρίσει το
λάθος.

Διαιτητής που παίζει με τέτοια νοοτροπία, αξίζει να ξεκουράζεται κάποιες
αγωνιστικές… Άλλωστε, ο Βασσάρας δεν χρειάζεται να κοπιάζει και να σφυρίζει
πολλούς αγώνες προκειμένου να διατηρείται σε φόρμα για τις ευρωπαϊκές
εξορμήσεις του. Δύσκολα θα τον ορίσουν σε σοβαρό παιχνίδι.

Ένα τού έλαχε την περασμένη χρονιά στο Τσάμπιονς Λιγκ και τα… απόνερα ακόμη
παφλάζουν. Η Λυών έβαλε γκολ στον Άγιαξ και ο «δικός μας», αγέρωχος ως
είθισται, το ακύρωσε…

Αλλά είπαμε. Μεγαλεία. Ξέρετε εσείς μήπως άλλον τρόπο για να γίνει ο Βασσάρας
διάσημος και πρωτοσέλιδος στη μεγαλύτερη (αθλητική) εφημερίδα της Ευρώπης, τη
«L’ Equipe»;

Στον καβγά πρώτος

Ο Τάκης Γκώνιας δεν φοβήθηκε τους τηλεοπτικούς και φωτογραφικούς φακούς. Τις έντονες διαμαρτυρίες, ακόμη και για τα δεδομένα ενός αρχηγού, όλοι τις… απήλαυσαν

Τι να ήθελε άραγε ο Παναγιώτης (Τάκης) Γκώνιας στο δεύτερο ημίχρονο φτάνοντας
σε απόσταση μιας ανάσας από τον διαιτητή Τεροβίτσα; Λέτε να γούσταρε να του…
ξεσκονίσει τη στολή; Ποιος ξέρει…

Το θέμα είναι ότι τουλάχιστον ο ηλικίας 32 ετών μέσος του Ηρακλή τιμωρήθηκε
για το ξέσπασμά του. Πήρε την κίτρινη κάρτα και ίσως τα νεύρα του την επόμενη
φορά είναι λιγότερο τεντωμένα. Ο Τάκης Γκώνιας αναμφίβολα παραμένει παιδί και
έτοιμος να λύσει το ζωνάρι για καβγά. Από τα χρόνια στη Λιβαδειά όταν φλέρταρε
με τη μεταγραφή και τελικά πήγε στον Ολυμπιακό. Από το πρώτο πέρασμα στον
Ηρακλή. Στη συνέχεια με το μίνι διάλειμμα στην Ισπανία, αργότερα στον
Πανηλειακό, τον Πανιώνιο και ξανά στον «Ήρα».

Μέσος δεξιοτέχνης, με παρουσίες στις Εθνικές, μπορούσε να κάνει ακόμη καλύτερη
καριέρα. Οι φίλοι του τον χαρακτηρίζουν μεγάλο ταλέντο. Όσοι δεν τον πολυπάνε,
αναφέρονται στο μυαλό του που αργεί να πήξει… Χρόνια και χρόνια για τέτοια
διαδικασία, παραείναι αρκετά. Δύσκολα μασά τα λόγια του, λέει όσα πιστεύει και
αρέσκεται στο «ζην επικινδύνως». Όπως τότε, κοντά μια δεκαετία νωρίτερα, όταν
γλίτωσε ύστερα από τροχαίο με κάψιμο στο πρόσωπο. Θύμισε Νίκι Λάουντα, αλλά
δεν κατάγεται από την Αυστρία…

Κι αν ο χαρακτήρας στο βολάν γίνεται με την πάροδο των ετών περισσότερο
εγκρατής, στη ζωή το συμπέρασμα αυτό δεν δείχνει απόλυτο. Ο Γκώνιας κάπου
φρόντισε να ηρεμήσει, όταν όμως βρίσκει την ευκαιρία, θυμίζει μια συμπεριφορά
ολότελα ξένη προς τους επαγγελματικούς κανόνες.

Ικανή να αποφέρει αποδοκιμασίες ακόμη και από την «ερυθρόλευκη» εξέδρα, τον
κόσμο δηλαδή που κάποτε τον πίστεψε ως τον μελλοντικό ηγέτη στον Πειραιά. Και
όλα αυτά, χθες, ενώπιον του τηλεοπτικού φακού. Τις έντονες διαμαρτυρίες, ακόμη
και για τα δεδομένα ενός αρχηγού, όλοι τις… απήλαυσαν. Ενώ τη συμπεριφορά
προς τον διαιτητή Κοντογιαννίδη προ ολίγων εβδομάδων, ελάχιστοι. Άλλωστε,
εκείνο το βράδυ, μόνο οι μεταφορείς των αποσκευών θα είχαν ξεμείνει στο
αεροδρόμιο «Μακεδονία»…