«Θα παγώσει όλο το πρόγραμμα του Άρη»

Πέρασαν λίγα μόλις 24ωρα από την καταστροφή στον αέρα του διαστημικού
λεωφορείου και όλα φαίνεται να βυθίζονται σιγά σιγά στο σκοτάδι. Για κάποιους
ειδικούς επιστήμονες όπως ο κ. Νίκος Πράντζος, ο οποίος είναι καθηγητής
Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο Paris 6 και ερευνητής στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών
της Γαλλίας, κανένα φως δεν διακρίνεται πλέον στις προσπάθειες που η Αμερική
και άλλες χώρες είχαν αρχίσει για να προωθήσουν τις επανδρωμένες αποστολές στο
Διάστημα. Κανένα φως δεν δείχνει τον δρόμο σε μια σειρά από άλλα σκάφη που
σχεδιάζονταν για να αποσταλούν σε κοντινούς πλανήτες, αλλά τώρα έμειναν
ζωγραφισμένα στα χαρτιά.

Έμεινε η ελπίδα

«Κι αν τον τελευταίο καιρό υπήρχε έντονος ο ενθουσιασμός να προετοιμαστεί με
όλο και γρηγορότερους ρυθμούς η αναχώρηση κάποιου από εμάς για τον Κόκκινο
Πλανήτη, τώρα έμεινε απλώς και μόνο η ελπίδα. Όλο το διαστημικό πρόγραμμα θα
παγώσει», λέει ο κ. Πράντζος στα «ΝΕΑ». «Επτά άνθρωποι πέθαναν το 1986 πάνω
στο Τσάλεντζερ, άλλοι επτά τώρα. Ποιος θα πάει στο Κογκρέσο να ζητήσει χρήματα
για την ανάπτυξη του ενός ή του άλλου σχεδίου; Ποιος κυβερνητικός αξιωματούχος
θα πάρει τέτοια απόφαση όταν στο μυαλό τού μέσου Αμερικανού η εκτόξευση ενός
διαστημοπλοίου θα σημαίνει τον δυνητικό θάνατο όλου του πληρώματος;». Η
κοινότητα των επιστημόνων που ασχολείται με τα διαστημικά θα κάνει πολύ καιρό
να συνέλθει. Πριν από λίγες εβδομάδες είχε εκραγεί και ο ευρωπαϊκός
διαστημικός πύραυλος Αριάδνη. Ασφαλώς πολλά θα αλλάξουν στον τρόπο που
αντιμετωπίζαμε μέχρι τώρα το Διάστημα και στη συχνότητα που στέλναμε τα
περίτεχνα εργαλεία μας να το εξερευνήσουν. Η τραγωδία του «Κολούμπια», που
κατά τραγική ειρωνεία ήταν το ίδιο σκάφος που είχε μαγνητίσει τα βλέμματα όλου
του κόσμου κατά την παρθενική του απογείωση στις αρχές του 1980, θα σταματήσει
προσωρινά κάθε νέο πείραμα, κάθε νέα γνώση, κάθε βήμα παραπέρα. Έως ότου
αντιληφθούμε ότι μηδενικό ρίσκο δεν υπάρχει πουθενά στη ζωή και πολύ
περισσότερο στην κατάκτηση της γνώσης.