ΑΛΕΚΟΣ ΜΑΡΚΙΔΗΣ Ούτε μέχρι το… 2008 δεν υπογράφει λύση ο Ντενκτάς

Όσο ο Ραούφ Ντενκτάς ηγείται της τουρκοκυπριακής κοινότητας και την
εκπροσωπεί στις διαπραγματεύσεις, δεν πρόκειται να υπάρξει λύση του Κυπριακού
«ούτε μέχρι το… 2008», δηλώνει σε συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» ο διαπραγματευτής
της ελληνοκυπριακής πλευράς Αλέκος Μαρκίδης, ο οποίος όμως θεωρεί ότι υπάρχουν
άλλοι Τουρκοκύπριοι πολιτικοί που θέλουν και μπορούν να υπογράψουν μια
συμφωνία.

Ο κ. Μαρκίδης διαφωνεί με την εμμονή των μεσολαβητών να πετύχουν λύση έως τα
τέλη Φεβρουαρίου, έτσι ώστε αυτή να αποτελέσει αναπόσπαστο τμήμα της συνθήκης
ένταξης της Κύπρου στην Ε.Ε. Αν και στενότερος συνεργάτης του προέδρου Κληρίδη
στο Κυπριακό, είναι ταυτόχρονα και αντίπαλός του στις προεδρικές εκλογές της
16ης Φεβρουαρίου. Η διεκδίκηση της προεδρίας και από τους δύο δημιούργησε ένα
μάλλον «περίεργο» σκηνικό, αφού οι άνθρωποι οι οποίοι από κοινού
διαπραγματεύονται το εθνικό θέμα της χώρας στην πλέον κρίσιμη φάση του είναι
αντίπαλοι σε εκλογές, που μάλιστα θα διεξαχθούν κατά τη διάρκεια της
διαπραγμάτευσης.

Πώς προχωρούν οι διαπραγματεύσεις;

Η πορεία των συνομιλιών δεν είναι καθόλου ενθαρρυντική, ο κ. Ντενκτάς δεν έχει
αλλάξει ούτε στο ελάχιστο τη γνωστή πολιτική και τις θέσεις του.

Υπό αυτό το πρίσμα, μπορεί να υπάρξει λύση έως τις 28 Φεβρουαρίου;

Ενόσω ο κ. Ντενκτάς είναι εκπρόσωπος της τουρκοκυπριακής κοινότητας στο
τραπέζι των συνομιλιών, ούτε έως τις 28 Φεβρουαρίου του… 2008 δεν θα επέλθει
λύση του κυπριακού προβλήματος…

Διαβλέπετε, τότε, δυνατότητα αλλαγής της τουρκοκυπριακής ηγεσίας;

Αυτό είναι αποκλειστική υπόθεση των Τουρκοκυπρίων. Υπάρχει μια γενικότερη
αντίδραση κατά του κ. Ντενκτάς. Πιστεύω ότι το Κυπριακό μπορεί να λυθεί στη
βάση του σχεδίου του γ.γ. έπειτα από σωστές διαπραγματεύσεις με σύγχρονο
τρόπο, όταν σύγχρονοι άνθρωποι βρεθούν απέναντι στο τραπέζι των συνομιλιών.

Υπάρχουν στην άλλη πλευρά τέτοιοι άνθρωποι;

Όταν παραμερισθεί η σημερινή ηγεσία, υπάρχουν πραγματικά άνθρωποι με τους
οποίους κάποιος μπορεί να συνεννοηθεί. Δεν υπάρχει ταυτότητα απόψεων μαζί τους
σε όλο το φάσμα των ζητημάτων που μας απασχολούν, υπάρχει όμως καλή πίστη εκ
μέρους αυτών των Τουρκοκυπρίων πολιτικών. Επέδειξαν θάρρος όταν διοργάνωσαν
τις διαδηλώσεις σε μια περιοχή όπου υπάρχουν 35 χιλιάδες τουρκικά στρατεύματα
κατοχής· γι’ αυτό τον λόγο, όταν έρθουν στο τραπέζι και αρχίσουμε τη συζήτηση
των θεμάτων, θα υπάρξουν μεγάλες ελπίδες να βρεθούν οι σωστές λύσεις ακόμη και
στα πιο δύσκολα θέματα.

Υπάρχουν τρόποι

Ο κ. Ντε Σότο μίλησε για «σκότος και αβεβαιότητα», εάν δεν υπάρξει λύση έως
τις 28 Φεβρουαρίου.

Κοιτάξτε. Μετά τις 28 δεν χάνονται τα πάντα. Απλά επικρατεί η άποψη ότι μετά
την υπογραφή της ένταξης στην Αθήνα στις 16 Απριλίου, δεν θα μπορεί το
πρωτογενές κεκτημένο να υποστεί τροποποιήσεις και για να γίνει αυτό θα πρέπει
να περιμένουμε έως την ολοκλήρωση της ένταξης τον Μάιο του 2004. Φοβούνται
δηλαδή ότι θα υπάρξει μια περίοδος «παγώματος» που θα διαρκέσει ένα χρόνο. Δεν
συμμερίζομαι την άποψη αυτή. Εγώ πιστεύω ότι υπάρχουν τρόποι. Απλώς οι
μεσολαβητές θέλουν να επιφέρουν λύση του προβλήματος και χρησιμοποιούν την 28η
Φεβρουαρίου ως μοχλό πιέσεως και προς τις δύο πλευρές. Αλλά, τι μοχλός πιέσεως
είναι αυτός για τον κ. Ντενκτάς αφού δεν θέλει λύση; Θα είναι μήνυμα χαράς γι’
αυτόν εάν κατορθώσει να διαφύγει από το χρονοδιάγραμμα χωρίς να υπογράψει λύση
του Κυπριακού.

Πόσο προβληματική έχει καταστεί η συνεργασία σας με τον πρόεδρο Κληρίδη
μετά την ανακοίνωση της προεδρικής σας υποψηφιότητας;

Η συνεργασία μου με τον κ. Κληρίδη είναι απόλυτη σε όλο το φάσμα του κυπριακού
προβλήματος. Εγώ δεν κατέρχομαι στις εκλογές διότι διαφωνώ μαζί του.
Κατέρχομαι διότι πιστεύω ότι η Κύπρος θέλει και χρειάζεται πρόεδρο για όλα τα
θέματα και όχι μόνο για το Κυπριακό.

Ελπίδα αλλαγής

Σας ενοχλεί η διαφαινόμενη προτίμηση των ξένων προς τον κ. Κληρίδη;

Λυπούμαι πολύ, αλλά δεν αντιλαμβάνομαι ποιοι ξένοι παράγοντες τολμούν να πουν
ότι κλίνουν υπέρ της παραμονής του κ. Κληρίδη. Δεν είναι θέμα δικό τους. Είναι
θέμα εσωτερικής πολιτικής της Κύπρου. Ούτε νομίζω ότι έχει εκδηλωθεί
οποιοδήποτε σχετικό ενδιαφέρον από πλευράς ελληνικής κυβέρνησης. Άλλωστε,
βλέπουμε και άτομα τα οποία συνδέονται πολύ στενά με την κυβέρνηση της Αθήνας
να προσανατολίζονται προς την υποστήριξη του κ. Παπαδόπουλου. Η ουσία είναι
άλλη. Και αυτή είναι ότι υπάρχει μεγάλη ελπίδα αλλαγής σε αυτό τον τόπο.