Η «πυρήνωση» χτυπάει τώρα το ΠΑΣΟΚ

Η λέξη που «φοριέται» τις τελευταίες ημέρες στο ΠΑΣΟΚ, περισσότερο από
οποιαδήποτε άλλη, είναι η «πυρήνωση». Πυρήνωση, σκέτη. Χωρίς παράγωγα, που
παραπέμπουν σε σχετικές ασθένειες – όπως η λοιμώδης μονοπυρήνωση! Η πυρήνωση,
λοιπόν, είναι η καινούργια απόπειρα του ΠΑΣΟΚ να ανασυγκροτηθεί ως κόμμα.

Γέλια από τον Κ. Λαλιώτη, ενώ ο Μ. Νεονάκης ψάχνει το φλουρί υπό το βλέμμα του Κ. Σημίτη. Αυτά στην πίτα του ΠΑΣΟΚ. Γιατί η κατάσταση στο κόμμα μόνο για γέλια δεν είναι

Να αποκτήσει την παλιά του αίγλη ως κομματικός οργανισμός, τότε, δηλαδή, που
μπορούσε να κινητοποιήσει μερικές χιλιάδες μέλη του, κι από κοντά άλλες τόσες,
και περισσότερες, χιλιάδες πολιτών – η τελευταία φορά που συνέβη πραγματικά
αυτό ήταν πριν από 12 χρόνια, επί κυβέρνησης Ν.Δ., την περίοδο που είχε στηθεί
το Ειδικό Δικαστήριο.

Έκτοτε, όμως, έχει κυλήσει πολύ νερό στ’ αυλάκι, κι όπως λέει ένα κορυφαίο
στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, «αν μας εγκαλούν ως πολιτικό προσωπικό ότι είμαστε
κουρασμένοι, γιατί πρέπει, δηλαδή, να είναι φρέσκια η οργάνωση του ΠΑΣΟΚ;». Η
αλήθεια είναι ότι ούτε φρέσκος είναι ο οργανωτικός ιστός του ΠΑΣΟΚ ούτε έχει
τα αντανακλαστικά των προηγούμενων δεκαετιών. Στη σύσκεψη του Εκτελεστικού
Γραφείου της περασμένης Δευτέρας ο γραμματέας του Τομέα Οργανωτικού του ΠΑΣΟΚ
Λ. Κατσικαρέλης, γέννημα-θρέμμα του κομματικού μηχανισμού, και έχοντας
εξελιχθεί στο πλαίσιό του, άρα γνωρίζει, διατύπωσε μια βαρυσήμαντη εκτίμηση
για το οργανωμένο ΠΑΣΟΚ: «Η κατάσταση της οργάνωσης είναι δραματική».

Κλειστές οργανώσεις. Κανείς δεν αποπειράθηκε να αντικρούσει την άποψή
του. Δεν είχε και νόημα, άλλωστε: όλοι, μηδέ του Πρωθυπουργού Κ. Σημίτη
εξαιρουμένου, γνώριζαν, και γνωρίζουν, ότι το ΠΑΣΟΚ ουσιαστικά δεν υφίσταται
ως κόμμα. Κλειστές οργανώσεις, οργανώσεις-σφραγίδες, και πολύς παραγοντισμός
σε τοπικό και ευρύτερο επίπεδο είναι ό,τι συνθέτει την εικόνα του ΠΑΣΟΚ
πανελλαδικά. Άτομα που επικαλούνται αγώνες σε μια περίοδο ξεχασμένη και
μακρινή – τότε, δηλαδή, που είχε νόημα η συμμετοχή, ακόμη και σε ομάδες
αφισοκόλλησης – έχουν επικαθίσει στις οργανώσεις του ΠΑΣΟΚ και δεν τις αφήνουν
να ανασάνουν, όχι να διευρυνθούν.

Τώρα επιχειρείται, για πολλοστή φορά, να σπάσει αυτή η κατάσταση και οι
οργανώσεις του ΠΑΣΟΚ να επιτελέσουν τον ρόλο που επιδιώκει το Εκτελεστικό
Γραφείο. Στη συνεδρίαση του Ε.Γ. της περασμένης Δευτέρας ο κ. Σημίτης, αφού
επισήμανε ότι το κόμμα είναι σχεδόν ανύπαρκτο, ζήτησε να είναι ανοιχτό στην
κοινωνία και να αποκτήσει παρεμβατικό ρόλο, να (ξανα)μάθει να διεκδικεί, να
απαιτεί και να παίρνει πρωτοβουλίες. «Άλλο κόμμα θέλει» σχολίασε ένα από τα
μέλη του Ε.Γ. Αλλά τι μπορεί να είναι αυτό το κόμμα; Ο Κ. Λαλιώτης, ο
γραμματέας του κόμματος, πιστεύει σταθερά ότι η μόνη σωτηρία είναι η
«επανίδρυση» του ΠΑΣΟΚ. Το έχει πει μια φορά, το έχει πει δυο, τρεις, το έχει
εξαγγείλει άλλες τόσες, αλλά η «επανίδρυση» δεν έγινε ποτέ – και μόνο ο ίδιος
δεν φταίει γι’ αυτό.

Το νέο μοντέλο. Τώρα, το καινούργιο μοντέλο, αυτό που υιοθέτησε ο Κ.
Σημίτης, είναι αυτό που εισηγήθηκε ο Μιχ. Νοενάκης, ο πρώην γραμματέας
Οργανωτικού, μέλος του Ε.Γ. και εκ των συχνών συνομιλητών του Πρωθυπουργού. Θα
δημιουργηθεί ένα δίκτυο στελεχών στο εσωτερικό (της όποιας οργανωτικής δομής
έχει απομείνει) του ΠΑΣΟΚ, τα οποία θα έχουν μια θεματική εξειδίκευση, κατά
οργάνωση (τοπική και νομαρχιακή), ώστε τα στελέχη αυτά με τη σειρά τους να
ενημερώνουν και να επιμορφώνουν τα υπόλοιπα στελέχη.

«Θα φτιάξουμε, δηλαδή, ένα νέο κόμμα μέσα στο κόμμα», διαπίστωσε φωναχτά ο Ευ.
Βενιζέλος, αλλά πήρε την απάντηση ότι «αυτό» θα είναι κάτι διαφορετικό. Κανείς
δεν είχε διάθεση να επιχειρηματολογήσει για πολύ, πλην ίσως του Κ. Λαλιώτη,
που θεώρησε ότι ουσιαστικά το μοντέλο Νεονάκη – Κατσικαρέλη υπονομεύει τη δική
του προσπάθεια. Την υπονομεύει πραγματικά; Αυτό είναι ίσως ένα θέμα προς
διερεύνηση. Το πραγματικό θέμα που υπάρχει για όλα αυτά είναι η στάση του Κ.
Σημίτη. Όπως έλεγε προχθες το ένα από τα πιο γνωστά στελέχη του Ε.Γ., «ο
πρόεδρος επαναλαμβάνει το ίδιο λάθος που έκανε όταν γραμματέας ήταν ο
Σκανδαλίδης». Κι εννοούσε ακριβώς ότι ο κ. Σημίτης, για λόγους που δεν είναι
απολύτως ευκρινείς, αργά αλλά σταθερά δείχνει να απαξιώνει το κύρος του
γραμματέα του ΠΑΣΟΚ. Επί Σκανδαλίδη, του είχε «στήσει» τον Θ. Τσουκάτο, στον
αποκάτω όροφο, να του τραβάει μονίμως το χαλί. Ό,τι ήθελε να κάνει στο κόμμα
(ό,τι παρασκηνιακό) το ανέθετε στον Τσουκάτο, κι εκείνος ευσυνειδήτως
εκτελούσε…

Λαλιώτης – Νεονάκης. Τώρα τα πράγματα έχουν βέβαια την ίδια αφετηρία,
αλλά ο Νεονάκης δεν είναι Τσουκάτος. Είναι πιο σοβαρός, δεν είναι αμετροεπής,
και επιπλέον αποδέχεται ότι ο γραμματέας του κόμματος είναι ο Κ. Λαλιώτης, κι
όχι ο ίδιος. Τα προβλήματα στις σχέσεις τους δεν φαντάζουν άλυτα. Ο Νεονάκης
παραπονιέται ότι ο Λαλιώτης δεν του αφήνει ζωτικό χώρο να κινηθεί, και δηλώνει
προς κάθε κατεύθυνση ότι «δεν τον υπονομεύει». Ο Λαλιώτης δεν αποδέχεται καν
ότι έχει κόντρα με τον Νεονάκη. Όταν ρωτήθηκε πρόσφατα επ’ αυτού, απάντησε με
μάλλον απαξιωτικό τρόπο: «Σιγά τα αίματα». Στο Ε.Γ., πάντως,
επιχειρηματολόγησε αρκετά για να μην ονομαστεί «δικτύωση» η καινούργια
προσπάθεια ανασυγκρότησης. Κάπως έτσι ονομάστηκε πυρήνωση…

Η όλη διαμάχη φαντάζει «περί όνου σκιάς» – όχι περισσότερο. Μπορεί και να
είναι έτσι. Αλλά πίσω από την κουρτίνα υπάρχει το πραγματικό πρόβλημα: ότι το
ΠΑΣΟΚ είναι χωρίς οργάνωση. Σήμερα φέρεται ότι είναι εγγεγραμμένα 310.000
μέλη, αλλά στη συντριπτική τους πλειονότητα πρόκειται για «κληρονομιά» από την
εσωκομματική μάχη του 2001, εν όψει του Συνεδρίου. Τώρα, και εν όψει των
εσωκομματικών εκλογών του Ιουνίου, θα τους ζητήσουν να συμπληρώσουν ένα
απογραφικό δελτίο – αν τους βρουν, μια και πολλοί είναι ανυποψίαστοι
εγγεγραμμένοι των τηλεφωνικών καταλόγων…

Ενεργή συμμετοχή στο «Σταματήστε τον πόλεμο»

Το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να κάνει κινήσεις που θα το κρατήσουν στην επιφάνεια της
πολιτικής επικαιρότητας. Η Νεολαία του πήγε στο Ναύπλιο και ενώθηκε με τους
φορείς που παλεύουν κατά της παγκοσμιοποίησης. Το ίδιο το κόμμα, με δημόσια
αναγγελία του Κ. Λαλιώτη, θα μετάσχει στο παγκόσμιο συλλαλητήριο κατά του
πολέμου στο Ιράκ, της 15ης Φεβρουαρίου. Διότι, όπως πιστεύει ο γραμματέας του
ΠΑΣΟΚ, «η κυβέρνηση έχει συγκεκριμένο πλαίσιο πρωτοβουλιών, αλλά το κόμμα δεν
είναι υποχρεωμένο να υπακούει σ’ αυτές τις σταθερές. Πιστεύει ότι πρέπει να
μετάσχει ενεργά στη συμμαχία “Σταματήστε τον πόλεμο” μαζί με κοινωνικούς
φορείς και πολιτικές κινήσεις, γιατί αυτό είναι το καθήκον κάθε προοδευτικού
πολιτικού φορέα, και γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν εκχωρεί σε κανέναν το δικαίωμα να
εκπροσωπεί την προοδευτική παράταξη στην Ελλάδα». Αναφορά που ίσως και να
προαναγγέλλει την εγκατάλειψη από τη Χαριλάου Τρικούπη του ρόλου της ουράς των
κυβερνητικών πολιτικών και αποφάσεων…