Άτοκες δόσεις…

Ρονάλντο με δόσεις αγόρασε η Ρεάλ από την Ίντερ

Έλλειψη χρημάτων στάση εμπορίου… Αύριο, πρώτη ημέρα του νέου έτους, ανοίγει
και τυπικά η χειμερινή μεταγραφική περίοδος για το ποδόσφαιρο και οι ομάδες
θυμίζουν πολυκαταστήματα που προσφέρουν άτοκες δόσεις, για να προσελκύσουν
πελάτες.

Η εκτίναξη σε δυσθεώρητα ύψη των αποδοχών των πρωταγωνιστών του αθλήματος με
παράλληλη πτώση των εσόδων από τα τηλεοπτικά δικαιώματα αναγκάζει τους
συλλόγους να προσφύγουν σε νέου τύπου διακανονισμούς- κοινότυπους για το
εμπόριο, όχι όμως για το ποδόσφαιρο.

Η «μόδα» της ανταλλαγής παικτών ξεκίνησε πέρυσι από την Ιταλία και πιο
συγκεκριμένα από το Μιλάνο και φαίνεται πως εξαπλώνεται ταχύτητα και στις
άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές αγορές.

Οι Ιταλοί παράγοντες, οι οποίοι γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα να μετρούν
τον σφυγμό των φιλάθλων, ανανεώνουν πολύ συχνά τα ρόστερ τους προκειμένου να
έχουν μόνιμα γεμάτες τις εξέδρες.

Το «νέο αίμα», ωστόσο, στοιχίζει γι’ αυτό οι Ιταλοί παράγοντες, τους οποίους
διακρίνει μία αρμονική συνεργασία, κατάφεραν να ανανεώνουν τις ομάδες τους με
την ανταλλαγή παικτών, σαν να παίζουν κάποιο παιχνίδι στο Ίντερνετ.

ΔΑΝΕΙΚΟΙ

Άλλος διαδεδομένος τρόπος εξασφάλισης ποδοσφαιριστών με χαμηλό μπάτζετ είναι ο
«δανεισμός». Μία ομάδα δανείζεται τον παίκτη που την ενδιαφέρει, για έξι μήνες
ή έναν χρόνο με τον όρο να τον εντάξει μόνιμα στο δυναμικό της, αν τελικά ο
ποδοσφαιριστής φανεί αντάξιος των προσδοκιών. Η συμφωνία αυτή είναι αρκετά
ευέλικτη για τις ομάδες. Γι’ αυτήν που «δανείζει» είναι θετικό το γεγονός ότι
δεν πληρώνει το συμβόλαιο του παίκτη, αλλά διατηρεί τα δικαιώματά του, ενώ
αυτή που «δανείζεται» αποκτά έναν παίκτη χωρίς πολλά χρήματα που μπορεί να τη
βγάλει από τη δύσκολη στιγμή και να φέρει χρήματα στον σύλλογο με την
πρόκριση, για παράδειγμα, στο Τσάμπιονς Λιγκ. Ταυτόχρονα, δεν είναι
υποχρεωμένη να αποκτήσει τον παίκτη, τον οποίον «επιστρέφει» στην πρώην ομάδα
του.

Μία τελευταία μέθοδος είναι αυτή του «μαζί με τον παίκτη που παίρνετε σας
δίνουμε άλλον έναν δώρο». Μπορεί να χαμογελάτε που διαβάζετε αυτές τις γραμμές
και όμως το ποδόσφαιρο έχει φτάσει σ’ αυτό το σημείο, λόγω της οικονομικής
κρίσης που το μαστίζει (και όχι μόνο αυτό)…

Αυτή τη μέθοδο την εφαρμόζουν οι μικρές ομάδες που κινδυνεύουν με χρεοκοπία
και θέλουν να χαμηλώσουν το μπάτζετ, μειώνοντας τον αριθμό των παικτών που
ανήκουν στο ρόστερ.

Βέβαια, υπάρχουν και οι δόσεις. Από τις πιο τακτικές «δοσατζούδες» είναι η
Ρεάλ Μαδρίτης. Έτσι απέκτησε τον Ζιντάν, αλλά και τον Ρονάλντο. Για τον
τελευταίο, μάλιστα, δίνει τη δυνατότητα στην Ίντερ να επιλέξει μεταξύ της
τελευταίας δόσης (10 εκατ. ευρώ) ή ενός παίκτη της ίδιας αξίας (π.χ. ο
Αργεντινός Σολάρι). Παρά τις τόσες ευκολίες που προσφέρονται πια στους
συλλόγους, τα φέσια δεν λείπουν. Η Λάτσιο κρατά τα σκήπτρα σ’ αυτόν τον τομέα,
αφού χρωστά στις αργεντίνικες ομάδες από τις οποίες απέκτησε παίκτες, αλλά και
στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για τη μεταγραφή του Σταμ.

Το ίδιο συμβαίνει και με την Ατλέτικο Μαδρίτης, στην οποία απαγορεύτηκε κάθε
μεταγραφική κίνηση, γιατί χρωστά στη Μάλαγα για τη μεταγραφή του Χοσέ Μάριο
Μοβίγια.

Το ποδόσφαιρο βρίσκεται σε στενωπό και είναι βέβαιο πως απ’ αυτή την κατάσταση
θα βγει ωφελημένο και ποιο υγιές. Αλλά μέχρι να συμβεί αυτό, θα αναγκαστεί να
περάσει από συμπληγάδες πέτρες…