Μειώνεται ο φόρος στις αποζημιώσεις

Μειώνεται σημαντικά η φορολογία των αποζημιώσεων για απολύσεις εργαζομένων
στον ιδιωτικό τομέα από την 1.1.2003. Με τον νόμο για τη φορολογία, που
ψηφίστηκε από τη Βουλή, ικανοποιείται ένα πάγιο αίτημα των εργατικών
συνδικάτων για μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης των απολυομένων.

Μέχρι τώρα η αποζημίωση φορολογείται και ο φόρος εξαρτάται από το ύψος της
αποζημίωσης με βάση την κλίμακα του φόρου εισοδήματος, αφού αφαιρεθεί το ποσόν
του 1 εκατ. δρχ. (σ.σ.: η αποζημίωση καταγγελίας σύμβασης δεν υπόκειται σε
κρατήσεις για το ΙΚΑ ή για άλλους ασφαλιστικούς οργανισμούς).

Εφεξής, σύμφωνα με τη διάταξη που ψηφίστηκε (άρθρο 3 του νόμου που οδεύει προς
δημοσίευση στο ΦΕΚ), ορίζεται ότι από το καθαρό ποσό της αποζημίωσης που
καταβάλλεται με βάση τον ν. 2112/1920 (λόγω διακοπής της σχέσης εργασίας)
αφαιρείται ποσό 20.000 ευρώ (περίπου 6.800.000 δρχ.) και στο υπόλοιπο ποσό ο
φόρος υπολογίζεται με συντελεστή 20%. Με αυτό τον τρόπο φορολογίας εξαντλείται
η φορολογική υποχρέωση του δικαιούχου. Η ρύθμιση έχει ισχύ από την 1.1.2003.
«Η ρύθμιση αυτή κρίθηκε αναγκαία προκειμένου να μειωθεί σημαντικά η φορολογική
επιβάρυνση των απολυομένων», παρατηρεί ο εισηγητής του νομοσχεδίου για τη
φορολογία κ. Ανδρέας Μακρυπίδης (βουλευτής ΠΑΣΟΚ Αιτωλοακαρνανίας).

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι:

* Ο υπολογισμός της αποζημίωσης λόγω απόλυσης γίνεται με βάση τις
τακτικές αποδοχές του τελευταίου μήνα με καθεστώς πλήρους απασχόλησης.
Τακτικές αποδοχές θεωρούνται ο μισθός, καθώς και κάθε άλλη παροχή σε είδος και
σε χρήμα που δίνεται τακτικά. Ειδικά για την αποζημίωση απόλυσης
συνυπολογίζονται τα δώρα εορτών και το επίδομα άδειας, προσθέτοντας το 1/6 στο
συνολικό ύψος της αποζημίωσης.

Η αποζημίωση πρέπει να καταβληθεί κατά τη στιγμή της κοινοποίησης της
απόλυσης. Εάν η αποζημίωση υπερβαίνει τις αποδοχές έξι μηνών ο εργοδότης
δικαιούται να καταβάλλει αμέσως το τμήμα της αποζημίωσης μέχρι 6 μηνιαίους
μισθούς και το υπόλοιπο σε τριμηνιαίες δόσεις καθεμία από τις οποίες δεν
μπορεί να είναι κατώτερη από τις αποδοχές τριών μηνών. Κάθε αγωγή του
εργαζομένου για καταβολή ή συμπλήρωση της αποζημίωσης, πρέπει να ασκηθεί μέσα
σε διάστημα έξι μηνών από τότε που έγινε απαιτητή. Επίσης τoνίζεται ότι
αποζημίωση δεν οφείλεται:

* Πριν από τη συμπλήρωση διμήνου.

* Αν παραιτηθεί ο εργαζόμενος.

Στη σύμβαση ορισμένου χρόνου, εκτός αν καταγγελθεί πριν από τη λήξη της από
τον εργοδότη, οπότε οφείλονται όλοι οι μισθοί του υπόλοιπου χρόνου.

* Στη σύμβαση ορισμένου έργου.

* Στις περιπτώσεις διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου ή έργου χωρίς
να δικαιολογείται από τη φύση των εργασιών ο καθορισμός ορισμένης διάρκειας
θεωρείται ότι υπάρχει ενιαία σύμβαση εργασίας και οφείλεται αποζημίωση.

Σε περίπτωση μήνυσης εις βάρος του εργαζόμενου για αδίκημα που διαπράχθηκε
κατά την εκτέλεση της εργασίας του ή του απαγγέλθηκε κατηγορία για αδίκημα
τουλάχιστον σε βαθμό πλημμελήματος. Εάν απαλλαγεί ο μισθωτός δικαιούται να
ζητήσει την αποζημίωσή του. Η απόλυση των υπαλλήλων μπορεί να γίνει μόνο
κατόπιν έγγραφης προειδοποίησης, πριν από ορισμένο χρόνο, που είναι ανάλογος
με τα χρόνια υπηρεσίας του στον εργοδότη.