«Ράβουν» τις κλασικές αξίες με τη νέα τεχνολογία

Φύγε συ, έλα συ. Αντίο από τον Ιβ Σεν Λοράν, κυριαρχία για τον Τομ Φορντ

Οι αξίες της μόδας μέσα στο 2002 μπήκαν σε φάση κρίσης. Με τον Ιβ Σεν Λοράν να
αποχωρεί μεγαλειωδώς με ντεφιλέ στο Μουσείο Μπομπούρ, με τον Τομ Φορντ να
παίρνει τη θέση του και να γίνεται ο κυρίαρχος μέσα στο σύστημα της μόδας, με
τους νέους σχεδιαστές να αναζητούν μια καλή μεταγραφή σε έναν οίκο από
εκείνους που ελέγχουν οι επιχειρηματικοί κολοσσοί, γιατί η αγορά είναι μεγάλη
και η απουσία προβολής τούς δημιουργεί ανασφάλεια.

Το 2002 ήρθε κι έφερε μαζί του την… άνοιξη της Χάιντι. Το αγροτικό σικ
δηλαδή που γέμισε με λευκά φρου φρου και ανθηρά βολανάκια όλη την καλοκαιρινή
γκαρνταρόμπα και μετέτρεψε τις αμαζόνες του χειμώνα σε επαρχιωτοπούλες της
Κεντρικής Ευρώπης, για λόγους αγάπης προς καθετί φυσικό.

Μετά ήρθε το καλοκαίρι στο Αλγέρι και στα παράλια των ακτών της Μεσογείου,
γιατί οι έθνικ αναζητήσεις της μόδας σημαίνουν αφομοίωση των εθίμων και όλοι
έχουν δικαίωμα να δουν τις παραδοσιακές φορεσιές τους να κάνουν στυλ και να
μετατρέπονται σε δημιουργίες αξίας εκατοντάδων ευρώ.

Κι ύστερα ήρθε ο πόλεμος της γούνας να αμφισβητήσει τις φιλόζωες ψυχές των
κομψών κυριών και τις μάχιμες καρδιές των οικολόγων.

Η μόδα όμως είναι μία ιδέα. Που βασίζεται στη δημιουργικότητα, στην
απελευθερωμένη φαντασία και στην ικανότητα των σχεδιαστών να λένε αλήθειες και
ψέματα μέσα από τα ρούχα. Χρειάζεται τον ενθουσιασμό των νέων προσώπων για να
αφουγκράζεται το καινούργιο. Τελευταία, την έχουν πείσει ότι επειδή και αυτή
πρέπει να παράξει χρήμα, χρειάζεται να έχει καλές σχέσεις με τους λογιστές.
Μέσα από αυτό το πρίσμα, λοιπόν, σημασία έχει η κατανάλωση και όχι η
πρωτοτυπία. Η μόδα αλλάζει κάθε έξι μήνες για να πουλάει. Η έμπνευση που
διαρκεί στον χρόνο είναι πολυτέλεια. Και την έχει όποιος έχει λύσει το
οικονομικό του πρόβλημα εσόδων και κερδών. Σε αυτήν την κατηγορία το βέβαιο
είναι ότι δεν παίζουν οι νέοι.

Από την… αγγαρεία στο μίνι

Τα στρατιωτικά παντελόνια αγγαρείας (cargo pants) θα συνεχίσουν να είναι ιδιαίτερα δημοφιλή και το 2003

Φυσικά και θα υπάρξουν κομμάτια που θα μονοπωλήσουν τις επιθυμίες γυναικών που
μπορούν να τα αποκτήσουν αλλά και εκείνων που θα επιζητήσουν τις ικανότητες
καλών αντιγραφέων που τα παράγουν μαζικά σε χαμηλή τιμή και ποιότητα.

Η λίστα λοιπόν αρχίζει με τα στρατιωτικά φαρδιά παντελόνια αγγαρείας (cargo
pants) που διαθέτουν τσέπες, κορδόνια, φερμουάρ. Η λεπτομέρεια του πόθου
βρίσκεται στα γόνατα όπου κάνουν ένα ελαφρύ σακούλιασμα και στα κορδόνια που
ανεβοκατεβάζουν το μήκος του παντελονιού, ώστε να φοριέται με γόβες (για τις
νέες και τολμηρές) και με αθλητικά.

Στη συνέχεια τα πόδια παίρνουν όλο το παιχνίδι του καλοκαιριού πάνω τους. Όσο
γίνεται πιο γυμνά με πραγματικά μίνι ρούχα και σορτς ή βερμούδες. Κατόπιν
απαίτησης πολλών γυναικών να δείξουν τα θαύματα των λιποαναρροφήσεων
λιπογλυπτικής, ανόρθωσης γλουτών, αναμόρφωσης γονάτων και αστραγάλων, το μίνι
θα κυκλοφορήσει χωρίς άλλους αντιπάλους. Για όλες τις ώρες και όλες τις
ηλικίες. Τα αθλητικά παπούτσια που ο Yohji Yamamoto υπέγραψε για την Adidas
από αυτό το καλοκαίρι θα έχουν τη συντροφιά και ολοκληρωμένης σειράς ρούχων.
Επειδή μάλιστα ο Ιάπωνας σχεδιαστής σκέφτεται ότι οι ετών 25-35 καταναλωτές
έχουν ανάγκη να διαφοροποιούν το καθημερινό τους ντύσιμο, δημιούργησε τη σειρά
Υ-3 χωρίς να λάβει υπόψη του τα τέλεια σώματα των αθλητών. Τα κομμάτια είναι
και φαρδιά, άνετα και λειτουργικά με τις τρεις ρίγες να μπερδεύονται ανάμεσα
σε άνθη και χρώματα. Γιατί τίποτα δεν πρέπει να δείχνει αναμενόμενο.

Νοσταλγία και θηλυκότητα

Το τοπ μόντελ Ζιζέλ Μπούντχεν με ένα σύνολο του Αμερικανού Μαρκ Τζέικομπς που παραπέμπει στη νοσταλγία των 50’ς

«Ο παράδεισος είναι μακριά» είπε ο σκηνοθέτης Τοντ Χέινς και η νοσταλγία για
τα 50’ς δεν αφήνει τους Αμερικανούς σχεδιαστές να απαλλαγούν από το παρελθόν
της εποχής του Αϊζενχάουερ. Αυτή η γλυκιά ατμόσφαιρα της σπιτικής θαλπωρής και
της εξασφαλισμένης γαλήνης, με τα παστέλ χρώματα, τα φουρό, τα λεπτά εμπριμέ
και τις γυναίκες να είναι τόσο εύθραυστες και ανυποψίαστες για τις ρίζες του
κακού, συγκίνησαν την αμερικανική δύναμη κομψότητας στο πρετ α πορτέ που
ακούει στα ονόματα Μάικλ Κορς και Μαρκ Τζέικομπς και έσπευσαν να ανταπαντήσουν
στην πρόταση επίσκεψης των 50’ς. Η άνοιξη του 2003 θα πλημμυρίσει από
θηλυκότητα με φορέματα στα χρώματα του δέρματος, με αέρινα υφάσματα. Πάντως,
ποτέ δεν θα πρέπει να υποτιμήσετε την αξία των κλασικών κομματιών, των μαύρων
ταγιέρ, των ίσων παντελονιών, των ρούχων με την απλή γραμμή και το ουδέτερο
χρώμα. Ούτε επίσης να θεωρήσετε ότι όσα δεν ανταποκρίνονται στις τάσεις είναι
ανάξια εμφάνισης.

Οι Έλληνες που έκλεψαν την παράσταση

Η Σοφία Κοκοσαλάκη (δεξιά) στο ατελιέ της

Η χρονιά που εγκαταλείπει την πασαρέλα απέδειξε ότι η μόδα συνεργάζεται
δημιουργικά και με ελληνικά ονόματα.

Η Σοφία Κοκοσαλάκη, ο Άγγελος Φρέντζος, ο Αναστάσιος Καρτάλης είναι οι
σχεδιαστές τα βήματα της δουλειάς των οποίων δημοσιεύονται σε ξένα έντυπα και
εφημερίδες όπως οι «Τάιμς» του Λονδίνου, η γαλλική «Μοντ», η ιταλική «Βογκ».

Η Σοφία Κοκοσαλάκη έλαβε από τους δημοσιογράφους μόδας τον χαρακτηρισμό της
πρωτοπόρου. Από το Λονδίνο, με πολλή σκέψη και ιδέες σχετικά με τη ζωή στις
σύγχρονες πόλεις, η Ελληνίδα σχεδιάστρια δημιουργεί κομμάτια στα οποία
συνδυάζει την ελληνικότητα και το σύγχρονο παγκόσμιο παρόν.

Ο Άγγελος Φρέντζος ανήκει στο δυναμικό τού ομίλου πολυτελείας LVMH και ως
καλλιτεχνικός διευθυντής του ιταλικού οίκου ALMA φροντίζει για την αναγέννηση
του ονόματος αυτού, με ένα στυλ φιλικό, δυναμικό. Εξάλλου, το ταλέντο του
δίνει υποσχέσεις ότι μέσα στο 2003 θα ανοίξει μέτωπο συνεργασίας με τον επίσης
ισχυρό όμιλο πολυτελείας GUCCI.

Όσο για τον Αναστάσιο Καρτάλη, επέλεξε το δύσκολο κεφάλαιο της υψηλής
ραπτικής, για να παρουσιάσει τις δημιουργίες του στο Παρίσι. Τα νεώτερα για το
έργο του αναμένεται να τα ακούσουμε στο μέσον του Ιανουαρίου της καινούργιας
χρονιάς, οπότε ξεκινά ο κύκλος των επιδείξεων της υψηλής ραπτικής στη γαλλική
πρωτεύουσα.

Η 24χρονη Άννα Μουγκλάλις, το νέο πρόσωπο της Chanel

Ένας οίκος όπως η Chanel δεν υπάρχει περίπτωση να κάνει λάθος και να επενδύσει
τα χρήματα που διαθέτει για τη διαφήμισή του σε λάθος πρόσωπο. Μετά την Ινές
ντε λα Φρεσάνζ, και την Καρόλ Μπουκέ, το πρόσωπο-σταθμός είναι η ηθοποιός Άννα
Μουγκλάλις. Ετών 24, ανακάλυψη του σκηνοθέτη Κλοντ Σαμπρόλ και Ελληνίδα
δεύτερης γενιάς, μεγαλωμένη από πατέρα βελονιστή και μητέρα φυσιοθεραπεύτρια,
η Άννα Μουγκλάλις εμπνέει τον Καρλ Λάγκερφελντ της Chanel να τη φωτογραφίσει
για τις καμπάνιες αρωμάτων και συλλογών πρετ α πορτέ και υψηλής ραπτικής του
οίκου. Κατά τον αρχηγό του σύμπαντος Chanel «έχει τη φωνή της Ζαν Μορό, τη
δύναμη της Άννας Μανιάνι, την παρουσία της Άβα Γκάρντνερ». Η Άννα επιλέγει τα
σακάκια τουίντ, τις λεπτές μπλούζες από μουσελίνα, τις πιο περίεργες γόβες και
τα συνδυάζει με φθαρμένα τζιν. Η εικόνα της δίνει αυτό το μείγμα απόλυτου σικ
και άνεσης, ανδρικού-γυναικείου, τελειότητας και απλότητας που η πρώτη κυρία
του οίκου, Κοκό Σανέλ, το εξέλιξε σε μανιφέστο κομψότητας: «Για να είσαι
αναντικατάστατη χρειάζεται να είσαι διαφορετική».