ΓΕΩΡΓΙΑ ΜΑΛΛΙΟΥ Γυάλινος κόσμος

Γυάλινες χάντρες κλεισμένες σε ένα μεταλλικό «κλουβί» είναι το νέο μοτίβο στα έργα της Γεωργίας Μάλλιου

Μια κόκκινη χάντρα από γυαλί στο χρώμα του ρουμπινιού, είναι η καλλιτεχνική
υπογραφή της Γεωργίας Μάλλιου στα κοσμήματα και τα μικρά έργα τέχνης που
δημιουργεί και εξελίσσει εδώ και είκοσι δύο χρόνια με βασικό υλικό το γυαλί.
Είναι από τους ελάχιστους που φτιάχνουν μόνοι τους γυαλί, του δίνουν
καλλιτεχνική μορφή και γνωρίζουν τα μυστικά του. Το ρουμπίνι θέλει μέσα και
λίγο χρυσό για να λάμψει καλύτερα. Αυτοδίδακτη και αυτοδημιούργητη έχει
πειραματιστεί σε άπειρες μορφές. Τουλάχιστον 150.000 γυάλινες χάντρες
συνταιριάστηκαν με το ασήμι στα χρόνια της άσκησής της στο χειροποίητο
κόσμημα. Ο τόρνος, η ηλεκτροκόλληση δεν έχουν μυστικά γι’ αυτήν. Το τράβηγμα
του ζεστού γυαλιού, ώστε να πάρει τη μορφή διάφανων ινών που ελίσσονται και
συστρέφονται σε φαντασμαγορικούς συνδυασμούς, απαιτεί κάτι περισσότερο από
δεξιοτεχνία. «Ένα συντονισμό φυσικών αλλά και ψυχικών δυνάμεων για να βγει
κάτι καλό, κάτι ωραίο από τη δοκιμασία της φωτιάς», λέει η Γεωργία Μάλλιου,
που δεν έχει τονισμένο ίσως το χάρισμα του λόγου, αλλά περνάει αυτό που θέλει
να πει στα έργα της. Ζει μέσα στο δάσος της Πεντέλης.

Δουλεύει πάνω σ’ ένα μικρό πάγκο. Το εργαστήρι της στο Μαρούσι είναι μια
«τρύπα». Μόλις μπεις, αποκαλύπτεται ότι είναι μια κρύπτη όπου ανακαλύπτεις όχι
μόνο διαφορετικά έργα, αλλά και διαφορετικές ιδέες. Το μέταλλο στα χέρια της
γίνεται ζωντανό σαν νήμα, που το «πλέκει» και το «κεντάει» με αυστηρή, λιτή
βελονιά.

Η τελευταία δουλειά της Μάλλιου, με την οποία διαγράφεται η απόφασή της
να προχωρήσει από τον χώρο της εφαρμοσμένης τέχνης στην περιοχή της
καλλιτεχνικής δημιουργίας, είναι βασισμένη στην ιδέα του «κλουβιού», του
διάτρητου έργου, εμπνευσμένη από τα χάρτινα χειροποίητα έργα του Νίκου
Αλεξίου. Εκτίθεται μαζί με τα έργα της Πιερρέτας Λορεντζάτου και της Λίλης
Φραγκάκη. Η ιδέα είναι ότι αυτό που υπάρχει μέσα κι έξω από τα πράγματα είναι
το ίδιο. Μια μορφή ενέργειας που ανταμώνει με την ύλη σε κάποιο σημείο του
κόσμου και στερεοποιείται σαν την πάχνη που σχηματίζει η ανάσα μας όταν φυσάμε
το παγωμένο τζάμι.

INFO

Αίθουσα Τέχνης Σκουφά (Σκουφά 4), έως 10 Ιανουαρίου.