Και άλλα μέτρα για τα Ταμεία ζητά η Ευρώπη

Ο Έλληνας συνταξιούχος έχει διπλάσιες πιθανότητες να διαβιεί κοντά στο όριο
της φτώχειας σε σχέση με τον μέσο Ευρωπαίο και η πιθανότητα αυτή θα αυξάνει με
την πάροδο των χρόνων καθώς το σημερινό ελληνικό συνταξιοδοτικό σύστημα δεν
είναι σε θέση να αντιμετωπίσει την πρόκληση της γήρανσης του πληθυσμού.

Η εικόνα του ελληνικού συνταξιοδοτικού συστήματος στον ορίζοντα των επόμενων
δεκαετιών προβάλλει ιδιαίτερα ζοφερή μέσα από τις σελίδες της πρώτης «έκθεσης
αξιολόγησης των εθνικών στρατηγικών για επαρκείς και βιώσιμες συντάξεις» στα
15 κράτη-μέλη που δημοσιοποίησε χθες η Ελληνίδα επίτροπος Άννα Διαμαντοπούλου.

Σύμφωνα με την έκθεση, η οποία βασίζεται σε στοιχεία που διαβίβασαν στις
Βρυξέλλες οι ελληνικές αρχές, οι δαπάνες των κύριων και των επικουρικών
ταμείων αναμένεται να αυξηθούν από 12,4% του ΑΕΠ το 2000 στο 17,3% το 2030 και
στο 22,6% το 2050. Ο προβλεπόμενος ρυθμός αύξησης είναι ο μεγαλύτερος μεταξύ
των 15 χωρών-μελών ενώ οι φετινές μεταρρυθμίσεις θα επηρεάσουν μόνο οριακά την
αναμενόμενη αύξηση των δαπανών (κατά 2 μονάδες). Με το σημερινό καθεστώς
χρηματοδότησης η συνεισφορά του κρατικού προϋπολογισμού (δηλαδή η μέσω φόρων
συμμετοχή του Δημοσίου στα συνταξιοδοτικά ταμεία) αναμένεται να αυξηθεί από το
4,8% του ΑΕΠ που είναι σήμερα, στο 8,7% το 2030 και στο 15,5% το 2050. Η
προβλεπόμενη έκρηξη των συνταξιοδοτικών δαπανών, αναφέρει η έκθεση της
Επιτροπής, «υπαγορεύει την ανάληψη σημαντικών πρόσθετων προσπαθειών» καθώς
πολλά από τα πρόσφατα μέτρα «φαίνεται να στοχεύουν στην αντιμετώπιση των
σημερινών αναγκών παρά να προετοιμάσουν το έδαφος για τη μελλοντική γήρανση
του πληθυσμού». Ένα πρόσθετο στοιχείο που καθιστά δυσχερή την αποτελεσματική
αντιμετώπιση του προβλήματος στην Ελλάδα είναι το υψηλότατο, συγκριτικά με
άλλα κράτη-μέλη, δημόσιο χρέος (107% του ΑΕΠ). Είναι χαρακτηριστικό ότι η
εθνική στρατηγική για τις συντάξεις στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στις
αναμενόμενες ευεργετικές συνέπειες από τη μελλοντική βελτίωση των
δημοσιονομικών μεγεθών και του ρυθμού ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.

Η βιωσιμότητα του ελληνικού συνταξιοδοτικού συστήματος επιβάλλει, σύμφωνα με
την αξιολογητική έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, την αύξηση των ποσοστών
απασχόλησης (55,4% στην Ελλάδα έναντι 63,9% κατά μέσο όρο στην Ε.Ε.) μέσω
μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας, τον περιορισμό της εισφοροδιαφυγής και τον
περιορισμό του φαινομένου της πρόωρης συνταξιοδότησης. Αναφέρεται ακόμη ότι η
αναμόρφωση του συστήματος που επιχειρήθηκε το 2002 ήταν ένα θετικό βήμα πλην
όμως αναποτελεσματικό. Και ζητείται να καταβληθούν σοβαρότερες προσπάθειες.

Δουλειά και μετά τα 65 η βρεταννική συνταγή

Περισσότερη δουλειά, ακόμη και μετά τα 65. Και αποταμίευση από νωρίς,
ώστε να υπάρχουν χρήματα στα γεράματα. Αυτή είναι η συνταγή που ανακοίνωσε
χθες η βρετανική κυβέρνηση για να αποτρέψει την έκρηξη της ωρολογιακής βόμβας
των συντάξεων.

Η κυβέρνηση απέφυγε να επεκτείνει το όριο συνταξιοδότησης πέραν των 65 ετών,
δήλωσε όμως ότι θα δώσει κίνητρα στους εργαζόμενους για να μην παίρνουν τη
σύνταξή τους στην ηλικία αυτή. «Τουλάχιστον τρία εκατομμύρια άτομα δεν
αποταμιεύουν αρκετά για τα γεράματά τους», δήλωσε στο Κοινοβούλιο ο υπουργός
Εργασίας και Συντάξεων Άντριου Σμιθ. «Είμαστε αποφασισμένοι να βοηθήσουμε
περισσότερους ανθρώπους να εργάζονται μέχρι τα 65 τους χρόνια, και μετά την
ηλικία αυτή».

Ο υπουργός είπε ότι θα καταργηθούν τα οκτώ διαφορετικά συνταξιοδοτικά
καθεστώτα που ισχύουν σήμερα και θα αντικατασταθούν από μια Πράσινη Βίβλο.
Σύμφωνα με το καθεστώς που ισχύει σήμερα, οι άνδρες παίρνουν (κρατική) σύνταξη
στα 65 και οι γυναίκες στα 60.