Δις ισόβια, αλλά και επιείκεια

Το 2002 θα καταγραφεί στην ιστορία ως η χρονιά εξάρθρωσης της 17Ν. Παρά το
γεγονός ότι στη διάρκειά του διεξήχθησαν πολύ σοβαρές δίκες, είναι γεγονός ότι
τώρα, την ώρα του απολογισμού, μοιραία έρχονται… δεύτερες.

Εγκλήματα φρικιαστικά, όπως η διπλή δολοφονία του επιχειρηματία Γ. Νικολαΐδη
και της φίλης του Σούλας Καλαθάκη, για την οποία κάθησε στο εδώλιο ο Π.
Κράμπης και η παρέα του, εγκλήματα πρωτοφανή, με θύματα ανυποψίαστους
αλλοδαπούς και δράστη ένα νεαρό δημόσιο υπάλληλο, απασχόλησαν τα ελληνικά
δικαστήρια, αλλά και την κοινή γνώμη. Υποθέσεις εξίσου σοβαρές, όπως η
αεροπορική τραγωδία με το πρωθυπουργικό Φάλκον και η κατάρρευση του
εργοστασίου της Ρικομέξ, αλλά και άλλες που προκάλεσαν θόρυβο λόγω του
αντικειμένου τους, καταγράφονται στο ημερολόγιο της χρονιάς που εκπνέει. Μέσα
στην οποία έκλεισαν πλέον οριστικά μακροχρόνιες αντιδικίες, που κάποτε, στο
ξεκίνημά τους, είχαν καταλάβει ιδιαίτερη θέση στην ειδησεογραφία.

ΥΠΟΘΕΣΗ Π. ΚΡΑΜΠΗ

Ισόβια για κάθε έγκλημα

Παναγιώτης Κράμπης. Δύο φορές ισόβια και επιπλέον 25 χρόνια κάθειρξη ήταν η τιμωρία του

Χρειάστηκε να περάσουν περίπου πέντε χρόνια μέχρις ότου οι
κατηγορούμενοι για την απαγωγή και τη δολοφονία του επιχειρηματία Γιώργου
Νικολαΐδη και της φίλης του Σούλας Καλαθάκη να λογοδοτήσουν ενώπιον της
Δικαιοσύνης. Ο Παναγιώτης Κράμπης, αφού εξήντλησε όλα τα δικονομικά μέσα,
εκδόθηκε από το Λονδίνο στη χώρα μας και μοιράστηκε το εδώλιο του Μεικτού
Ορκωτού Δικαστηρίου της Αθήνας με την πρώην φίλη του, Μάνια Χωραΐτου, τον
Θεόδωρο και τον Δημήτρη Κράλλη, τον Μάριο Ασημάκη, τον Λουκά Μάμαλη και τους
αδελφούς Ευθύμιο και Νικόλαο Σκρέκα.

Η δίκη τους διήρκεσε έξι μήνες (σ.σ.: άρχισε στις 23 Ιανουαρίου 2002 και
τελείωσε στις 8 Ιουλίου 2002) και οι δικαστές ομόφωνα καταδίκασαν τον
Παναγιώτη Κράμπη δύο φορές σε ισόβια και επιπλέον σε 25 χρόνια κάθειρξη, χωρίς
να του αναγνωρίσουν κανένα ελαφρυντικό. Τα στοιχεία που είχαν στη διάθεσή τους
τούς έπεισαν ότι αυτός ήταν ο ηθικός αυτουργός της διπλής δολοφονίας, ενώ δεν
τους έμεινε καμία αμφιβολία ότι καθοριστική ήταν και η συμμετοχή του
συγκατηγορουμένου του Μάριου Ασημάκη, στον οποίο επέβαλαν κάθειρξη 25 ετών με
το ελαφρυντικό της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη. Ως φυσικοί αυτουργοί του
εγκλήματος φέρονται ο καταζητούμενος Ηλίας Μαζαράκης και ένας ακόμη Αλβανός,
αγνώστων λοιπών στοιχείων. Αντίθετα, οι δικαστές αθώωσαν από την κατηγορία της
απαγωγής και της δολοφονίας του ζευγαριού τον Θεόδωρο Κράλλη. Ομόφωνα αθωωτική
ήταν η ετυμηγορία και για όλους τους άλλους κατηγορουμένους.

ΥΠΟΘΕΣΗ Γ. ΚΟΛΟΒΗ

Του έδωσαν δεύτερη ευκαιρία

Γιάννης Κολόβης. Την ελευθερία του προσέφεραν οι δικαστές, που τον έκριναν με επιείκεια

Στις 11 Φεβρουαρίου 2002 οι δικαστές του Μεικτού Ορκωτού Εφετείου της
Αθήνας με την ετυμηγορία τους έγραψαν τον «επίλογο» για την υπόθεση του
22χρονου Γιάννη Κολόβη, ο οποίος είχε σκοτώσει τον πατέρα του Νίκο, γιατί δεν
άντεχε άλλο να βλέπει να κακοποιεί τη μητέρα του.

Ο νεαρός κατηγορούμενος φορώντας τη στολή του σμηνίτη κάθησε στο εδώλιο του
κατηγορουμένου και όταν ο πρόεδρος του δικαστηρίου τον κάλεσε να απολογηθεί με
μάτια δακρυσμένα είπε: «Δεν ήθελα να σκοτώσω τον πατέρα μου. Νόμιζα ότι η
μητέρα μου κινδύνευε. Το μυαλό μου θόλωσε. Εκείνη τη στιγμή δεν ήμουν εγώ…».
Οι δικαστές μετέτρεψαν κατά πλειοψηφία (5-2) την κατηγορία της ανθρωποκτονίας
από πρόθεση σε θανατηφόρα σκοπούμενη σωματική βλάβη, ενώ δύο ένορκοι είχαν την
άποψη ότι έπρεπε να κηρυχθεί αθώος. Ήταν μάλιστα από τις ελάχιστες φορές που
δικαστήριο ομόφωνα αναγνώρισε στο πρόσωπο του κατηγορουμένου και τα πέντε
ελαφρυντικά που προβλέπει ο Ποινικός Κώδικας (πρότερος έντιμος βίος, ανάρμοστη
συμπεριφορά του θύματος, ειλικρινής μεταμέλεια, μετεφηβική ηλικία και καλή
συμπεριφορά για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την πράξη) δείχνοντας το επιεικές
πρόσωπο της Δικαιοσύνης. Η τελική τιμωρία ήταν φυλάκιση 3 ετών με αναστολή.
Από τότε, πιστός στην υπόσχεση που έχει δώσει στους δικαστές, προσπαθεί να
ξαναφτιάξει τη ζωή του αξιοποιώντας τη «δεύτερη ευκαιρία» που εκείνοι του
έδωσαν αποφασίζοντας να μην του στερήσουν την προσωπική του ελευθερία.

ΥΠΟΘΕΣΗ ΦΑΛΚΟΝ

«Ένοχος ο κυβερνήτης για τη μοιραία πτήση»

Τα αίτια της αεροπορικής τραγωδίας με το πρωθυπουργικό Φάλκον, λίγα λεπτά
προτού το αεροσκάφος προσγειωθεί στο αεροδρόμιο του Βουκουρεστίου, προσπάθησαν
να διερευνήσουν οι δικαστές του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας, οι
οποίοι επί δύο μήνες ασχολήθηκαν με την υπόθεση αυτή.

Τη μοιραία εκείνη πτήση είχαν πληρώσει με τη ζωή τους ο αναπληρωτής υπουργός
Εξωτερικών Γιάννος Κρανιδιώτης, ο γιος του Νίκος, οι δημοσιογράφοι Νίνα
Ασημακοπούλου και Δημήτρης Πανταζόπουλος, ο εικονολήπτης Παναγιώτης Πούλος, ο
αστυνομικός Νίκος Ασημακόπουλος και ο μηχανικός Μιχάλης Παπαδόπουλος. Στο
εδώλιο κάθισαν δέκα άτομα, ο κυβερνήτης Γιάννης Ανδρουλάκης, ο συγκυβερνήτης
Γρηγόρης Σινέκογλου και οκτώ ακόμη τεχνικοί της Ολυμπιακής Αεροπορίας, των
οποίων οι πράξεις ή οι παραλείψεις – σύμφωνα με το κατηγορητήριο – αιτιωδώς
συνδέονταν με το τραγικό αποτέλεσμα.

Γιάννης Ανδρουλάκης. Θεωρήθηκε ο μοναδικός υπεύθυνος για την τραγωδία με το πρωθυπουργικό Φάλκον

Οι δικαστές, τελικά, με οριακή πλειοψηφία (2-1) έκριναν ένοχο τον κυβερνήτη
του αεροσκάφους, τον οποίο θεώρησαν ως τον μόνο υπεύθυνο και τον καταδίκασαν
σε συνολική ποινή φυλάκισης 5 ετών. Ένα μόνο μέλος του δικαστηρίου είχε τη
γνώμη ότι και ο Γ. Ανδρουλάκης έπρεπε να κριθεί αθώος. Όσον αφορά τον
συγκυβερνήτη του αεροσκάφους και τους οκτώ τεχνικούς, οι δικαστικοί λειτουργοί
ομόφωνα κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δεν είχαν καμία ποινική ευθύνη και τους
αθώωσαν από τις κατηγορίες που τους είχαν αποδοθεί. Ο κυβερνήτης πάντως, μετά
την καταδίκη του, άσκησε έφεση και περιμένει την εκδίκαση της υπόθεσης σε
δεύτερο βαθμό.

ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

Αθώα έπειτα από γραπτή δήλωση

Παναγοπούλου – Δοξιάδης. Η πολυετής δικαστική διαμάχη έληξε με μια «δήλωση συγγνώμης» από την ηθοποιό

Αθωωτική ήταν η απόφαση του Τριμελούς Εφετείου της Αθήνας για την
ηθοποιό Βάσια Παναγοπούλου, η οποία έπειτα από αλλεπάλληλες αναβολές της δίκης
της με γραπτή δήλωσή της παραδέχθηκε ότι σε κάποια χρονική στιγμή ευρισκόμενη
σε κακή ψυχολογική κατάσταση συζήτησε με την πρώην γραμματέα της Άννα – Μαρία
Κορομβόκη για το ενδεχόμενο φυσικής εξόντωσης του πρώην συζύγου της Απόστολου
Δοξιάδη.

Οι δικαστές οδηγήθηκαν σε αθωωτική κρίση λόγω ελλείψεως δόλου όχι μόνο για την
ηθοποιό, αλλά και τους δύο συγκατηγορουμένους της Αντώνη Μαχαιρίδη και Νίκο
Καλογερά. Όλοι τους πρωτοδίκως είχαν κριθεί ένοχοι για το αδίκημα της σύστασης
και συμμορίας και είχαν καταδικασθεί σε ποινή φυλάκισης 2 ετών ο καθένας. Η
υπόθεση αφορούσε τον σχεδιασμό της δολοφονίας του Απ. Δοξιάδη. Στη δήλωση που
υπέβαλε στο δικαστήριο η Βάσια Παναγοπούλου ανέφερε ακόμη: «Είμαι βεβαία ότι ο
Απόστολος Δοξιάδης, όταν υπέβαλε τη μήνυση, ήταν πεπεισμένος για την αλήθεια
των καταγγελθέντων. Τον πρώην σύζυγό μου τον εκτιμώ, λυπάμαι για την ψυχική
ταλαιπωρία στην οποία υπεβλήθη από την επιπόλαιη συμπεριφορά μου και γι’ αυτό
του ζητώ συγγνώμη».

Ο Απ. Δοξιάδης αποδέχθηκε τη δήλωση και δεν παρέστη ως πολιτικώς ενάγων κατά
τη διάρκεια της δίκης στο Εφετείο.

ΥΠΟΘΕΣΗ ΛΕΣΠΕΡΟΓΛΟΥ

Αθώος ο «υπ’ αριθμόν ένα» καταζητούμενος

Α. Λεσπέρογλου. Η ψήφος των ενόρκων αποδείχθηκε για δεύτερη φορά καθοριστική για την ελευθερία του

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια ο Αβραάμ Λεσπέρογλου ήταν ο «υπ’ αριθμόν
ένα» καταζητούμενος, ο οποίος εφέρετο ότι ως μέλος της οργάνωσης Αντικρατική
Πάλη είχε διαπράξει σωρεία κακουργηματικών πράξεων. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2002 ο
Α. Λεσπέρογλου δικάστηκε τρίτη φορά για την απόπειρα ανθρωποκτονίας εις βάρος
του αστυνομικού Γιώργου Ψαρουδάκη, τον Οκτώβριο του 1982, στην περιοχή των
Εξαρχείων. Η υπόθεση αυτή ήταν η μοναδική δικαστική εκκρεμότητα για τον Α.
Λεσπέρογλου, μετά την αναίρεση της αθωωτικής απόφασης από τον Άρειο Πάγο, που
είχε σαν αποτέλεσμα να αναβιώσει η πρωτόδικη καταδίκη των 17 ετών και ο
κατηγορούμενος να συλληφθεί και να οδηγηθεί πάλι στις φυλακές του Κορυδαλλού,
μόνο λίγες ημέρες πριν από την έναρξη της νέας δίκης του. Ύστερα από πολυήμερη
ακροαματική διαδικασία το δικαστήριο κήρυξε αθώο τον Α. Λεσπέρογλου. Η
πλειοψηφία των τεσσάρων ενόρκων αποδείχθηκε καθοριστική και για τη δεύτερη
αθώωσή του. Όπως είχε συμβεί στο παρελθόν με την απόφαση που αναιρέθηκε, έτσι
και αυτή τη φορά ο εισαγγελέας της έδρας και οι τρεις τακτικοί δικαστές
πείστηκαν για την ενοχή του ανθρώπου που είχαν απέναντί τους, αλλά όχι και οι
ένορκοι, που αποτελούν την πλειοψηφία στα Μεικτά Ορκωτά Εφετεία. Με τη δική
τους αθωωτική ψήφο ο κατηγορούμενος ξανακέρδισε τη χαμένη του ελευθερία.

ΥΠΟΘΕΣΗ ΡΙΚΟΜΕΞ

Στο σκαμνί έξι για κακούργημα

Στα δικαστήρια. Οι συγγενείς των θυμάτων της Ρικομέξ κατά τη διάρκεια της διαδικασίας

Ένα εκατομμύριο εκατό χιλιάδες ευρώ ήταν η αποζημίωση που επιδίκασε τον
περασμένο Οκτώβριο το Μονομελές Πρωτοδικείο της Αθήνας (τμήμα εργατικών
διαφορών) στους συγγενείς 17 θυμάτων, τα οποία είχαν βρει τραγικό θάνατο όταν
το εργοστάσιο της Ρικομέξ κατέρρευσε, κατά τη διάρκεια του φονικού σεισμού της
Πάρνηθας, στις 7 Σεπτεμβρίου 1999.

Η πρόεδρος του δικαστηρίου έκανε δεκτές τις αγωγές και υποχρεώνει τους
υπευθύνους της Ρικομέξ να καταβάλουν αποζημίωση, καθώς με βάση τα στοιχεία που
είχε στη διάθεσή της πείστηκε πως η κατάρρευση του εργοστασίου ήταν αποτέλεσμα
βαρύτατης αμέλειας που επέδειξαν όσοι είχαν την ευθύνη για την ανέγερση και τη
συντήρηση του εργοστασίου. Υπενθυμίζεται τέλος ότι με βούλευμα του Συμβουλίου
Εφετών, έξι άτομα (μηχανικοί και μέλη του Δ.Σ. της εταιρείας) παραπέμπονται σε
δίκη με την κακουργηματική κατηγορία της ανθρωποκτονίας από πρόθεση με
ενδεχόμενο δόλο.

ΥΠΟΘΕΣΗ Μ. ΨΩΜΙΑΔΗ

Κάθειρξη δώδεκα χρόνων

Μάκης Ψωμιάδης. Καταδικάστηκε σε κάθειρξη 12 ετών για την πλαστογραφία εγγράφου

Μία εβδομάδα έμεινε κρατούμενος ο Μάκης Ψωμιάδης, μετά την καταδίκη του
από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας σε κάθειρξη 12 ετών για τα
αδικήματα της κατάρτισης και χρήσης πλαστού εγγράφου. Ο καταδικασθείς έμεινε
για λίγες μόνο ώρες στις φυλακές του Κορυδαλλού, καθώς λόγω προβλημάτων υγείας
που αντιμετώπιζε μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο «Σωτηρία», όπου και παρέμεινε
φρουρούμενος μέχρι την ημέρα που έγινε δεκτή η αίτηση αναστολής εκτέλεσης της
ποινής του. Η υπόθεση που οδήγησε τον Μάκη Ψωμιάδη για μία ακόμη φορά στο
εδώλιο του κατηγορουμένου αφορούσε το πλαστογραφημένο έγγραφο στο οποίο τον
Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 1996 στηρίχθηκαν τα δημοσιεύματα της εφημερίδας
«Το Όνομα», που εξέδιδε την εποχή εκείνη, εμφανίζοντας τον τότε υπουργό ΠΕΧΩΔΕ
κ. Κώστα Λαλιώτη να έχει εισπράξει προμήθεια για την κατασκευή του αεροδρομίου
«Ελευθέριος Βενιζέλος». Το περιεχόμενο των επίδικων δημοσιευμάτων έχει κριθεί
με τελεσίδικες αποφάσεις των ποινικών και αστικών δικαστηρίων ψευδές και
συκοφαντικό. Ο Μ. Ψωμιάδης είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση 3 ετών και είχε
οδηγηθεί και τότε στη φυλακή. Παράλληλα, για την ίδια υπόθεση ασκήθηκε
εναντίον του ποινική δίωξη για πλαστογραφία μετά χρήσεως σε συνδυασμό με τις
επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου 1608/1950 «περί καταχραστών του Δημοσίου»,
καθώς, σύμφωνα με την κατηγορία, από τη δημοσιοποίηση του πλαστογραφημένου
εγγράφου κινδύνευσε να ανασταλεί η χρηματοδότηση για την κατασκευή του
αεροδρομίου από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

ΥΠΟΘΕΣΗ Π. ΚΑΖΑΚΟΥ

Ούτε μια μέρα λιγότερο από τα διπλά ισόβια

Παντελής Καζάκος. Ο ρατσιστής δολοφόνος

Ανέκφραστος άκουσε την απόφαση του δικαστηρίου ο νεαρός Παντελής
Καζάκος, ο οποίος πριν από τρία χρόνια σκόρπισε τον θάνατο στο κέντρο της
Αθήνας πυροβολώντας αθώους αλλοδαπούς που τυχαία βρέθηκαν στον δρόμο του. Δύο
φορές ισόβια, όσοι και οι νεκροί που άφησε πίσω του μετά τον γύρο του θανάτου,
και επιπλέον 25 χρόνια κάθειρξης για άλλα επτά άτομα που τραυμάτισε βαρύτατα.
Ήταν η ετυμηγορία των δικαστών του Μεικτού Ορκωτού Εφετείου της Αθήνας, που
στις 14 Νοεμβρίου 2002 επικύρωσαν την πρωτόδικη τιμωρία για τα εγκλήματα του
Παντελή Καζάκου, χωρίς να μειώσουν την ποινή του ούτε κατά μία μέρα.

Το υπερασπιστικό του επιχείρημα, ότι τον χρόνο τέλεσης των εγκλημάτων του δεν
είχε «σώας τα φρένας» και επομένως είχε το ακαταλόγιστο, έπεσε στο κενό. Η
παραδειγματική τιμωρία του κατηγορουμένου ικανοποίησε ηθικά τα θύματά του, τα
οποία για το υπόλοιπο της ζωής τους θα… κουβαλούν στο σώμα τους τα σημάδια
του ρατσιστικού του μένους, όπως είπαν όταν βρέθηκαν στο βήμα του μάρτυρα.