[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Υπάρχουν και οι εφημερίδες, αν και κάποιοι το ξεχνούν. Παραβλέποντας
ότι ο Τύπος αποτελεί εγγύηση για την εγκυρότητα της καταγραφής όσων
διαδραματίζονται σε μια δικαστική αίθουσα. Όλοι ταχθήκαμε υπέρ της τηλεοπτικής
κάλυψης, όχι γιατί προάγει πάντα τη διαδικασία, αλλά επειδή η δίκη της 17
Νοέμβρη υπάγεται στην κατηγορία εκείνων που εξαιρούνται από την ήδη ισχύουσα
απαγόρευση. Αν η δίκη για την τρομοκρατία δεν είναι υπόθεση που ενδιαφέρει
άμεσα την κοινή γνώμη, τότε ποια είναι; Αλλά, μεταξύ της θέσης αυτής – της
υποστήριξης της δημοσιότητας της συγκε-κριμένης δίκης με όλα τα Μέσα – και της
διατύπωσης αφορισμών εκ μέρους ορισμένων συνηγόρων υπεράσπισης για τον κίνδυνο
διεξαγωγής μη δίκαιης δίκης λόγω απουσίας της κάμερας, υπάρχει μεγάλη
απόσταση. Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια (μόλις 13) από την καθιέρωση της
ιδιωτικής τηλεόρασης, που – είναι αλήθεια – ασχολήθηκε με εξαιρετική επιμονή
με τα δικαστικά θέματα. Άλλα τα ανέδειξε και άλλα τα… έλιωσε. Προ της
περιόδου αυτής ωστόσο, οι δίκες κάλυψαν σελίδες επί σελίδων στις εφημερίδες,
στων οποίων την ύλη κατείχαν ανέκαθεν ιδιαίτερη θέση. Η τακτική αυτή ουδέποτε
άλλαξε και – τουλάχιστον – οι ασχολούμενοι με τα δικαστήρια (εισαγγελείς,
δικαστές, δικηγόροι, αλλά και διάδικοι) θεωρούσαν και εξακολουθούν να θεωρούν
πως η έντυπη καταγραφή είναι η πλέον αντιπροσωπευτική. Τα εντυπωσιακά πλάνα
που αναγκαστικά προβάλλονται σ’ ένα τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων, είναι γεγονός
πως δεν μπορούν να αποδώσουν την ουσία. Και ο χρόνος δεν περισσεύει για τη
μετάδοση αποσπασμάτων σημαντικών μόνο για το δικαστήριο και ανιαρών για την
κοινή γνώμη. Η αντίδραση στη νέα νομοθετική ρύθμιση, όσον αφορά τη
συγκεκριμένη διάταξη, είναι δικαιολογημένη. Αφού και για την τηλεοπτική κάλυψη
των υποθέσεων δημοσίου συμφέροντος απαιτείται ομόφωνη απόφαση δικαστών,
εισαγγελέα και διαδίκων! Δηλαδή ποτέ. Η ανησυχία όμως για τον κίνδυνο
αυθαιρεσιών εκ μέρους των δικαστών – επειδή, δήθεν, δεν θα τους βλέπει κανείς
– είναι εντελώς αβάσιμη, έως και προσβλητική. Όταν μάλιστα ακούγεται από χείλη
δικηγόρων, που συνηθίζουν να «καταδικάζουν» την τηλεόραση όταν δεν…
συμφωνούν μαζί της, ποια από τις δύο απόψεις τους να εκλάβουμε σοβαρά;