Θα πληρώνει τόκους σαν… πολίτης

Τoν δρόμο για τη διεκδίκηση τόκων από οφειλές του Δημοσίου προς πολίτες
ανοίγει με απόφασή του το Διοικητικό Πρωτοδικείο Ιωαννίνων.

ΙΩΑΝΝΙΝΑ

Το δικαστήριο δέχθηκε ότι «είναι αδικαιολόγητα άνιση και προνομιακή η
μεταχείριση του Δημοσίου σε σχέση με ιδιώτη αντίδικό του και αντιβαίνουσα σε
άρθρα του Συντάγματος και του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά
Δικαιώματα». Η υπόθεση αφορούσε διεκδίκηση από ιδιώτη τόκων από οφειλές του
Δημοσίου προς αυτόν, ίσων με τους τόκους που θα πλήρωνε αν εκείνος όφειλε στο
Δημόσιο: Αυτό, γιατί το Δημόσιο επιβάλλει στους οφειλέτες του επιτόκιο 11,25%,
ενώ το ίδιο καταβάλλει επιτόκιο 6%.

Η απόφαση με αριθμό 352/2002 του Διοικητικού Πρωτοδικείου Ιωαννίνων (πρόεδρος
Κωνσταντίνος Παππάς, εισηγήτρια Δήμητρα Μπανιά, πάρεδρος Στυλιανή Κανίδου)
αφορά την προσφυγή του κ. Λάμπρου Απ. Στέφου, κατοίκου Κατσικά Ιωαννίνων κατά
του Ελληνικού Δημοσίου. Ο κ. Στέφος είχε διοριστεί στη Νομαρχία Θεσπρωτίας ως
γεωπόνος, άτομο με ειδικές ανάγκες σε προσωποπαγή θέση, ως ο νόμος ορίζει.
Όμως, από παράλειψη της Διοίκησης, η σχετική απόφαση του νομάρχη Θεσπρωτίας
δεν δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και ακυρώθηκε. Έτσι, για μια
τριετία, περίπου, ο κ. Στέφος βρέθηκε εκτός της υπηρεσίας του. Προσέφυγε στη
Δικαιοσύνη και δικαιώθηκε. Έτσι, τού αποδόθηκαν οι μισθοί που θα έπαιρνε
εφόσον βρισκόταν κανονικά στην υπηρεσία του, πλην όμως, με τόκο 6%. Τότε
εκείνος, διά του δικηγόρου του Νικ. Ντούσκου προσέφυγε στο Διοικητικό
Πρωτοδικείο Ιωαννίνων, ζητώντας να του καταβληθούν οι επιπλέον τόκοι, μέχρι
του ποσοστού του 11,25%, όσο δηλαδή θα υποχρεωνόταν να πληρώσει εκείνος ή
οποιοσδήποτε άλλος πολίτης οφειλή προς το Δημόσιο.

Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Ιωαννίνων δέχθηκε την αγωγή του κ. Στέφου και
υποχρεώνει το Δημόσιο να του καταβάλει το ποσό των 7.523,20 ευρώ, νομιμοτόκως,
με το εκάστοτε επιτόκιο υπερημερίας, από την επίδοση της αγωγής μέχρι την
εξόφληση. Παράλληλα, επιβάλλει σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου τη δικαστική
δαπάνη τού ενάγοντος πολίτη.

Σημειώνεται ότι η απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Ιωαννίνων είναι η πρώτη
με αυτό το περιεχόμενο που εκδίδεται από ελληνικό δικαστήριο και αξιοποιεί στο
σκεπτικό του τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του
Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Αν οι απόψεις της απόφασης
αυτής επικρατήσουν και στη συνέχεια (στο εφετείο) δημιουργείται δεδικασμένο,
ώστε το Δημόσιο να μην καθυστερεί τις οφειλές του προς τους ιδιώτες,
εξαντλώντας όλα τα ένδικα μέσα, αφού η καθυστέρηση θα επιβαρύνει τις οφειλές
με σημαντικούς τόκους.