Στις καλένδες η απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων

Ένα χρόνο μετά την ανάληψη της ηγεσίας του υπουργείου Οικονομίας από τον κ.
Νίκο Χριστοδουλάκη, το επιτελείο του επιβεβαίωσε αυτό που είχε, ήδη,
διαπιστώσει η προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου, υπό τον κ. Γιάννο
Παπαντωνίου. Δηλαδή, ότι τα πολιτικά ερείσματα συγκεκριμένων επαγγελματικών
ομάδων, των σημαντικότερων από αυτές που θεωρούνται «κλειστές» και που χαίρουν
ειδικών προνομίων, ήταν ισχυρότερα απ’ ό,τι υπολόγιζε και δεν μπορούσε να τα
πολεμήσει.

Σε πολλές περιπτώσεις επαγγελμάτων, το επιτελείο του υπουργείου Οικονομίας
συνειδητοποίησε ότι οι παρεμβάσεις που σχεδίαζε είχαν μεγάλο δημοσιονομικό
κόστος. Τέτοια περίπτωση επαγγέλματος είναι, για παράδειγμα, αυτό των
ιδιοκτητών φορτηγών δημόσιας χρήσης, τους οποίους το κράτος οφείλει να
αποζημιώσει για τις άδειες που απέκτησαν πληρώνοντας δεκάδες εκατομμυρίων.

Τέλος, υπάρχουν και κάποιες περιπτώσεις επαγγελμάτων, για την απελευθέρωση των
οποίων το οικονομικό επιτελείο θεωρεί ότι δεν έχει νόημα να δίνει μάχες, αφού
το αποτέλεσμα είναι αβέβαιο και το όφελος αμφισβητείται. Για παράδειγμα, γιατί
να τα βάλουμε με τους φαρμακοποιούς, αφού στην πράξη δεν υπάρχει ιδιαίτερο
πρόβλημα και τα φαρμακεία ανοίγουν σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο, λένε τώρα τα
στελέχη του υπουργείου, εγκαταλείποντας παλαιότερες ιδέες τους για το ίδιο
θέμα.

Έτσι, για τον ένα ή τον άλλο λόγο, η σημερινή ηγεσία του υπουργείου Οικονομίας
οδηγήθηκε στην ίδια θέση που είχε φτάσει και η προκάτοχός της, υπό τον κ.
Γιάννο Παπαντωνίου. Δηλαδή, στην εγκατάλειψη του σχεδίου, με ελάχιστες
εξαιρέσεις.

Μόνο ένα από τα 75!

Στην πραγματικότητα, το όλο φιλόδοξο σχέδιο, που ανακοινώθηκε με
τυμπανοκρουσίες πριν από δύο σχεδόν χρόνια και στηρίχθηκε σε μια πολυσέλιδη
και καταλυτική μελέτη του ΚΕΠΕ, η οποία κατέγραφε 75 κλειστά επαγγέλματα,
κατέληξε στην – αμφισβητούμενη και αυτή από ορισμένους – απελευθέρωση ενός
μόνο επαγγέλματος: αυτού των ορκωτών λογιστών. Έτσι, από τους 218.376
επαγγελματίες που ανήκουν σε κλειστά επαγγέλματα, όπως υπολόγιζε η μελέτη του
ΚΕΠΕ, τελικά θίγονται μόνο… 600 ορκωτοί λογιστές.

Αναλυτικότερα, η εικόνα που παρουσιάζεται σήμερα από το επιτελείο του
υπουργείου Οικονομίας για το συγκεκριμένο θέμα έχει ως εξής, για τα επιμέρους
επαγγέλματα:

Οι ορκωτοί ελεγκτές

Στους ορκωτούς ελεγκτές το πρόβλημα αντιμετωπίζεται με τη νομοθετική ρύθμιση
που υιοθετήθηκε στο πλαίσιο του νομοσχεδίου για τους λογιστικούς ελέγχους.
Όπως επισημαίνεται από πηγές του υπουργείου Οικονομίας, η ρύθμιση αυτή, η
οποία αφορά 600 ελεγκτές, έχει σημασία γιατί επηρεάζει το κόστος των
επιχειρήσεων.

Τα φορτηγά Δ.Χ.

Το επάγγελμα του ιδιοκτήτη φορτηγού αυτοκινήτου δημόσιας χρήσης, το οποίο
ασκούν 36.000 επαγγελματίες, φαίνεται ότι θα μείνει αλώβητο. Το υπουργείο
Οικονομίας, όπως και το υπουργείο Μεταφορών εμφανίζονται να έχουν πεισθεί από
τα δίκαια των επαγγελματιών. Συγκεκριμένα, τα δύο υπουργεία υποστηρίζουν τώρα
ότι το μόνο που προτίθενται να κάνουν είναι να θεσπίσουν αναπτυξιακά κίνητρα,
για να υποβοηθηθούν οι φορτηγατζήδες να συστήσουν εταιρείες. Για τον σκοπό
αυτό πρόκειται να συσταθεί κοινή επιτροπή των δύο υπουργείων και των
επαγγελματιών. Οπωσδήποτε, έχει εγκαταλειφθεί η ιδέα της ελεύθερης πρόσβασης
στο επάγγελμα, αφού αναγνωρίζεται ότι σε μία τέτοια περίπτωση θα έπρεπε να
αποζημιωθούν οι σημερινοί κάτοχοι αδειών, οι οποίοι πλήρωσαν αδρά για να τις
αποκτήσουν. «Οι τελευταίες άδειες που δόθηκαν χαριστικά χρονολογούνται από το
1971», αναφέρει αρμόδια πηγή του υπουργείου. Το 1976 οι άδειες έγιναν
μεταβιβάσιμες, έναντι υψηλού τιμήματος. Αυτό σημαίνει ότι οι σημερινοί
ιδιοκτήτες τις έχουν πληρώσει ακριβά. Οπότε, πρέπει να βρεθεί η «χρυσή τομή»,
για να μη χάσουν οι βιοπαλαιστές αυτοί την περιουσία τους. Είναι, όμως, το
κράτος πρόθυμο να διαθέσει τα δισεκατομμύρια που απαιτούνται για μια τέτοια
λύση; Προφανώς όχι.

Τα ταξί

Σε ανάλογο δρόμο οδηγείται και το επάγγελμα των ταξιτζήδων, για τους οποίους
πολλή συζήτηση είχε γίνει, όταν είχε ξεκινήσει το θέμα του ανοίγματος των
κλειστών επαγγελμάτων. Στο υπουργείο Οικονομίας λένε τώρα ότι το πρόβλημα με
τα ταξί θα λυθεί… από μόνο του το 2004, όταν θα έχει ολοκληρωθεί η
αναβάθμιση των οδικών αξόνων, αλλά και των συγκοινωνιακών μέσων, εν όψει των
Αγώνων. Αυτό που εννοούν είναι ότι ο κόσμος θα μετακινείται, πλέον, ταχύτερα
και σε μεγαλύτερο ποσοστό με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, οπότε ο υφιστάμενος
αριθμός ταξί, πιθανώς, θα επαρκεί για να καλυφθούν οι ανάγκες. Όμως, ακόμη και
αν υποθέσουμε ότι η θεωρία θα αποδειχθεί σωστή στην πράξη, δεν λύνεται το
πρόβλημα της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών, Γι’ αυτό, οι επιτελείς του
υπουργείου Οικονομίας παραπέμπουν στη λύση της ανάπτυξης εταιρειών ταξί με την
παροχή κινήτρων. Κάτι που, όμως, ακόμη δεν έχει προχωρήσει.

Δικηγόροι και μηχανικοί

Στα επαγγέλματα των δικηγόρων και των μηχανικών το πρόβλημα αφορούσε την
είσπραξη τελών ή του τεχνητού προσδιορισμού των αμοιβών τους από το κράτος.
Στα επαγγέλματα αυτά η προώθηση λύσεων που θα περιόριζαν το κόστος για τους
καταναλωτές προσέκρουσε σε μεγάλες αντιδράσεις.