«Κατηγορώ» από τα θύματα του ρατσιστή δολοφόνου

![]() |
|
Δίκη Π. Καζάκου. Την παραδειγματική τιμωρία του ζήτησαν φίλοι και |
Ρατσιστικά ήταν τα κίνητρα που όπλισαν το χέρι του 28χρονου Παντελή Καζάκου,
όπως κατέθεσαν χθες ενώπιον του Μεικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών τρία από τα
θύματά του περιγράφοντας τον εφιάλτη που έζησαν. Μέσα σε δύο νύχτες του
Οκτωβρίου του 1999 ο κατηγορούμενος σκόρπισε τον θάνατο. Πλησίαζε το υποψήφια
θύματά του με τρόπο μεθοδικό και πυροβολούσε σε καίρια σημεία, ώστε να είναι
βέβαιος ότι θα πλήξει τον στόχο του. Ο αιματηρός απολογισμός ήταν δύο νεκροί
και πέντε τραυματίες. Οι τελευταίοι είναι καταδικασμένοι – όπως προκύπτει από
ιατρικές βεβαιώσεις – ερήμην τους να φέρουν διά βίου στο σώμα τους τα σημάδια
του δράστη.
Ο Παντελής Καζάκος, ο οποίος σε πρώτο βαθμό είχε καταδικαστεί δύο φορές σε
ισόβια και επιπλέον 25 χρόνια κάθειρξη, ερωτώμενος χθες από τον πρόεδρο του
δικαστηρίου απάντησε πως δέχεται τα εγκλήματα που του αποδίδονται. Η
υπεράσπιση, όμως, προέβαλε και πάλι τον ισχυρισμό ότι ο κατηγορούμενος
αντιμετωπίζει σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα και ότι τον χρόνο τέλεσης των
αδικημάτων είχε το ακαταλόγιστο.
Το υπερασπιστικό «άλλοθι» αυτό που αναζητά ο δράστης στη διαταραγμένη του ψυχή
για να αποφύγει την τιμωρία προκάλεσε την έντονη αντίδραση τόσο των θυμάτων
όσο και αρκετών φίλων τους, που από νωρίς χθες το πρωί είχαν συγκεντρωθεί έξω
από το Εφετείο με μοναδικό αίτημα την παραδειγματική τιμωρία του Π. Καζάκου,
που χωρίς λόγο και αιτία έστρεψε το όπλο του εναντίον τόσων συνανθρώπων του.
Μόνο και μόνο γιατί τα θύματά του δεν ήταν Έλληνες. Το δικό τους «έγκλημα»
ήταν η διαφορά στο χρώμα και τη θρησκεία, που τους έκανε αυτόματα εχθρούς στα
μάτια του κατηγορουμένου και τους στερούσε το δικαίωμα στη ζωή.
Με εμφανή τα σημάδια από τις σφαίρες, που οι περισσότεροι κουβαλούν ακόμη σε
κάποιο σημείο τους σώματός τους, ένα ένα τα θύματα που γλίτωσαν από το
ρατσιστικό μένος του κατηγορουμένου προσέρχονταν να καταθέσουν. Κάθε μαρτυρία
και ένα ξεχωριστό «κατηγορώ». Ο Τίμοθι Αμπντούλ, ο Μάρκους Κόφι Τόμι και ο
Μοχάμεντ Σαρίφ που είχαν δεχθεί τα πυρά του Παντελή Καζάκου περιέγραψαν πως
ενώ προχωρούσαν αμέριμνοι στο κέντρο της Αθήνας δέχθηκαν την αναίτια επίθεση
από τον κατηγορούμενο, εκφράζοντας τη βεβαιότητά τους ότι τα κίνητρά του ήταν
ρατσιστικά. Γι’ αυτό και, όπως είπαν, δεν μπορούν να δεχθούν πως αιτία του
κακού ήταν η ψυχική του αρρώστια, όπως εκ των υστέρων ο ίδιος ισχυρίζεται. Η
δίκη συνεχίζεται.














