Σάλος για τις παροχές ντροπής

Σάλο προκάλεσε το προχθεσινό δημοσίευμα των «ΝΕΩΝ» για τις παροχές της
ντροπής από τους ασφαλιστικούς φορείς της χώρας. Όπου δεν υπάρχει σύμβαση με
τα ασφαλιστικά ταμεία, υπάρχει υψηλό κόστος το οποίο βαρύνει τον ασφαλισμένο,
καθώς τα Ταμεία επιστρέφουν ελάχιστα ή καθόλου χρήματα.

Ατέλειωτες ουρές. Άρρωστοι, ηλικιωμένοι ταλαιπωρούνται επί ώρες ζητώντας μια υπογραφή για να εισπράξουν ένα τίποτα σε έξοδα που έχουν ήδη κάνει

Για ιατρικές εξετάσεις ή χειρουργικές επεμβάσεις χιλιάδες ασφαλισμένοι
αναγκάζονται να πληρώνουν μεγάλα ποσά τα οποία ποτέ δεν παίρνουν από τον
ασφαλιστικό τους φορέα. Χρειάζεται να περάσουν μήνες για να τους επιστραφεί
τελικά ένα ελάχιστο ποσοστό των δαπανών.

Με αφορμή το δημοσίευμα των «ΝΕΩΝ» αποκαλύπτεται όμως και ένα ακόμη μελανό
σημείο των ασφαλιστικών παροχών. Είναι η μαύρη αγορά που ανθίζει γύρω και μέσα
από τις ιδιωτικές υπηρεσίες υγείας. Υπάρχουν συμβάσεις, υπάρχουν ακριβές και
φτηνές ιατρικές πράξεις. Και το παραεμπόριο ανθίζει. Άσκοπες εξετάσεις ή άλλες
που δεν γίνονται ποτέ, χωρίς λόγο παράταση της νοσηλείας είναι οι μέθοδοι που
χρησιμοποιούνται για το επιπλέον κέρδος των επιχειρήσεων εις βάρος των
ασφαλιστικών ταμείων. Κέρδος που φτάνει τα 400 δισεκατομμύρια δραχμές.

Οι αρμόδιοι σπεύδουν να αναγνωρίσουν το πρόβλημα των μηδαμινών παροχών στην
πρώτη περίπτωση. Το αφήνουν πάντως για αργότερα, δίνοντας βασική προτεραιότητα
στους ελέγχους που θα πατάξουν την παρααγορά και θα μειώσουν τη σπατάλη.

Εκατομμύρια ασφαλισμένοι μένουν ουσιαστικά ανασφάλιστοι, αν χρειαστούν κάποια
υπηρεσία υγείας η οποία δεν περιλαμβάνεται στις συμβάσεις των ταμείων. Κάθε
ιατρική πράξη ή εξέταση κοστολογείται με βάση τιμολόγιο του 1991 (ΠΔ 157/91).
Κι αν η τιμή, δεν προβλέπεται από το κρατικό τιμολόγιο, είναι αρκετές οι
περιπτώσεις που τα Ταμεία δεν παρέχουν απολύτως τίποτα.

Στις συμβεβλημένες μονάδες υγείας το παραεμπόριο οργιάζει. Σύμφωνα με στοιχεία
της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής
(ΠΟΠΟΚΠ), τα τελευταία δέκα χρόνια οι δαπάνες των ασφαλιστικών φορέων για
ιατροφαρμακευτική περίθαλψη τετραπλασιάστηκαν. Το 1991 ήταν 300 δισεκατομμύρια
δραχμές, ενώ σήμερα φτάνουν τα 1,35 τρισ. Από αυτά, υπολογίζεται ότι περίπου
400 δισ. σπαταλώνται.

Το ποσό αυτό δαπανάται σε ό,τι ονομάζεται τεχνητή ή προκλητή ζήτηση και δεν
είναι τίποτα άλλο από… έξτρα υγειονομική περίθαλψη η οποία όμως ποτέ δεν
παρέχεται. «Ο ασφαλισμένος πηγαίνει για μια απλή πάθηση και καταλήγει να
υποβάλλεται σε διάφορες εξετάσεις, με σκοπό το κέρδος από την πλευρά των
ιδιωτικών επιχειρήσεων υγείας. Σε άλλες περιπτώσεις, μπορεί να παραταθεί ο
χρόνος νοσηλείας χωρίς να υπάρχει λόγος υγείας, απλά και μόνο για να
εισπραχθούν μεγαλύτερα ποσά», περιγράφουν στα «ΝΕΑ» παράγοντες από τον χώρο
των ασφαλιστικών φορέων. Όπως δήλωσε χθες στα «ΝΕΑ» ο αρμόδιος υφυπουργός
Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ. Ροβέρτος Σπυρόπουλος, «για την
αναβάθμιση των παροχών και υπηρεσιών θα πρέπει πρωτίστως να χτυπηθεί η
σπατάλη. Έχουμε δυνατότητες να μειώσουμε τις δαπάνες, βελτιώνοντας ταυτόχρονα
τις υπηρεσίες και παροχές προς τον πολίτη. Με πρώτο βήμα την ενίσχυση του
ελεγκτικού μηχανισμού».

Σύμφωνα με τον υφυπουργό, «από την 1η Ιανουαρίου του 2003 αρχίζει να
λειτουργεί η Υπηρεσία Ελέγχου Δαπανών των Υπηρεσιών Υγείας, η οποία θα έχει
στόχο την πάταξη φαινομένων όπως οι πλασματικές δαπάνες και η τεχνητή ζήτηση.
Αν καθαριστούν αυτά τα φαινόμενα, θα μπορεί να επανεξεταστεί το σύστημα
παροχών, ώστε να αναβαθμιστούν οι υπηρεσίες προς τους ασφαλισμένους».

Το δημοσίευμα των «ΝΕΩΝ» για τις παροχές ντροπής προκάλεσε την αντίδραση
διαφόρων παραγόντων αλλά και απλών πολιτών. Ανάμεσά τους, ο γενικός γραμματέας
της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ν.Δ., ο οποίος τον περασμένο Μάιο, μαζί με 23
ακόμη βουλευτές του κόμματος είχε καταθέσει σχετική ερώτηση στη Βουλή. Η
ερώτηση απευθυνόταν στον υπουργό Υγείας – Πρόνοιας και ανέφερε, μεταξύ άλλων:
«Τι μεταρρύθμιση μπορεί να γίνει στον χώρο της υγείας όταν ορισμένα βασικά
σημεία στηρίζονται σε μη πραγματικά δεδομένα;».

Η απάντηση από το υπουργείο ανέφερε πως «η ανακοστολόγηση εξετάζεται από το
ΚΕΣΥ και αναμένεται σχετική γνωμοδότηση».

Να αλλάξει το σύστημα παροχών

«Για να αλλάξει η κατάσταση θα πρέπει να αλλάξει ολόκληρο το σύστημα παροχών,
ώστε και να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και να μην αφήνει περιθώρια για
αυθαιρεσίες», αναφέρει ο κ. Ηλίας Μόσιαλος, αναπληρωτής καθηγητής Ευρωπαϊκής
Πολιτικής της Υγείας και διευθυντής του Κέντρου Οικονομικών της Υγείας στο
London School of Economics (LSE). Περιγράφει το σύστημα παροχών σε άλλες χώρες
το οποίο «βασίζεται σε διαγνωστικές κατηγορίες (diagnosis related groups).
Ανάλογα με τη διάγνωση, αποφασίζεται ένα πακέτο οικονομικών παροχών που
περιλαμβάνει τη νοσηλεία, τις εξετάσεις, τη θεραπεία κ.λπ.».

Το σύστημα αυτό εφαρμόζεται ήδη στις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και σε αρκετές
χώρες της Ευρώπης όπως στη Γερμανία, στη Γαλλία, στην Ιταλία, στη Σουηδία και
από τον επόμενο χρόνο στην Αγγλία.