Βρίσκει την αυτοπεποίθησή του

Το μεγαλύτερο κέρδος για τον Παναθηναϊκό από την (πρώτη) αναμέτρηση με τη
Φενερμπαχτσέ δεν ήταν τόσο το 1-1, ούτε η επιβεβαίωση πως ο ΠΑΟ ακόμη και σε
μια όχι ιδιαίτερα καλή βραδιά του παίρνει το αποτέλεσμα που επιθυμεί. Ήταν
το… «χαμόγελο του παιδιού»! Μεταφράστε το, με τη διάθεση των ποδοσφαιριστών
να παίξουν, να τρέξουν, να πιέσουν, να μοχθήσουν, να εισπράξουν εν τέλει έξι
κίτρινες, βάζοντας τα πόδια τους εκεί που το τερέν άχνιζε από τις φωτιές…

Το είδαμε και στο παιχνίδι με τον Άρη. Ναι, ο Παναθηναϊκός παίζει ακόμη για
ένα ημίχρονο. Άντε για μία ώρα αγώνα. Τι έφταιξε, ας το βρουν οι αρμόδιοι. Δεν
«λύθηκαν» οι παίκτες από την προετοιμασία, κάτι πήγε λάθος το καλοκαίρι,
υπάρχει έλλειψη συνεννόησης, ωστόσο, το κέφι των «πράσινων» είναι εύγλωττο. Να
μην τους ενέπνεε ο Σάντος; Μπορεί! Να ζητούσαν τον Μαρκαριάν; Ίσως! Οι
ποδοσφαιριστές κατάλαβαν πως μπροστά στο αδιέξοδο οφείλουν να παίξουν και για
τον προπονητή. Και οι επόμενοι αγώνες θα δείξουν αν στρώνουν ως ομάδα, ή αν
μιλάμε για έκλαμψη και πείσμα για θετική απόδοση σε τουρκικό έδαφος.

Αν μιλάμε, δηλαδή, για… «μεμονωμένο περιστατικό», σαν και αυτό με τις
καρεκλιές!

Επιτέλους, προπονητής! Μετά την (αδικαιολόγητη, όπως και οι ίδιοι ενδόμυχα
ομολογούν) απόλυση του Μπάγιεβιτς και την έλευση στο Λιμάνι των…
καταξιωμένων στις συνειδήσεις του κόσμου Μπιγκόν, Ματζουράκη, Λεμονή, Κόλλια,
ο Ολυμπιακός υποδέχεται το πρωί τον «άγνωστο Χ». Δηλαδή, τον νέο τεχνικό του.
Τι θα δείξει, τι θα παρουσιάσει, τι θα προσφέρει στο μέλλον θα φανεί. Το
ζητούμενο, όμως, είναι στον Ολυμπιακό το εξής και δεν το έχουν αντιληφθεί.
Ήδη, με γοργά βήματα έφτασαν στην προ του ’96 κατάσταση. Όταν οι ομιλίες
έβγαιναν με πολλαπλές κόπιες από τα αποδυτήρια. Όταν κάθε παίκτης έκανε ό,τι
γούσταρε. Όταν υπήρχαν πολλοί με πολλές αρμοδιότητες. Όταν η κατάσταση θύμιζε
ερασιτεχνισμό. Με το όραμα της ευρωπαϊκής καταξίωσης ο Ολυμπιακός απώλεσε τη
σοβαρότητα στη λειτουργία του τμήματος. Αυτό καλείται να επαναφέρει ο συνετός
προπονητής που έρχεται. Και με αυτή την έννοια, η δουλειά του θεωρείται
απείρως δυσκολότερη από το να δείξει στους παίκτες όσα έχουν ξεχάσει: να
παίζουν ξανά ποδόσφαιρο! Να ακούνε τον προπονητή και όχι να κάνουν κουμάντο ή
να σηκώνουν το μπαϊράκι της ανεμελιάς!

Μπα; Περίεργη… φάμπρικα πάνε να ανοίξουν εκεί στην ΑΕΚ. Για την πρόθεση του
Τσάρτα να συναντήσει τον Μπάγιεβιτς και να συζητήσουν περί των αλλαγών που
συνεχώς και με συνέπεια κάνει ο τεχνικός τον ποδοσφαιριστή. Πότε στο τέλος,
πότε στην αρχή (του… β’ ημιχρόνου!), πότε στο μέσον. Τέτοια τετ α τετ
μοιάζουν με παροχή εξηγήσεων. Τις γνωρίζει από μακριά τις κακοτοπιές ο Ντούσκο
– να δούμε την αντίδρασή του! Διότι αν οι ρόλοι αντιστραφούν και οι παίκτες
αποφασίζουν το χρονικό διάστημα συμμετοχής τους, τότε αύριο, μεθαύριο θα
περάσει από το γραφείο ο Ντέμης, ο Γεωργάτος, ο Κασάπης και άλλοι. Όχι, ο…
Γεωργέας και ο Κωνσταντινίδης δεν προβλέπεται να δημιουργήσουν πρόβλημα!

Ερώτηση: μήπως πρέπει στον Ηρακλή να ξεκαθαρίσουν τι θα γίνει με τον
προπονητή; Μένει-φεύγει ο Γιοβάνοβιτς, λίγοι το λένε με σιγουριά… Η διοίκηση
με ψήγματα σοβαρότητας αδυνατεί να δώσει οριστική λύση. Μπορεί και να φοβάται
την αποζημίωση, ίσως γιατί ο Μυτιληναίος βαρέθηκε να βάζει συνέχεια το χέρι
στην τσέπη. Όσο για τους ποδοσφαιριστές, άντε να τους πείσει να παίξουν ο υπό
απόλυση Σέρβος κόουτς. Ελάχιστα επαγγελματικά όλα τούτα…

Η επιστροφή του… Air! Ο Μάικλ Τζόρνταν, στα 39 του παραμένει αξιόπιστος και
παίκτης-κλάση. Μοναδικός! Πέτυχε 21 πόντους (ο Στακχάουζ σημείωσε 22) και
οδήγησε τους Ουίζαρντς σε νίκη επί των Σέλτικς. Αλλά το θέμα δεν είναι αυτό…
Οι Σέλτιτς ένιωσαν την ταπείνωση, καθώς τέτοια είναι μία ήττα όταν έρχεται με
σκορ 114-69! Από το ’77 η διαφορά των πόντων ουδέποτε είχε φτάσει σε τέτοια
ύψη για τους άλλοτε κραταιούς «Κέλτες».