Προβάδισμα στο «βελγικό μοντέλο»

Το Σάββατο 12 Οκτωβρίου, ο Χρήστος Δουλκερίδης, βουλευτής Βρυξελλών του
Εκολό, των Οικολόγων του Βελγίου, μετέβη στην Κύπρο για μια διάλεξη. Το
ενδιαφέρον του κοινού που συγκεντρώθηκε στη Λευκωσία για να τον ακούσει δεν
αφορούσε όμως το περιβάλλον, αλλά το περίπλοκο συνταγματικό καθεστώς που
διέπει το Βέλγιο.
![]() |
|
Ο κ. Χρήστος Δουλκερίδης παρουσίασε στους Κυπρίους το περίφημο «βελγικό |
Ταιριάζει το βελγικό σύστημα στην Κύπρο; Θα λειτουργήσει; Πώς το βλέπουν οι
ενδιαφερόμενες πλευρές; Η απάντηση στο τρίτο ερώτημα είναι η πιο εύκολη. Ούτε
ο Ντενκτάς, ούτε η κυπριακή κυβέρνηση έχουν εκφραστεί αρνητικά γι’ αυτό. Οι
ειδικοί σε Αθήνα και Άγκυρα τού βρίσκουν τα περισσότερα θετικά στοιχεία, από
τα περίπου 88 σχέδια Συντάγματος που επεξεργάστηκαν.
Συνεχής εξέλιξη. Τι είναι όμως το βελγικό μοντέλο; «Το πιο περίπλοκο
σύστημα στον κόσμο», παραδέχεται ο κ. Δουλκερίδης. «Ούτε οι Βέλγοι δεν το
καταλαβαίνουν». Σκέπτεται λίγο και προσθέτει: «Από το 1960 εξελίσσεται
συνεχώς, κάτι που το κάνει ακόμα πιο περίπλοκο».
Στην Κύπρο ζουν δύο εθνότητες, που διακρίνονται από θρησκεία και γλώσσα. Στο
Βέλγιο τρεις, που διακρίνονται από τη γλώσσα: οι Φλαμανδοί, που μιλούν
φλαμανδικά, οι Βαλόνοι, που είναι γαλλόφωνοι και οι (λίγοι) γερμανόφωνοι. Όπως
στη Κύπρο, οι εθνότητες ζουν χωριστά. Οι Βαλόνοι στον Νότο, στη Βαλονία. Οι
Φλαμανδοί στον Βορρά, στη Φλαμανδία. Οι γερμανόφωνοι στις Αρδένες, στα σύνορα
με τη Γερμανία. Στην επαρχία των Βρυξελλών, ο πληθυσμός είναι ανάμεικτος.
Λεπτομέρεια: οι Φλαμανδοί απεχθάνονται τους Βαλόνους, και οι τελευταίοι τούς
το ανταποδίδουν μέχρι τελευταίου… σεντίμ.
Η θρησκεία. Αξίζει να σημειωθεί πως όλοι οι Βέλγοι είναι φανατικοί
καθολικοί και έτσι παρακάμπτεται το ακανθώδες θέμα της θρησκείας, που όμως
υφίσταται στην Κύπρο. Επιπλέον, και σε αντίθεση με αυτά που πιθανολογούνται
για το σχέδιο Ανάν, στο Βέλγιο υπάρχει μόνο μία ιθαγένεια και ούτε λόγος
γίνεται για εναλλασσόμενη προεδρία. Πάντως, μετά τις επισκέψεις του στην
Κύπρο, ο κ. Δουλκερίδης δεν είναι απαισιόδοξος: «Μην ξεχνάτε», μας λέει, «ότι
επί Μακαρίου στην Κύπρο λειτούργησε κάτι αντίστοιχο και κανείς δεν θα μπορούσε
να προδιαγράψει την εξέλιξή του αν δεν είχε γίνει το πραξικόπημα».














