Σίγησε η αριστερή συνείδηση της Γερουσίας

Πολ Γουέλστοουν

Ο τελευταίος αριστερός της αμερικανικής Γερουσίας δεν υπάρχει πια. Ο Πολ
Γουέλστοουν ήταν η φωνή των αδύναμων της αμερικανικής κοινωνίας. Η
αντιπολεμική συνείδηση της αμερικανικής Γερουσίας τα τελευταία 12 χρόνια. Με
τον θάνατό του, σε αεροπορικό δυστύχημα την περασμένη Παρασκευή ενώ μετέβαινε
σε προεκλογική συγκέντρωση, «χάθηκε η ψυχή της Γερουσίας» όπως δήλωσε
συντετριμμένος ο πρόεδρος του Σώματος, Τομ Ντασλ.

Το όνομα του Γουέλστοουν είχε συνδεθεί με την ιατρική ασφάλιση για όλους, την
αύξηση των ομοσπονδιακών δαπανών για την παιδεία, την προστασία των ανθρωπίνων
και πολιτικών δικαιωμάτων και, κυρίως, την επιστροφή της ηθικής στην άσκηση
της εξουσίας.

Όλοι, ακόμη και οι πολιτικοί του αντίπαλοι, σέβονταν τον 58χρονο πρώην
καθηγητή πολιτικών επιστημών και ακτιβιστή για την – σπάνια στη σύγχρονη
πολιτική ζωή – ειλικρίνεια των πεποιθήσεών του, και εξήραν το θάρρος του το
οποίο συχνά τον οδηγούσε σε ένα μοναχικό δρόμο και τον έκανε να
διαφοροποιείται ακόμη και από το ίδιο του το κόμμα. Το είχε κάνει το 1988,
όταν στις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών είχε υποστηρίξει τον Τζέσι
Τζάκσον και όχι τον εκλεκτό του κόμματος Μάικ Δουκάκη, αλλά και πολύ πρόσφατα,
το 2000, όταν τάχθηκε υπέρ του Μπιλ Μπράντλεϊ αντί του Αλ Γκορ.

Ποτέ δεν δίστασε να πάρει θέσεις που πήγαιναν ενάντια σε αυτό που «επέβαλαν»
οι δημοσκοπήσεις και οι επικοινωνιολόγοι. Κορυφαίο, και πολύ πρόσφατο,
παράδειγμα η στάση του κατά την ψηφοφορία που εξουσιοδότησε τον Πρόεδρο Μπους
να επιτεθεί στο Ιράκ. Από τους 100 συνολικά γερουσιαστές μόλις 21
Δημοκρατικοί, 1 Ρεπουμπλικανός και ο μοναδικός ανεξάρτητος, καταψήφισαν την
πρόταση. Ο Πολ Γουέλστοουν ήταν φυσικά ένας από τους 23, όπως είχε κάνει και
το 1990 πριν από τον πόλεμο του Κόλπου. Αλλά πολύ μεγαλύτερη σημασία είχε το
γεγονός ότι ήταν ο μόνος από τους καταψηφίσαντες που ήταν υποψήφιος σε
αμφίρροπη αναμέτρηση στις εκλογές της επόμενης Τρίτης.

Στη σημερινή συγκυρία η στάση αυτή, που δεν συνάδει με το λαϊκό αίσθημα,
εγκυμονούσε σοβαρούς κινδύνους απώλειας ψήφων. Για τους περισσότερους θα ήταν
«πολιτική αυτοκτονία». Ο Γουέλστοουν απάντησε απλά ότι έκανε «αυτό που μου
επέβαλε η συνείδησή μου».

Η αναμέτρηση της ερχόμενης Τρίτης – όπου κρίνεται ποιο κόμμα θα ελέγχει
Γερουσία και Βουλή – είναι από τις πιο αμφίρροπες των τελευταίων ετών. Μέσα σε
αυτό το «δύσκολο» περιβάλλον και φοβούμενοι την απώλεια της γερουσιαστικής
έδρας της Μινεσότα οι Δημοκρατικοί απευθύνθηκαν σε μία από τις ιστορικές
προσωπικότητες του κόμματος, τον παλαίμαχο πρώην γερουσιαστή της ίδιας
πολιτείας (’64-’76), πρώην αντιπρόεδρο (’77-’81) και προεδρικό υποψήφιο (’84)
Γουόλτερ Μοντέιλ, για να αντικαταστήσει τον Γουέλστοουν στο δημοκρατικό
ψηφοδέλτιο και να διεκδικήσει και πάλι τη θέση του γερουσιαστή της Μινεσότα.