Τις… ακυρώσαμε πριν βγουν

Εδώ και δέκα χρόνια… έρχονται. Οι «έξυπνες» κάρτες, οι οποίες θα
ενσωματώνουν όλο και περισσότερες υπηρεσίες σ’ ένα τσιπ, δεν έχουν βρει
στήριξη στην Ελλάδα, αφού η έλλειψη συνεργασίας των φορέων, αλλά και η
νοοτροπία των καταναλωτών, τις… ακυρώνουν.

«Έξυπνη» ταυτότητα. Δεν κυκλοφόρησε στη χώρα μας, αλλά στη Μ.Βρετανία. Μία «έξυπνη» κάρτα με το δακτυλικό αποτύπωμα και τη φωτογραφία των αιτούντων άσυλο, ώστε να περιοριστεί η παράνομη εργασία

Εξωτερικά θυμίζει πιστωτική κάρτα, όμως η «έξυπνη» κάρτα στις λειτουργίες της
μοιάζει περισσότερο με ηλεκτρονικό υπολογιστή, αφού διαθέτει μικροτσίπ με
ικανότητα μνήμης, αποθήκευσης και επεξεργασίας στοιχείων.

«Έξυπνες» κάρτες λειτουργούν ήδη στα διόδια της Αττικής Οδού. Αντίθετα, η
χρήση των «έξυπνων» καρτών του Ταμείου Εθνικής Οδοποιίας για τα διόδια των
εθνικών οδών είναι περιορισμένη, παρ’ ότι οι κάρτες διατίθενται. «Οι
καταναλωτές δεν έχουν ενημερωθεί, ενώ η κάρτα αυτή είναι διαφορετικής
τεχνολογίας από την αντίστοιχη της Αττικής Οδού, αποδεικνύοντας πόσο πιο
εύκολη θα ήταν η ζωή των οδηγών αν είχε υπάρξει συνεργασία των φορέων και
υπήρχε μόνο μία κάρτα», λέει μιλώντας στα «ΝΕΑ» η κ. Βασιλική Καρούνου,
στέλεχος σε ομάδα εργασίας προγράμματος του υπουργείου Ανάπτυξης, η οποία έχει
αναλάβει (μαζί με τους κ.κ. Παναγιώτη Γεωργιάδη και Στέφανο Καραπέτση) την
αποτίμηση της εφαρμογής των «έξυπνων» καρτών στην Ελλάδα.

Στα μέσα μεταφοράς

Παράλληλα προετοιμάζεται και η «έξυπνη» κάρτα του ΟΑΣΑ, σύστημα το οποίο θα
καλύπτει το σύνολο των μέσων μαζικής μεταφοράς και αναμένεται να υλοποιηθεί σε
δύο φάσεις: στην πρώτη φάση (το 2004) προβλέπεται η αντικατάσταση με «έξυπνες»
κάρτες των χάρτινων μηνιαίων και ετήσιων καρτών απεριορίστων διαδρομών, των
χάρτινων καρτών «ελευθέρας» και η δημιουργία μιας νέας «έξυπνης» κάρτας
πολλαπλών διαδρομών, που θα χρησιμοποιείται σε όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Τον δρόμο της… ακύρωσης πήρε όμως η «έξυπνη» κάρτα του Αποθετηρίου στο
Χρηματιστήριο το 2000, με την οποία οι επενδυτές θα μπορούσαν να παρακολουθούν
το χαρτοφυλάκιό τους μέσω ειδικών μηχανημάτων.

«Ξεκινήσαμε με αρχικό target – group 1.800.000 επενδυτές, αλλά το κόστος
ανάπτυξης ήταν τεράστιο. Χρειαζόμασταν πολλά μηχανήματα και η διασπορά τους
για εμάς που δεν έχουμε εκτεταμένο δίκτυο καταστημάτων, όπως οι τράπεζες, ήταν
απαγορευτική, αφού στόχος μας ήταν να βοηθήσουμε την αγορά και όχι να
επιβαρύνουμε τους επενδυτές. Επιπλέον προέκυψαν σημαντικά ζητήματα ασφαλείας.
Ξεκινήσαμε διαθέτοντας 1.500-2.000 κάρτες. Στην αρχή όλοι ενδιαφέρθηκαν, αλλά
μετά κανένας δεν τη χρησιμοποιούσε», λέει στα «ΝΕΑ» η υπεύθυνη Δημοσίων
Σχέσεων του Αποθετηρίου, κ. Βίβιαν Μητροπούλου.

Το «ηλεκτρονικό πορτοφόλι»

Πάντως, η Eurobank-Ergasias συνεργάστηκε με τις τράπεζες Postbank Βουλγαρίας,
Bankpost Ρουμανίας και το πρόγραμμα JCC, το κυπριακό «Δίας», αλλά και την
υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και στις αρχές του 2003 θα διαθέσει το
επαναφορτιζόμενο «ηλεκτρονικό πορτοφόλι». Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι κάθε
φορά που θα γίνεται μια συναλλαγή μέσω αυτής της κάρτας θα αφαιρείται το ποσό
που της αντιστοιχεί, ενώ ο κάτοχος θα έχει τη δυνατότητα να γεμίζει ξανά αυτό
το «πορτοφόλι», ανάλογα με τα χρήματα που έχει στη διάθεσή του κι επιθυμεί να
χρησιμοποιήσει.

«Η κάρτα διαθέτει ειδικό chip που αναγνωρίζει τον κάτοχο και ολοκληρώνει τη
συναλλαγή μόνο μετά την ταυτοποίηση με τη χρήση ειδικού κωδικού», εξηγεί ο
διευθυντής Ηλεκτρονικού Εμπορίου της Eurobank, κ. Μιχάλης Οικονομάκης,
τονίζοντας ότι «δεν είναι η τεχνολογία αυτή που οδηγεί, αλλά ο καταναλωτής.
Στην τεχνολογία είμαστε μπροστά, αλλά ο καταναλωτής δεν έχει πεισθεί για τα
άμεσα οφέλη, γι’ αυτό και τα περισσότερα προγράμματα “έξυπνων” καρτών
καθυστερούν».

«Φταίει η έλλειψη συνεργασίας»

Οι κάρτες στη χώρα μας είναι πολλές, αλλά διασκορπισμένες. Καμία δεν
ενσωματώνει πολλαπλές υπηρεσίες σ’ ένα τσιπ. Και γι’ αυτό δεν φταίει η
τεχνολογία. Φταίει «η έλλειψη ωριμότητας», σημειώνει η κ. Βασιλική Καρούνου,
στέλεχος σε ομάδα εργασίας προγράμματος του υπουργείου Ανάπτυξης: «Όλοι οι
φορείς λένε ότι θα δημιουργήσουν μια “έξυπνη” κάρτα, για παράδειγμα κάρτα
αγρότη, υγείας κ.λπ., αντιμετωπίζοντας το ζήτημα μεμονωμένα. Το κόστος και η
επένδυση είναι μεγάλο για έναν φορέα, όχι μόνο για να εκδώσει την κάρτα, αλλά
και για να υποστηρίξει τη λειτουργικότητά της. Το κόστος αυτό μπορεί να
καλυφθεί από επιχειρηματικές συνεργασίες, αλλά αυτό μέχρι στιγμής δεν έχει
γίνει κατανοητό από τις εταιρείς».