Φτωχές, αλλά με μάσκαρα

Αν η τέχνη της ομορφιάς ήταν θρησκεία, η Νέα Υόρκη θα ήταν το Βατικανό της.
Το να είσαι μια ωραία γυναίκα στη Νέα Υόρκη σημαίνει ότι υιοθετείς την ομορφιά
ως μια ασυναγώνιστη μορφή λατρείας.

Καμπούλ, Αφγανιστάν. Η 20χρονη Σίμπα φτιάχνει τα μαλλιά της 28χρονης Νάντια σε σαλόνι ομορφιάς

Δεν είναι έτσι περίεργο ότι σημαντικά στελέχη της νεοϋορκέζικης βιομηχανίας
ομορφιάς σχεδιάζουν να εξαγάγουν τις τελετές τους και τα προϊόντα τους στο
εξωτερικό. Το περίεργο είναι η πόλη που διάλεξαν για πρώτο προορισμό: η
Καμπούλ.

Κάποια στιγμή μέχρι τον Ιανουάριο, θα ανοίξει μια σχολή αισθητικής στο
Υπουργείο Γυναικείων Υποθέσεων του Αφγανιστάν. Χάρις σε αμερικανικές χορηγίες,
και προϊόντα που δώρισαν αμερικανικές εταιρείες, οι Αφγανές θα μπορέσουν να
εκπαιδευτούν στην τέχνη της κομμωτικής, του μέικ-απ, του μανικιούρ και του
πεντικιούρ.

Από τότε που οι Ταλιμπάν εγκατέλειψαν την εξουσία, οι γυναίκες του Αφγανιστάν
πέταξαν την μπούρκα και λαχταρούν να ξαναρχίσουν να φτιάχνουν τα μαλλιά τους
και να βάφουν το πρόσωπό τους. Ο εξοπλισμός που διαθέτουν, όμως, είναι
απηρχαιωμένος, και τα καλλυντικά ελάχιστα.

Το ερώτημα

Οι διστακτικές. Γυναίκες με μπούρκα έξω από μαγαζί με καλλυντικά

Πέρα από τα προβλήματα αυτά, σημειώνει η Σάρον Κρουμ στους «Τάιμς», υπάρχει
ένα ερώτημα: σε μια τριτοκοσμική χώρα όπου οι προμήθειες σε τρόφιμα και
φάρμακα είναι τόσο λίγες, είναι σωστό να ανοίξει ένα ινστιτούτο ομορφιάς;
«Πρόκειται για ευγενική χειρονομία, αλλά οι προτεραιότητες είναι εσφαλμένες»,
απαντά η Ζιέμπα Σόρις-Σάμλεϊ από τη Συμμαχία Γυναικών για την Ειρήνη και τα
Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Αφγανιστάν. «Όταν πεινάς, τι σημασία έχει η
ομορφιά;».

Η Μέρι ΜακΜάκιν, μια εβδομηντάχρονη Αμερικανίδα που έχει ζήσει στο Αφγανιστάν
πάνω από 25 χρόνια, έχει αντίθετη άποψη. Η ΜακΜάκιν είναι ο εγκέφαλος πίσω από
την οργάνωση Parsa, που βοηθά τις Αφγανές να πωλούν χειροτεχνήματα ώστε να
πετύχουν την οικονομική τους ανεξαρτησία. Όταν έπεσαν οι Ταλιμπάν, δέχθηκε ένα
τηλεφώνημα από μια κομμώτρια της Νέας Υόρκης, την Τέρι Γκράουελ, η οποία της
πρότεινε να πουλήσει χειροτεχνήματα στις πελάτισσές της. Τα χειροτεχνήματα δεν
είναι αρκετά, απάντησε εκείνη. Αυτό που πραγματικά χρειάζεται σήμερα η Καμπούλ
είναι σχολή αισθητικής, που θα επιτρέψει στις τραυματισμένες από τον πόλεμο
γυναίκες να ανακτήσουν την αυτοπεποίθησή τους.

«Υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα σήμερα στο Αφγανιστάν, με τις γυναίκες που
ζητιανεύουν στους δρόμους», παρατηρεί η Σουνίτα Μέχτα, συνιδρύτρια της
οργάνωσης «Γυναίκες για τις γυναίκες του Αφγανιστάν», η οποία εδρεύει στη Νέα
Υόρκη. «Οι γυναίκες πρέπει να μάθουν τέχνες για να μπορέσουν να επιβιώσουν. Αν
έχουν ανάγκη για περισσότερα ινστιτούτα ομορφιάς, ποιο είναι το πρόβλημα;».

Για τον Τόμας Γκουτιέρ, διευθυντή του Κέντρου Αφγανικών Σπουδών στο
Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα, η σχολή αισθητικής είναι μια πολύ καλή ιδέα. «Δεν
μπορείς να ιεραρχήσεις την καθημερινή ζωή, και να πεις ότι ο κόσμος χρειάζεται
πρώτα απ’ όλα σαπούνι και πάνες. Για να επιστρέψει η ζωή στο Αφγανιστάν στο
επίπεδο όπου βρισκόταν παλιά, πρέπει να γίνουν όλα ταυτοχρόνως».

Φιλανθρωπικοί σκοποί

Μετά την πρόταση που της έκανε η ΜακΜάκιν, η Τέρι Γκράουελ ανέλαβε δράση. Μαζί
με μια φίλη της που είναι σύμβουλος ομορφιάς στη Νέα Υόρκη, την Πατρίτσια Ο’
Κόνορ, δημιούργησαν το Πρόγραμμα Σωματικής και Ψυχικής Ευημερίας της Καμπούλ.
Στη συνέχεια πλησίασαν την αρχισυντάκτρια του American Vogue, την Άνα
Ουίντουρ, η οποία έδωσε 25.000 δολάρια και παρέθεσε γεύμα σε στελέχη μεγάλων
εταιρειών ζητώντας τη βοήθειά τους. Η Estee Lauder αποφάσισε να κάνει μια
δωρεά ανάλογη με του Vogue. Σύντομα άρχισαν να φτάνουν στην Καμπούλ τα πρώτα
κραγιόν και μολύβια χειλιών.

Η Ροσέλ Γιούντελ, αντιπρόεδρος της Revlon, επισημαίνει: «Η ομορφιά είναι ένας
πολύ σημαντικός εκφραστικός παράγων στη ζωή των γυναικών. Αισθανόμαστε πολύ
καλά για τη συμβολή μας και ελπίζω ότι θα ενθαρρύνει τις γενναίες γυναίκες της
Καμπούλ».