[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Δεν αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία να δίνουν κατηγορούμενοι για τρομοκρατία
συνεντεύξεις στα ΜΜΕ. Ούτε να κάνουν οι «συμπαθούντες» διαδηλώσεις
διαμαρτυρίας. Το περιοδικό «Σπίγκελ» δημοσίευσε συνέντευξη των τρομοκρατών της
RAF μέσα από τη φυλακή του Σταμχάιμ στις 20 Ιανουαρίου του 1975, δηλαδή πριν
αρχίσει η δίκη τους. Και οι διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις υπέρ των εγκλείστων
τρομοκρατών δεν ήταν λίγες, στη Γερμανία, αλλά και στην Ιταλία.

Δεν μπορεί να υπάρξει τρομοκρατία χωρίς «συμπα-θούντες». Όπως δεν είναι επίσης
δυνατόν να υπάρχουν κατηγορούμενοι για τρομοκρατία στις φυλακές και να μην
ασχολείται μαζί τους ο Τύπος. Και πάντα οι κρατούμενοι έβρισκαν κάποιον τρόπο
να βγάζουν έξω τα μηνύματά τους. Μέχρι και ανοιχτή επιστολή της Ουλρίκε
Μάινχοφ στον τότε πρόεδρο της Γερμανικής Δημοκρατίας Γκούσταβ Χάινεμαν
περιλαμβάνει η ιστορία της τρομοκρατίας.

Υπάρχει βέβαια μια σημαντική διαφορά ανάμεσα σε ό,τι γίνεται στη χώρα μας
σήμερα και σ’ αυτό που συνέβη στην Ευρώπη τη δεκαετία του ’70. Κατά κάποιον
τρόπο, εκείνη η εποχή υπήρξε η ιστορική ώρα της τρομοκρατίας: Ένα ποιοτικά
σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας έδειχνε δεκτικό στα μηνύματά της και
ενστερνιζόταν τους στόχους της, προκαλώντας όχι μόνον αμηχανία αλλά και εύλογη
ανησυχία στις κυβερνήσεις. Το ψυχολογικό κλίμα ήταν άγριο. Στην προσπάθεια των
τρομοκρατών να επιβάλουν έναν «αιματηρό διάλογο», η κρατική εξουσία απάντησε
με βίαιη καταστολή.

Από τότε, πέρασαν τριάντα χρόνια. Οι προτεραιότητες της κοινωνίας είναι σήμερα
διαφορετικές. Όποια επικοινωνιακή πολιτική και να επιλέξουν οι κατηγορούμενοι
στον Κορυδαλλό, δεν υπάρχουν οι αντικειμενικές προϋποθέσεις για τη δημιουργία
ενός κοινωνικού ρεύματος υπέρ της τρομοκρατίας στη χώρα μας, που να ξεφεύγει
από το περιθώριο. Η ελληνική κοινωνία έχει την πολυτέλεια να αντιμετωπίσει την
υπόθεση της εξάρθρωσης της τρομοκρατίας με ψυχραιμία και νηφαλιότητα.

Μια διαφορετική συμπεριφορά θα ήταν ίσως δικαιολογημένη τη δεκαετία του ’80. Ο
παραμορφωτικός φακός του χρόνου όμως τη μετατρέπει σήμερα σε παρωδία. Και η
τρομοκρατία είναι μια θανάσιμα σοβαρή υπόθεση, για να καταντήσει νούμερο
επιθεώρησης. Έστω και από σεβασμό στους νεκρούς…