«Χάνουμε από τον καρκίνο για λίγα δισ.»

Η χώρα μας χάνει τη μάχη με τον καρκίνο. Στα ογκολογικά νοσοκομεία της
Αθήνας, ο «πόλεμος» γίνεται για μια μαστογραφία, ένα κρεβάτι ή μια θέση στο
μηχάνημα ακτινοθεραπείας. Και χάνεται για δεκάδες ασθενείς που περιμένουν
μήνες ολόκληρους να κάνουν μια διαγνωστική εξέταση ή να προχωρήσουν στην
πολύτιμη για τη ζωή τους θεραπεία.

Δημήτρης Τριχόπουλος: Τα δισ. που δαπανώνται για γραφειοκρατικές δομές θα μπορούσαν να δοθούν για την αντιμετώπιση και έρευνα του καρκίνου

Όσοι από αυτούς «αντέχουν» οικονομικά, στρέφονται στον ιδιωτικό τομέα που
εξυπηρετεί μεν ταχύτατα, αλλά με κόστος που συχνά υπολογίζεται σε αρκετές
χιλιάδες ευρώ.

Η μάχη για τον καρκίνο χάνεται στην Ελλάδα και σε ό,τι αφορά την έρευνα.
Επιδημιολογικά στοιχεία συγκεντρώνουν αποσπασματικά μόνο οι ιατρικές
εταιρείες, ενώ το Αρχείο Νεοπλασιών έδωσε τα τελευταία επίσημα στοιχεία πριν
από οκτώ χρόνια!

Ενδεικτική της κατάστασης είναι η σημαντική παρέμβαση του καθηγητή
Επιδημιολογίας στα Πανεπιστήμια του Χάρβαρντ και των Αθηνών Δημήτρη
Τριχόπουλου, ο οποίος για πρώτη φορά επιβεβαιώνει πως χάνουμε τη μάχη με τον
καρκίνο «για μερικά δισ.!».

Στοιχεία από την Ιταλία

«Είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που δεν διαθέτει επίσημα
επιδημιολογικά στοιχεία για τον καρκίνο», επισημαίνει στα «ΝΕΑ» ο καθηγητής κ.
Δημήτρης Τριχόπουλος. Και προσθέτει: «Το Αρχείο Νεοπλασιών είναι στην ουσία
κλειστό, κανένας από τους αρμόδιους φορείς δεν είναι σε θέση να παρέχει
στοιχεία. Και το αποτέλεσμα; Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δίνει για την
Ελλάδα τα στοιχεία της Ιταλίας, κατ’ αναλογίαν αφού πρόκειται για μεσογειακή
χώρα με παρόμοια χαρακτηριστικά!».

Ο ίδιος τονίζει πως «οι γιατροί κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν. Εργάζονται
εξαντλητικά. Όμως η υποδομή είναι τόσο ανεπαρκής, που δεν τους αφήνει πολλά
περιθώρια. Δαπανώνται υπέρογκα ποσά για γραφειοκρατικές δομές, αλλά τίποτα για
τα ογκολογικά νοσοκομεία ή την έρευνα για τον καρκίνο»! Χαρακτηριστικό
παράδειγμα, το γεγονός πως τα ογκολογικά νοσοκομεία της Αττικής δεν διαθέτουν
σήμερα μαγνητικό τομογράφο γιατί κοστίζει και γιατί δεν υπάρχουν χώροι για να
εγκατασταθεί!

Γυναίκες που δεν μπορούν να περιμένουν πέντε μήνες για μια μαστογραφία,
στρέφονται στα ιδιωτικά κέντρα και νοσοκομεία που κλείνουν ραντεβού την ίδια
μέρα. Ασθενείς που πρέπει να χειρουργηθούν άμεσα επιλέγουν άλλα νοσοκομεία,
έστω και μη εξειδικευμένα, ή αν έχουν την οικονομική δυνατότητα κάποιο
ιδιωτικό θεραπευτήριο.

Η παραπάνω περιγραφή αποτελεί καθημερινό φαινόμενο για το μεγαλύτερο
ογκολογικό νοσοκομείο της χώρας. Στην περίπτωση του «Αγίου Σάββα», τόσο οι
γιατροί όσο και η ίδια η διοίκηση συμφωνούν πως η λύση είναι μια: ένας ακόμη
«Άγιος Σάββας»!

Δύο μήνες αναμονή για χειρουργείο

Αν μια γυναίκα τηλεφωνήσει σήμερα για μια μαστογραφία στην αντίστοιχη μονάδα
του νοσοκομείου, θα κάνει την εξέταση έπειτα από 5 μήνες! Και αν χρειαστεί να
χειρουργηθεί, θα περιμένει άλλους 2 μήνες τουλάχιστον αφού η Κλινική Μαστού
είναι ασφυκτικά γεμάτη. Η λίστα αναμονής δεν παρακάμπτεται και τόσο εύκολα
αφού εδώ όλα τα περιστατικά είναι επείγοντα.

«Οι μαστογραφίες που όλες οι γυναίκες πρέπει να κάνουν σε τακτά διαστήματα από
μια ηλικία και μετά έχουν σήμερα αναμονή 5 μήνες. Προσπαθούμε όσο γίνεται να
εξυπηρετούμε γρήγορα τα περιστατικά που χρειάζονται πιο άμεση αντιμετώπιση. Αν
μια γυναίκα έρθει για μαστογραφία επειδή ψηλάφησε η ίδια ή ο γιατρός της κάτι,
θα κάνει άμεσα την εξέταση. Αλλά αυτό δεν λύνει το πρόβλημα. Και φαίνεται πως
κανένας από τους αρμοδίους δεν κάνει προσπάθεια για να βρεθεί οριστική λύση»,
αναφέρει η κ. Ράνια Αγγελάτου, διευθύντρια στη Μονάδα Μαστογραφίας του «Αγίου
Σάββα».

Η συγκεκριμένη μονάδα, όπως και η Κλινική Μαστού είναι τα τμήματα με τις
μεγαλύτερες λίστες αναμονής στο νοσοκομείο. Αλλά και στα υπόλοιπα, η αναμονή
φτάνει μέχρι και τον ένα μήνα. Θα περάσουν κατά μέσο όρο 20 μέρες από τη
στιγμή που ένας ασθενής θα πάρει εισιτήριο μέχρι να μπει στο νοσοκομείο. Το
ίδιο ισχύει και για τα χειρουργεία. Αυτή την περίοδο μάλιστα, ο «Άγιος Σάββας»
λειτουργεί με δύο χειρουργικές αίθουσες λιγότερες (8 από 10), αφού λείπουν οι
αναισθησιολόγοι που απαιτούνται.

Ένας μήνας για χημειοθεραπεία

Τα τμήματα χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας δουλεύουν διπλοβάρδια. Αλλά οι
ασθενείς θα πρέπει να περιμένουν έναν ολόκληρο μήνα (και αυτό κατά μέσο όρο)
για να αρχίσουν τη θεραπεία που θα τους σώσει τη ζωή… Κι αυτό παρά το
γεγονός ότι η κλινική βραχείας νοσηλείας, που είναι για κυρίως τέτοιες
περιπτώσεις, εξυπηρετεί κάθε χρόνο 4.400 ασθενείς.

«Για να αλλάξει η κατάσταση θα πρέπει να αλλάξει ο αριθμός των κρεβατιών. Και
οι αποσπασματικές προσπάθειες που γίνονται για να εξασφαλιστούν κάποια
επιπλέον κρεβάτια δεν είναι αρκετές», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Εμμανουήλ
Παρασκευάς, διευθυντής της Ιατρικής Υπηρεσίας στον «Άγιο Σάββα».

Σύμφωνα με τον κ. Νικόλαο Λάκκα, αναπληρωτή διοικητή, «η πληρότητα είναι σε
μόνιμη βάση 98,5%. Ήδη δημιουργούνται 16 επιπλέον κρεβάτια, αλλά χρειάζονται
περισσότερα».

Στο δεύτερο ογκολογικό νοσοκομείο της Αττικής, το «Μεταξά» στον Πειραιά, τα
πράγματα φαίνεται να είναι σχετικά καλύτερα. Και εδώ όμως οι λίστες αναμονής,
αν και μικρότερες, καλά κρατούν.

Τριάντα πέντε ασθενείς έπρεπε να έχουν ήδη εισαχθεί στην Ογκολογική Παθολογική
Κλινική του «Μεταξά». Μόνο που δεν υπάρχουν κρεβάτια. Όπως αναφέρουν οι
γιατροί του νοσοκομείου, «ο μέσος όρος νοσηλείας έχει μειωθεί αρκετά (είναι
σήμερα λιγότερο από 7 μέρες), αλλά αυτό δεν φτάνει».

Το Τμήμα Μαστογραφίας στο «Μεταξά» δεν έχει μεγάλη αναμονή. Δεν ισχύει όμως το
ίδιο και για τα περισσότερα εργαστήρια. Σύμφωνα με τους γιατρούς, οι
απαντήσεις από το κυτταρολογικό εργαστήριο έρχονται σε 15 τουλάχιστον μέρες,
ενώ «για να βγει μια βιοψία απαιτούνται άλλες τόσες, στην καλύτερη
περίπτωση!».

Καθημερινά δίνεται αγώνας για μια θέση στο μηχάνημα ακτινοθεραπείας. Ασθενείς
που πρέπει να αρχίσουν τη θεραπεία άμεσα, περιμένουν συχνά και περισσότερο από
10 μέρες. Την ίδια στιγμή ένας ολοκαίνουργιος γραμμικός επιταχυντής – η χρήση
του οποίου θα μείωνε τη λίστα αναμονής – παραμένει στο… κουτί του, αφού δεν
υπάρχει χώρος για να εγκατασταθεί…

Τρία χρόνια κλειστό το νοσοκομείο «Αγίων Αναργύρων»

Μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 1999, υπήρχε ένα ακόμη ογκολογικό νοσοκομείο.
Αυτό των «Αγίων Αναργύρων» στην Κηφισιά. Το μεγαλύτερο μέρος των κτιρίων του
καταστράφηκε από τον σεισμό.

Τρία ολόκληρα χρόνια μετά, τα τμήματά του παραμένουν διασκορπισμένα σε άλλα
νοσοκομεία. Και για την ανακατασκευή του κτιρίου θα χρειαστούν 3 χρόνια ακόμη!
«Η μελέτη για το νέο κτίριο έχει ανατεθεί. Και υπολογίζεται ότι θα είναι
έτοιμο σε 36 μήνες τους οποίους θα προσπαθήσουμε να μειώσουμε σε 30», αναφέρει
ο πρόεδρος του Β’ Περιφερειακού Συστήματος Υγείας (ΠεΣΥ) Αττικής κ. Σπύρος
Κόντος.

«Είμαστε στριμωγμένοι σε άλλες κλινικές και είναι αυτονόητο ότι δεν μπορούμε
να λειτουργήσουμε όπως πριν. Εκεί που γίνονταν 1.200 χειρουργεία τον χρόνο,
τώρα γίνονται λιγότερα από τα μισά. Είχαμε 8 χειρουργικές αίθουσες, σήμερα
μόνο 2. Και 36 κρεβάτια που τώρα είναι 13», αναφέρει ο κ. Θανάσης Νησιώτης,
διευθυντής της Χειρουργικής Κλινικής των «Αγίων Αναργύρων», η οποία
φιλοξενείται στο «Μεταξά».

Οι λίστες αναμονής οδηγούν στον ιδιωτικό τομέα

Τον δρόμο προς τον ιδιωτικό τομέα φαίνεται πως ανοίγουν οι μεγάλες λίστες
αναμονής. Εκεί μπορεί κανείς να κλείσει ραντεβού την ίδια μέρα, να κάνει την
εξέταση και την επομένη να έχει τις απαντήσεις.

Η μηδενική αναμονή όμως συνεπάγεται μεγαλύτερο κόστος. Σύμφωνα με επιστήμονες
ειδικούς στα οικονομικά της υγείας, «εξετάσεις που αφορούν καρκινικούς δείκτες
ή απαιτούν χρήση υψηλής τεχνολογίας δεν έχουν προσδιορισμένες τιμές. Αυτό
σημαίνει ότι τα ιδιωτικά κέντρα μπορούν να καθορίσουν το κόστος ανεξέλεγκτα».
Όπως αναφέρουν οι ίδιες πηγές, «για καθεμιά τέτοια εξέταση το κόστος μπορεί να
ξεπεράσει τα 400 ευρώ. Αθροιστικά λοιπόν, για τον ασθενή το κόστος φτάνει
συχνά τις αρκετές χιλιάδες ευρώ».