ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Εmail στο παγκόσμιο χωριό

Στην αρχή, καθώς μιλούσα μαζί τους, με πολύ δισταγμό κοντά στο τέλος της
τηλεφωνικής συζήτησης τους έβαζα το θέμα της φωτογραφίας. Βεβαίως, πρότεινα
κλασικούς τρόπους, ταχυδρομείο ή κούριερ. Ολοένα και περισσότεροι, όμως,
υποψήφιοι δήμαρχοι από την περιφέρεια, ακόμη και από πραγματικά απομακρυσμένες
και νησιωτικές περιοχές, με ξάφνιαζαν ρωτώντας «e-mail, δεν έχετε;». Ο
εφιάλτης άλλων προεκλογικών περιόδων να εξασφαλιστούν οι αναγκαίες φωτογραφίες
των υποψηφίων της περιφέρειας, ξαφνικά – όπως μου φάνηκε εμένα, τουλάχιστον –
έγινε παιχνιδάκι. Είναι εντυπωσιακό πως οι εννέα στους δέκα είτε έχουν δική
τους σελίδα στο παγκόσμιο χωριό ή έστω διαθέτουν e-mail. Η εξοικείωσή τους δε
με τους υπολογιστές αξιοσημείωτη. Βεβαίως, υπήρξε και ένας που με ρώτησε αν το
@ (παπάκι) γράφεται με «p-a-p-a» αλλά τελικά και εκείνος που αρκετά χρόνια
έχει στην πλάτη του, παρέπεμψε σε συνεργάτη του που χειρίζεται τη σελίδα του.

Την ίδια ώρα συγκριτικά ελάχιστοι «Αθηναίοι» υποψήφιοι φαίνεται να
εκμεταλλεύονται τις δυνατότητες των νέων τεχνολογιών. Ίσως γιατί τα πράγματα
γι’ αυτούς είναι ευκολότερα. Για παράδειγμα, για την επαφή τους με μια
υπηρεσία μπορούν απλώς να πεταχτούν ώς την έδρα της ή για να δώσουν μια
φωτογραφία τους σε εφημερίδα εν προκειμένω περνούν πολύ απλά και την αφήνουν.

Οι άλλοι όμως; Φαίνεται πως ψάχτηκαν περισσότερο. Ο υπολογιστής και το
Internet εκμηδενίζουν τις αποστάσεις και υποκαθιστούν τους δρόμους που (τους)
έταξαν αλλά δεν έφτιαξαν. Ο υπολογιστής μπορεί να φέρει ακόμη και τον γιατρό
που στο ορεινό χωριό των Αγράφων δεν μπορεί να πάει αλλιώς, χειμώνα-
καλοκαίρι.

Άρχισα να βλέπω τους υπολογιστές με άλλο μάτι. Αλλά ως «Αθηναία», μάλλον αργά.