ο υποψήφιος Σκηνοθετική ικανότητα, αλλά και… γερό στομάχι
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
10 λεπτά  |
«ΚΙΘΑΡΙΣΤΑΣ Ή ΝΤΡΑΜΕΡ;». ΕΝΑ ΔΙΛΗΜΜΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΥΕΤΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΠΙΛΟΓΗ
ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑΣ. Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΜΙΑΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΘΑ ΣΑΣ ΦΕΡΕΙ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ:
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ Ή ΔΙΚΑΣΤΗΣ; Ή ΜΗΠΩΣ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΣ; ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ
ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΝ ΤΙ ΘΑ ΣΗΜΑΝΕΙ ΚΑΘΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΑΣ.
 |
Με το τέλος των σπουδών η ζυγαριά έγειρε προς την επιλογή του δικηγόρου. Και
όσοι γνωρίζουν το επάγγελμα προειδοποιούν πως «θέλει ειδικό σκαρί». Αυτό
υποστηρίζει η Α’ αντιπρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας, Φρ.
Δημάκου-Κιάου, επισημαίνοντας πως «όποιος το αποφασίσει, πρέπει να ξέρει ότι
θα παλέψει σκληρά για να σταθεί, για να επιβιώσει στο επάγγελμα». Ανάλογη
είναι και η άποψη του προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά, Κ. Πεταλά,
που μιλάει για «πολύ αγχώδες και πολύ έντονο επάγγελμα». Ένα επάγγελμα, όπου
όλοι επισημαίνουν πως υπάρχει… πληθωρισμός. Είναι χαρακτηριστικό πως από
τους εγγεγραμμένους δικηγόρους της Αθήνας μόνον το 1/3 έχει παραστάσεις σε
δικαστήρια.
«Ακούραστος». Όσο για τα – πλέον των τυπικών – προσόντα, η κ. Δημάκου-
Κιάου αναφέρει: «Για να γίνει κάποιος δικηγόρος πρέπει να είναι ακούραστος, να
είναι ζωντανός, μαχητικός, να έχει δηλαδή έναν ρυθμό». Και προσθέτει: «Πρέπει
παράλληλα να είναι κοινωνικός, δεν θέλει εσωστρέφεια το επάγγελμα αυτό, και
πρέπει να μάθει να αμείβεται με κόσμιο τρόπο ανάλογα με τον κόπο και τις
υπηρεσίες, που προσφέρει». Στα χαρακτηριστικά του δικηγόρου, ο κ. Πεταλάς
προσθέτει πως «πρέπει να έχει θάρρος, όχι θράσος, να μπορεί να υποστηρίζει την
άποψή του, να είναι άτομο συγκροτημένο από πλευράς γνώσεων» και διευκρινίζει
ότι «ένα άτολμο άτομο, μαζεμένο, δεν θα τα καταφέρει». Ο ίδιος δίνει βαρύτητα
στη διάθεση – «πρέπει να του αρέσει πολύ η δικηγορία» τονίζει – και στη συνεχή
ενημέρωση επί θεμάτων νομοθεσίας και νομολογίας. Ευφυΐα, οξύνοια και ευελιξία
στη σκέψη, σε συνδυασμό με καλή φυσική αντοχή και δυναμισμό, είναι το
απαραίτητο μίνιμουμ στη «βαλίτσα» ενός μέσου δικηγόρου κατά τη Ρ. Παυλέα,
αντιπρόεδρο του Δ.Σ. του Συλλόγου Δικηγόρων της Εθνικής Τράπεζας. Αν κάποιος
θέλει τώρα να «ξεφύγει από τη μάζα» θα πρέπει να προσθέσει – υποστηρίζει η
ίδια – την ικανότητα να εμπνέει εμπιστοσύνη, την προσωπική ακτινοβολία και την
άριστη επιστημονική κατάρτιση. Όσο για να γίνει «σταρ της δικηγορίας»
απαιτείται επιπλέον ρητορική και σκηνοθετική ικανότητα, ευχέρεια στη γλώσσα
και πολλές δημόσιες σχέσεις και γνωριμίες.
Το ωράριο. Για ωράριο δεν γίνεται λόγος. «Είναι ελεύθερο επάγγελμα, δεν
τίθεται θέμα ωραρίου, το πρωί θα είσαι στα δικαστήρια, το απόγευμα θα δεχθείς
τον πελάτη και θα γράψεις» αναφέρει η αντιπρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου
Αθήνας. Ωστόσο, τονίζει πως «αυτή είναι και η γοητεία της δικηγορίας»,
διευκρινίζοντας ότι «είναι η σύνθεση μεταξύ πρακτικών ζητημάτων – τρέχεις,
καταθέτεις αγωγές – αλλά και θεωρίας». Ασφυκτικό περιγράφει το καθημερινό
πρόγραμμα ενός δικηγόρου και ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά και
αναφέρει πως αποτελεί μία από τις αιτίες εξαιτίας της οποίας «πολλοί δικηγόροι
δεν έχουν δυστυχώς καλό τέλος».
Παράλληλα, για τους νέους δικηγόρους η εξειδίκευση κρίνεται πλέον απαραίτητη.
«Χρειάζεται προκειμένου να αυξήσουν τις πιθανότητες να σταθούν σε κάποιο
γραφείο» υποστηρίζει ο κ. Πεταλάς, ενώ την ίδια άποψη για την εξασφάλιση της
επαγγελματικής τους αποκατάστασης έχει και η κ. Δημάκου-Κιάου. Και όλοι
συμφωνούν πως οι τομείς ποινικού και διοικητικού δικαίου είναι κορεσμένοι. Μία
εξειδίκευση που δείχνει προς το παρόν να έχει καλές προοπτικές και με την
οποία λίγοι έχουν ασχοληθεί είναι κατά τον κ. Πεταλά το λεγόμενο δίκαιο του
Ίντερνετ, του ηλεκτρονικού εν γένει τομέα. Προοπτικές εμφανίζει σύμφωνα με τον
ίδιο και το φορολογικό δίκαιο. Σε αυτή την εξειδίκευση αναφέρεται και η κ.
Παυλέα, υποστηρίζοντας πως «είναι πλέον η ειδικότητα που χρειάζονται οι
περισσότεροι οργανισμοί, εταιρείες και τράπεζες αλλά και δικηγορικά γραφεία
που ασκούν συμβουλευτική δικηγορία». Η ίδια κρίνει θετικά και την ειδίκευση
στο χρηματιστηριακό δίκαιο, που «αν συνδυαστεί με καλές σπουδές εμπορικού
δικαίου και την άριστη γνώση της αγγλικής προσδίδει ένα σοβαρό ατού σε ένα
βιογραφικό». Για τις δυνατότητες που εμφανίζει το τελευταίο διάστημα η
χρηματοοικονομική εξειδίκευση μίλησε και η κ. Δημάκου-Κιάου.
Σε γραφεία παλαιοτέρων. Ακόμη και η εξειδίκευση δεν λύνει τα προβλήματα
των νέων δικηγόρων. Η δημιουργία του προσωπικού τους δικηγορικού γραφείου
είναι δύσκολη υπόθεση και «η συντριπτική πλειοψηφία, το 95% των νέων
δικηγόρων, καταφεύγουν σε γραφεία παλαιοτέρων», αναφέρει ο κ. Πεταλάς. Και
μιλάει για μία συνεργασία που δεν είναι πάντοτε πετυχημένη. «Υπάρχει μια μικρή
εκμετάλλευση των νέων» υποστηρίζει και προσθέτει πως «σκοπός είναι και να
μαθαίνει ο νέος δικηγόρος και να αμείβεται καλά, πράγμα που δεν συμβαίνει». Ο
ίδιος προτρέπει «έπειτα από 2-3 χρόνια συνεργασίας, ο νέος δικηγόρος να κάνει
το μεγάλο βήμα και είτε μόνος του, είτε σε συνεργασία με άλλους νέους στο
επάγγελμα, να δημιουργήσει το δικό του γραφείο».
Πιο γλαφυρή στην περιγραφή της για το καθεστώς εργασίας όσων ακολουθούν τη
λύση αυτή της συνεργασίας είναι η κ. Παυλέα. «Ακόμα και ο τελευταίος
ανειδίκευτος εργάτης προστατεύεται σαφώς ευρύτερα από τον έμμισθο συνεργάτη
δικηγόρο, που δεν έχει κανένα δικαίωμα», αναφέρει. Επισημαίνει δε πως δεν
τηρούνται τα κατώτατα όρια αμοιβών, δεν υπάρχει ωράριο και η συνεργασία μπορεί
να λυθεί οποτεδήποτε θελήσει ο εργοδότης δικηγόρος, χωρίς αποζημίωση.
Οι ξένοι δικηγόροι. Στους «πονοκεφάλους» για τους φιλόδοξους δικηγόρους
έρχεται πάντως να προστεθεί άλλος ένας: η είσοδος νέων ξένων δικηγόρων και η
εγκατάσταση ξένων δικηγορικών γραφείων στη χώρα λόγω Ε.Ε. «Παίρνουν πλέον
μέρος από τη δουλειά των νέων Ελλήνων δικηγόρων» επισημαίνει ο κ. Πεταλάς,
αναφέροντας τη μείωση ήδη των Ελλήνων ναυτικολόγων και εκφράζοντας φόβους για
επέκταση και σε άλλους κλάδους.
Στο θέμα αυτό αναφέρεται η κ. Παυλέα, υποστηρίζοντας πως στην Ελλάδα
«αναλογικά είναι ο μεγαλύτερος αριθμός ξένων δικηγόρων που εγκαταστάθηκαν σε
κράτος- μέλος της Ε.Ε.».
ΔΙΚΑΣΤΗΣ
«Ξεχάστε Σαββατοκύριακα και γιορτές»
 |
|
Ακόμα και αν ληφθεί μια απόφαση ο δικαστής πρέπει να την διατυπώσει και να |
Μετά την απόκτηση του πτυχίου Νομικής και την κάλυψη του ελάχιστου ορίου
ηλικίας που απαιτείται, μπορεί κανείς να δώσει εξετάσεις εισαγωγής στη Σχολή
Δικαστών. Η φοίτηση στη Σχολή, που βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, αποτελεί εξάλλου
τον μόνο δρόμο για την απόκτηση του τίτλου του δικαστή. Ύστερα από έναν χρόνο
στα θρανία της Σχολής και αφού επιτύχει κανείς στις τελικές εξετάσεις, έπεται
ένα εξάμηνο πρακτικής εξάσκησης σε δικαστήρια στο πλευρό τών εν ενεργεία
δικαστών. Και μόνο μετά την ολοκλήρωσή της διορίζεται κάποιος δικαστής με τον
βαθμό του παρέδρου.
Στη διττή σημασία της φοίτησης στη Σχολή αναφέρεται ο αντιπρόεδρος της Ένωσης
Δικαστών Γ. Τέντες, υποστηρίζοντας πως στοχεύει στην εμβάθυνση σε νομικά
θέματα, καθώς και στην απόκτηση εμπειρίας για πρακτικά προβλήματα της
δουλειάς. Ο ίδιος αναφέρει πως στη διάρκεια των σπουδών και της πρακτικής
εξάσκησης οι υποψήφιοι δικαστές αμείβονται, αλλά όπως διευκρινίζει «είναι
μάλλον μικρή η αμοιβή, δεδομένων και των περιστάσεων», καθώς πρόκειται για
άτομα ηλικίας άνω των 27- 28 ετών που δεν μπορούν να έχουν και παράλληλη
απασχόληση λόγω των απαιτήσεων της Σχολής.
Από τη στιγμή, πάντως, που κάποιος διορίζεται δικαστής «δεν έχει ώρες
εργασίας, δεν έχει Σαββατοκύριακα, δεν έχει γιορτές», όπως χαρακτηριστικά
επισημαίνει ο κ. Τέντες. Δεν είναι μόνον η παρουσία στο δικαστήριο, για την
οποία υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. «Είναι και στο σπίτι η
προετοιμασία, η μελέτη των υποθέσεων» τονίζει. Και προσθέτει: «Ακόμα κι όταν
πάρουμε απόφαση, πρέπει ο δικαστής να διατυπώσει την απόφαση αυτή, εργασία
πολύ δυσχερής που απαιτεί και χρήση βιβλίων». Παράλληλα, χρειάζεται συνεχής
ενημέρωση καθώς και η επιστήμη εξελίσσεται και οι νόμοι αλλάζουν διαρκώς.
Δημιουργική δουλειά. Πέραν από πολύ κουραστικό, όμως, «είναι ένα
λειτούργημα που δίνει και χαρά, είναι μια δημιουργική δουλειά», τονίζει ο
αντιπρόεδρος της Ένωσης Δικαστών. Περιγράφοντας τα χαρακτηριστικά του
επαγγέλματος, αναφέρει πως πρώτον, υπάρχει ικανοποίηση ότι είσαι χρήσιμος, ότι
βοηθάς στην υπόθεση της κοινωνικής ειρήνης, δεύτερον, δίνει κοινωνική
υπερηφάνεια – «έχουν ανεξαρτησία αξιοζήλευτη οι δικαστές, τουλάχιστον στο
δικαιοδοτικό τους έργο» τονίζει και τρίτον, προσφέρει κοινωνική αναγνώριση.
Ωστόσο, οι δικαστές πρέπει να είναι έτοιμοι να δεχθούν και κριτική, ενώ η
επιλογή τού επαγγέλματος αυτού επιβάλλει και κοινωνικούς περιορισμούς. «Ο
δικαστής πρέπει να μετέχει στην κοινωνία, από την άλλη μεριά όμως είναι
αναγκασμένος να είναι περιορισμένος, να κλείνεται» σημειώνει ο κ. Τέντες,
κάνοντας λόγο για την ανάγκη «αυστηρής επιλογής συναναστροφών».
Το επάγγελμα προσφέρει έναν «καλό μισθό, αλλά όχι πολύ μεγάλο» και το καθαρό
εισόδημα των δικαστών κυμαίνεται από 500.000 έως 1.000.000 δρχ. Να σημειωθεί
πως είναι ασυμβίβαστο με κάθε άλλο επάγγελμα. Εξάλλου, όπως λέει ο
αντιπρόεδρος της Ένωσης Δικαστών, «δεν υπάρχουν και τα χρονικά περιθώρια για
άλλη απασχόληση».
ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΣ
Και δημόσιοι λειτουργοί και ελεύθεροι επαγγελματίες
 |
|
Η ολοκλήρωση των σπουδών της Νομικής ανοίγει διάφορους επαγγελματικούς |
Πτυχίο Νομικής, δύο χρόνια δικηγορίας και ηλικία από 28 έως 42 ετών αποτελούν
τις βασικές προϋποθέσεις για να γίνει κανείς συμβολαιογράφος. Με Προεδρικό
Διάταγμα προκηρύσσονται οι θέσεις συμβολαιογράφων ανά ειρηνοδικειακές
περιφέρειες και όσοι αποφασίσουν να ακολουθήσουν την πορεία αυτή, θα πρέπει να
δώσουν εξετάσεις για να τις διεκδικήσουν. Όσοι επιτύχουν, διορίζονται και
αναλαμβάνουν καθήκοντα στην έδρα όπου υπάγονται. Αυτό σημαίνει πως δεν έχουν
δικαιοδοσία να κάνουν συμβολαιογραφικές πράξεις οπουδήποτε στη χώρα, παρά
μόνον στις περιοχές της έδρας τους.
«Είναι ένα ιδιόρρυθμο επάγγελμα» αναφέρει εν ενεργεία συμβολαιογράφος, που από
το 1988 έχει τεθεί στην υπηρεσία του επαγγέλματος. «Πρόκειται για ελεύθερο
επάγγελμα, αφού δεν υπάρχει το καθεστώς του μισθωτού, αλλά παράλληλα είμαστε
δημόσιοι λειτουργοί, συντάσσουμε δημόσια έγγραφα και υποκείμεθα σε ετήσιο
έλεγχο από την προϊστάμενη αρχή που είναι ο εισαγγελέας» υποστηρίζει. Και
διευκρινίζει: «Από τη μια πλευρά έχουμε τον πελάτη, από την άλλη είμαστε
υποχρεωμένοι να διαφυλάξουμε τα συμφέροντα του Δημοσίου». Και πολλές φορές –
προσθέτει – «αναγκαζόμαστε να γίνουμε αντιπαθείς στον πελάτη που δεν γνωρίζει
όλη τη διαδικασία».
Περιγράφοντας το επάγγελμα, λέει πως «δεν έχει συγκινήσεις όπως η δικηγορία,
είναι όμως ευχάριστο, γιατί ως επί το πλείστον δεν έρχονται σε εμάς για
αντιδικίες».
Αναφέροντας πως περισσότερο οι γυναίκες επιλέγουν το επάγγελμα αυτό,
επισημαίνει ότι «πολλοί αποφασίζουν να γίνουν συμβολαιογράφοι γιατί πιστεύουν
ότι θα ηρεμήσουν από το άγχος της δικηγορίας και από το άγχος της πληρωμής».
Όπως τονίζει, οι αμοιβές των συμβολαιογράφων δεν αμφισβητούνται και δεν
μπορούν να είναι κατά βούληση. Αυτό βέβαια έχει και το μειονέκτημα ότι «δεν
μας αναγνωρίζονται εκπτώσεις – εάν επί παραδείγματι είσαι φίλη μου και θέλω να
κάνω ένα συμβόλαιο δωρεάν, δεν μπορώ». Σε συμβόλαια που συνδέονται με κάθε
είδους μεταβιβάσεις (π.χ. πώληση, δωρεά, γονική παροχή), ο συμβολαιογράφος
εισπράττει το 1,20% επί της μεγαλύτερης αξίας του μεταβιβαζόμενου
αντικειμένου, ενώ προβλέπεται και κάποια αμοιβή για κάθε φύλλο του συμβολαίου
(π.χ. 9,5 ευρώ για το πρώτο φύλλο, 3,23 ευρώ για τα επόμενα). Σε άλλες
πράξεις, όπως πληρεξούσια, κληρονομιές, η αμοιβή κυμαίνεται ανάλογα με τα
φύλλα του συμβολαίου και υπολογίζεται σε έναν μέσο όρο των 30 ευρώ.
Οι συμβολαιογράφοι έχουν συγκεκριμένο ωράριο εργασίας εκ του νόμου. Το γραφείο
τους πρέπει να είναι όλες τις ημέρες ανοικτό και τον χειμώνα υποχρεούνται να
είναι στη θέση τους και δύο απογεύματα την εβδομάδα. Ωστόσο, το ωράριο ποτέ
δεν τηρείται, καθώς «οι ώρες δουλειάς υπερβαίνουν κατά πολύ την πρόβλεψη του
νόμου». Οι ώρες αιχμής, πάντως, είναι οι απογευματινές, αφού οι πελάτες τις
προτιμούν για να έχουν τελειώσει την εργασία τους και οι δικηγόροι με τα
δικαστήρια.
Για να αποκτήσετε άδεια επαγγέλματος
Ολοκληρώνοντας τις σπουδές σας, ακολουθούν 18 μήνες πρακτικής άσκησης.
Εν συνεχεία, υπάρχουν οι εξετάσεις – γραπτές και προφορικές – που
πραγματοποιούνται δύο φορές τον χρόνο. Η γραπτή δοκιμασία περιλαμβάνει
μαθήματα αστικού, ποινικού και εμπορικού δικαίου, πολιτικής και ποινικής
δικονομίας.
Μετά την επιτυχία στις εξετάσεις, αποκτάτε την άδεια ασκήσεως
επαγγέλματος, εγγράφεστε ως δικηγόρος σε κάποιον σύλλογο και μπορείτε πλέον
να… πιάσετε δουλειά.
Η δημιουργία δικού σας γραφείου
Η δημιουργία, ωστόσο, ενός δικηγορικού γραφείου δεν είναι απλή υπόθεση.
Κατ’ ελάχιστον απαιτούνται 3 εκατομμύρια δρχ. για να αποκτήσετε τον χώρο σας –
μίσθωση, εξοπλισμός και η απαραίτητη, όπως τονίζεται, βασική βιβλιοθήκη. Τα
δάνεια, που χορηγούνται με ευνοϊκούς όρους σε νέους δικηγόρους από το Ταμείο
Νομικών, αποτελούν βέβαια μία «χείρα βοηθείας», ενώ τη βιβλιογραφική υποδομή
μπορεί πλέον να διευκολύνει η ηλεκτρονική Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών.
Πάντωςστα έξοδά σας ως νέου δικηγόρου θα πρέπει να υπολογίσετε και – με
την επιεικέστερη εκτίμηση – το ποσό των 200.000 δρχ. για τη μηνιαία συντήρηση
του γραφείου.
Google news
