ΓΝΩΜΗ Μπορούμε να φανούμε αποφασιστικοί και μετρημένοι

Το σύνθημα. «Σταματήστε τον Συνασπισμό Πολέμου»

Μόλις πριν από ένα χρόνο, ο αμερικανικός λαός και το Κογκρέσο συντάσσονταν με
τον πρόεδρο και τις ένοπλες δυνάμεις, καθώς μπαίναμε στον πόλεμο στο
Αφγανιστάν. Η Αλ Κάιντα και οι Ταλιμπάν, που της προσέφεραν καταφύγιο στο
Αφγανιστάν, αποτελούσαν μια σαφή, υπαρκτή και συνεχή απειλή. Η ανάγκη να
καταστραφεί η Αλ Κάιντα ήταν επιτακτική και αδήριτη. Η κυβέρνηση Μπους
συγκρότησε μια διεθνή συμμαχία. Σήμερα 90 χώρες λαμβάνουν μέρος σε αυτή την
προσπάθεια. Όμως, ανησυχώ μήπως η χρήση βίας κατά του Ιράκ, πριν
χρησιμοποιηθούν άλλα μέσα, θέσει σε δοκιμασία την ακεραιότητα και την
αποτελεσματικότητα αυτής της συμμαχίας.

Όλοι συμφωνούν ότι η Αμερική έχει διαρκή και σημαντικά συμφέροντα στον Περσικό
Κόλπο και ότι το Ιράκ αποτελεί μια σημαντική πρόκληση. Δεν υπάρχει αμφιβολία
ότι το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν αποτελεί σοβαρό κίνδυνο. Πρέπει να
αφοπλιστεί. Πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτό ελαχιστοποιώντας τους κινδύνους για
τη χώρα μας; Υπάρχει ένας σαφής κίνδυνος από το Ιράκ, αλλά η κυβέρνηση δεν μας
έχει πείσει ότι αυτός ο κίνδυνος είναι επικείμενος.

Ας θυμηθούμε κάποιο φθινόπωρο πριν από τέσσερις δεκαετίες, όταν πύραυλοι είχαν
εντοπιστεί στην Κούβα, πύραυλοι πολύ πιο απειλητικοί για μας από όλα όσα έχει
σήμερα ο Σαντάμ. Μερικοί είχαν ζητήσει τότε άμεσο και μονομερές πλήγμα.
Αντίθετα, οι ΗΠΑ πήγαν την υπόθεση στον ΟΗΕ, απέσπασαν την υποστήριξη του
Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών και συσπείρωσαν γύρω τους ακόμη και τους πιο
επιφυλακτικούς συμμάχους. Επιβάλαμε αποκλεισμό, απαιτήσαμε επιθεωρήσεις και
επιμείναμε στην απομάκρυνση των πυραύλων.

Όταν εκείνος ο πρόεδρος (ο Τζων Κέννεντυ) μίλησε τότε για την επιλογή του στον
αμερικανικό λαό και τον κόσμο, μίλησε με όρους ρεαλιστικούς – όχι με την
νοοτροπία ότι το πρώτο πλήγμα θα είναι και το τελευταίο. Είχε πει τότε:
«Απαιτείται δράση, και αυτή η δράση μπορεί να είναι μόνον η αρχή. Δεν θα
ρισκάρουμε πρόωρα ή άσκοπα το κόστος ενός πολέμου. Μα ούτε και θα υποχωρήσουμε
μπροστά σε αυτό το ρίσκο, όποτε χρειαστεί να το αντιμετωπίσουμε».

Το 2002, μπορούμε και εμείς να φανούμε ταυτόχρονα αποφασιστικοί και
μετρημένοι. Έτσι οι ΗΠΑ επικράτησαν χωρίς πόλεμο στη μεγαλύτερη αντιπαράθεση
του Ψυχρού Πολέμου. Τώρα, στο Ιράκ, ας αποσπάσουμε διεθνή υποστήριξη, ας
δοκιμάσουμε τον ΟΗΕ και ας επιδιώξουμε τον αφοπλισμό πριν καταφύγουμε στην
ένοπλη σύγκρουση.

Απόσπασμα από την ομιλία του Δημοκρατικού γερουσιαστή Τεντ Κέννεντυ στο
Κογκρέσο.