ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Η επανάσταση (πάλι) επί θύραις

Τόνι Νέγκρι: Να πιστεύουμε στην επανάσταση ακόμη και στις ΗΠΑ

Ίσως να καθήσαμε κάπως τον τελευταίο καιρό. Ίσως να μελαγχολήσαμε από το
πολεμικό κλίμα των ημερών, να αρχίσαμε να χάνουμε το θάρρος μας και την πίστη
μας στην πρόοδο του ανθρώπινου γένους. Κακώς: ο Τόνι Νέγκρι είναι και πάλι
κοντά μας. Επιθετικός: «Στη φυλακή με έκλεισε το Κομμουνιστικό Κόμμα, με βάση
ψευδομαρτυρίες των μετανοημένων. Οι κομμουνιστές διέκριναν ότι είχα τη
δυνατότητα να κτίσω μια εργατική οργάνωση πραγματικά λαϊκή, έξω από τη
“γραμμή”. Η αυστηρότητα της ποινής μου έπρεπε να λειτουργήσει ως προειδοποίηση
για όλους τους διανοούμενους». Αιρετικός: «Το πρόβλημα της Ιταλίας δεν είναι η
Δεξιά. Το αληθινό δράμα της Ιταλίας, όπως και ολόκληρης της Ευρώπης, είναι η
Αριστερά. Μπερδεμένη, κρατικίστικη, βαθιά γραφειοκρατική, δεν καταλαβαίνει
τίποτα από την παγκοσμιοποίηση, από τον πρωτοφανή συσχετισμό των κοινωνικών
δυνάμεων που έχει δημιουργηθεί, από τη ριζική ανθρωπολογική μετάλλαξη που έχει
συμβεί στον κόσμο της εργασίας». Αισιόδοξος: «Αν η κλίκα Μπους καταφέρει να
επιβάλει τη λογική της, θα είναι ένα ρήγμα στο παγκόσμιο δημοκρατικό έρεισμα
που έχει αρχίσει να διαμορφώνεται. Όμως το χειρότερο δεν είναι βέβαιο ότι θα
έλθει. Ελπίζω σε μια λαμπρή αμερικανική αφύπνιση. Θέλω να πιστεύω ακόμη στο
american dream. Υπάρχουν εκεί πιστοί, ειλικρινείς, αποφασιστικοί δημοκράτες,
πρέπει να πιστέψουμε στις δυνατότητές τους. Πρέπει να πιστέψουμε στη
δυνατότητα μιας επανάστασης στις Ηνωμένες Πολιτείες».

Δεν τον σταμάτησαν οι διώξεις, οι φυλακίσεις, οι εξορίες, δεν τον πτόησε ο
κατ’οίκον περιορισμός που θα ισχύσει μέχρι το τέλος του 2003. Η
«Αυτοκρατορία», που έγραψε στη φυλακή μαζί με τον Αμερικανό Μάικλ Χαρντ, έγινε
η βίβλος του κινήματος κατά της παγκοσμιοποίησης. Η «Επιστροφή. Βιοπολιτικό
αλφαβητάρι» (εκδ. Calmann – Levy), όπου επιστρέφει στα «χρόνια του μολυβιού»
και αναπτύσσει την άποψή του για το νέο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα, δίνει
το σύνθημα για νέους αγώνες. Ο παλιός βιομηχανικός καπιταλισμός είναι νεκρός,
λέει στον Νουβέλ Ομπζερβατέρ ο άνθρωπος που κατηγορήθηκε ότι ήταν ο εγκέφαλος
των Ερυθρών Ταξιαρχιών. Η εργατική τάξη είναι νεκρή. Κατόπιν αυτού, η Αριστερά
θεώρησε πως έπρεπε να αναδιπλωθεί ση μεσαία τάξη. Μα αν συνεχίσει έτσι, θα
σβήσει! Στην Ιταλία, θα πέσει κάτω από το 10%! Πρέπει να ξυπνήσει, πρέπει να
θέσει στο κέντρο του οικονομικού της προγράμματος τους νέους αποκλεισμένους.
Πρέπει να καταλάβει ότι οι άνθρωποι είναι σήμερα πιο κομμουνιστές από πριν. Η
Αυτοκρατορία, δηλαδή η πολιτική μορφή της παγκόσμιας αγοράς, της δίνει
παραδόξως την ευκαιρία να εκπληρώσει επιτέλους τις υποσχέσεις της.

«Όταν οι φίλοι αρχίζουν και πάλι να χαμογελούν και οι αντίπαλοι να σε
φοβούνται, τότε μπορείς πραγματικά να μιλήσεις για επιστροφή», λέει ο Νέγκρι.
Και εκείνος μεν χαμογελά, είναι φανερό. Για τα υπόλοιπα, θα μας επιτρέψει να
αμφιβάλλουμε.