«Οι μύθοι για το Κυπριακό»

Ο κ. Αρίστος Μιχαηλίδης, διευθυντής σύνταξης της ημερήσιας εφημερίδας
«Πολίτης» της Κύπρου, γράφει για την «Τρίτη Άποψη» του κ. Αλέξη Ηρακλείδη («ΤΑ
ΝΕΑ», 12/9/2002, σελ. 6) «Οι μύθοι για το Κυπριακό», μεταξύ άλλων, τα
παρακάτω:

«”Μεταξύ των πολλών παραπληροφορήσεων”, γράφει ο ειδικός επί του Κυπριακού και
της Ιστορίας, “είναι και η γνωστή θέση ότι το Κυπριακό αποτελεί ζήτημα
εισβολής και κατοχής”. Ώστε είναι παραπληροφόρηση η εισβολή και η κατοχή.
Αλήθεια, δεν μας είπε ο κύριος καθηγητής τι λένε οι Αμερικανοί στα σεμινάριά
τους επ’ αυτού; Μάλλον ότι είδαν στον ύπνο τους οι Ελληνοκύπριοι την εισβολή
και την κατοχή! Δεν ήταν Τούρκοι στρατιώτες που ήρθαν το 1974, ήταν γκέι
μπαλαρίνες από την Άγκυρα και ήρθαν εδώ για σόου. Ίσως και ο Σενέρ Λεβέντ, που
ζει στα κατεχόμενα, στον ύπνο του βλέπει τα τουρκικά στρατεύματα για τα οποία
αρθρογραφεί τακτικά και γι’ αυτό βρίσκεται στις φυλακές του Ντενκτάς…

Λέει και άλλα ο καθηγητής. Λέει ακόμα, για να μας δείξει πόσο κακοί είναι οι
Ελληνοκύπριοι, για τη “σκληρή πίεση των Τουρκοκυπρίων στους θυλάκους
(1964-1974)”. Αλλά ποιος δημιούργησε τους θυλάκους και ποιος πίεσε τους
Τουρκοκυπρίους να απομονωθούν εκεί; Ο Μεμντούχ Ενέρ, ο δεύτερος Τουρκοκύπριος
που βρίσκεται στις φυλακές με τον Λεβέντ, έγραψε μερικές περιπτώσεις από την
τρομοκρατία που ασκούσε στους Τουρκοκυπρίους η οργάνωση ΤΜΤ την περίοδο της
“σκληρής πίεσης” που ο καθηγητής επιρρίπτει στους Ελληνοκυπρίους;

“Ξυλοκόπησαν άγρια μια Τουρκοκύπρια επειδή αναγκάστηκε να αγοράσει μια δέσμη
μαϊντανό από τους Ελληνοκυπρίους. Τουρκοκύπριοι στην Τηλλυρία πλήρωναν
πρόστιμο και ξυλοκοπούνταν επειδή μιλούσαν ελληνικά. Οι άνθρωποι αυτοί δεν
γνώριζαν την τουρκική. Ο αγροφύλακας του μικρού χωριού Επτακώμη, Αμπτί,
δολοφονήθηκε με πέλεκυ επειδή είχε σχέση με Ελληνοκύπριο συνάδελφό του…”.
Αυτά τα γράφει ένας Τουρκοκύπριος και όχι ένας εθνικιστής Έλληνας…

Λέει, ακόμα, ο κ. Ηρακλείδης για την “ανένδοτη στάση του Μακαρίου μετά τη
δεύτερη εισβολή, αλλά και μετά την πρώτη”. Δεν είναι βεβαίως σοβαρά πράματα
αυτά για να συζητούμε, αλλά έχω μια μεγάλη απορία. Μετά την πρώτη και τη
δεύτερη εισβολή, τι έκανε ο Μακάριος και έδειξε ανένδοτη στάση; Πήρε τα άρματα
και βγήκε στο αντάρτικο; Πρώτα απ’ όλα, ο Μακάριος δεν βρισκόταν στην Κύπρο.
Ήρθε τον Δεκέμβριο του 1974. Και πριν έρθει, πήγε στην Αθήνα όπου σε σύσκεψη,
στις 30 Νοεμβρίου και 1 Δεκεμβρίου, συμφώνησε να προωθήσει γραμμή για
ομοσπονδιακή διευθέτηση. Στη σύσκεψη ήταν και ο Γλαύκος Κληρίδης και ο Σπύρος
Κυπριανού και ο Καραμανλής και ο Αβέρωφ κ.ά. Πώς ήταν λοιπόν ανένδοτη η στάση
του; Και όταν υπέγραφε τις πρώτες συμφωνίες κορυφής με τον Ντενκτάς για
ομοσπονδία πάλι ανένδοτος ήταν; Μάλλον τόσο, όσο απορριπτικός και υποψήφιος
πρόεδρος είναι σήμερα ο Αναστασιάδης!».