«Ο Μπους μιμείται τον Χίτλερ»

Δύο εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας, οι Τάιμς και η Χέραλντ Τρίμπιουν,
συμφωνούν: φαβορί στις μεθαυριανές γερμανικές εκλογές είναι οι
Σοσιαλδημοκράτες του Γκέρχαρντ Σρέντερ. Μια άστοχη δήλωση θα μπορούσε όμως να
αλλάξει – ξανά – το σκηνικό.

«Ο Μπους θέλει να αποσπάσει την προσοχή της κοινής γνώμης από τα εσωτερικά του
προβλήματα. Πρόκειται για κλασική τακτική. Τη χρησιμοποιούσε και ο Χίτλερ». Η
δήλωση αυτή της Γερμανίδας υπουργού Δικαιοσύνης Χέρτα Ντόιμπλερ-Γκμέλιν, που
αναφερόταν στην τακτική του Αμερικανού προέδρου απέναντι στο Ιράκ, προκάλεσε
σάλο. Οι Χριστιανοδημοκράτες ζήτησαν αμέσως την παραίτησή της, δηλώνοντας
μάλιστα ότι δεν πρέπει να έχει σχέση με την επόμενη Βουλή. «Η δήλωση αυτή
δείχνει τι πιστεύουν πραγματικά ο Σρέντερ και οι σοσιαλδημοκράτες του για τους
Αμερικανούς συμμάχους μας», τόνισε ο Τόμας Γκόπελ, σύμβουλος του πρωθυπουργού
της Βαυαρίας Έντμουντ Στόιμπερ.

Τον αποτροπιασμό του για τη σύγκριση του Μπους με τον Χίτλερ εξέφρασε και ο
εκπρόσωπος του Αμερικανού προέδρου, ο Άρι Φλάισερ.

Η δέσμευση

Η επίμαχη δήλωση έγινε προχθές σε συνάντηση της υπουργού με μέλη ενός
συνδικάτου και δημοσιεύτηκε στο χθεσινό φύλλο της εφημερίδας Schwaebisches
Tagblatt. Η υπουργός χαρακτήρισε το δημοσίευμα παραπλανητικό, αλλά δεν
διέψευσε την ουσία του. Επέμεινε πάντως ότι δεν συνέκρινε τον Μπους με τον
Χίτλερ, παρά μόνο τις μεθόδους τους. «Θα λυπόμουν πάρα πολύ αν αυτή η υπόθεση
έριχνε και την ελάχιστη σκιά στον σεβασμό που τρέφω για τον πρόεδρο των
Ηνωμένων Πολιτειών», δήλωσε.

Σε συνέντευξή του στο πρακτορείο Ρώυτερ, πριν ξεσπάσει αυτή η νέα διαμάχη, ο
συντηρητικός υποψήφιος δεσμεύτηκε ότι μια από τις προτεραιότητές του, αν
νικήσει την ερχόμενη Κυριακή, θα είναι να αποκαταστήσει τη ζημιά που προκάλεσε
στο εξωτερικό ο «απομονωτισμός» του αντιπάλου του. «Ο Σρέντερ διέπραξε το
μεγαλύτερο λάθος που μπορεί να κάνει ένας καγκελάριος», τόνισε ο Στόιμπερ.
«Έθεσε σε κίνδυνο τη συνέχεια της εξωτερικής πολιτικής χάριν μιας
βραχυπρόθεσμης τόνωσης των συναισθημάτων».

Διόλου περίεργο: ο Σρέντερ είναι γνωστός στη Γερμανία ως Spieler, τζογαδόρος.
Παίζει, ρισκάρει και… κερδίζει. Την περασμένη άνοιξη, σημειώνει ο
ανταποκριτής των Τάιμς στο Βερολίνο, όλα έμοιαζε να είναι εναντίον του.
Μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις ευνοούσαν τον αντίπαλό του. Ο Στόιμπερ έμοιαζε
πιο ικανός να καταπολεμήσει τόσο την ανεργία όσο και την εγκληματικότητα. Η
Ευρώπη ακολουθούσε ήδη κεντροδεξιά πορεία. Έμπλεξε και ο υπουργός Αμύνης σε
σκάνδαλο, αναγκάζοντας τον καγκελάριο να τον απομακρύνει. Οι συντηρητικοί
κάλπαζαν προς τη νίκη, τίποτα δεν φαινόταν ικανό να τους σταματήσει.

Στρατηγική κίνηση

Τότε, ο Σρέντερ έκανε την πρώτη στρατηγική του κίνηση. Κάλεσε ένα φίλο από το
διοικητικό συμβούλιο της Φολκσβάγκεν, τον Πέτερ Χαρτζ, να καταστρώσει ένα
πακέτο μέτρων για την καταπολέμηση της ανεργίας. Με τον τρόπο αυτό, απέκτησε
μια ασπίδα απέναντι στην επίθεση των αντιπάλων του. Ακολούθησε η αποφασιστική
του αντίδραση στο θέμα των πλημμυρών, με την υπόσχεσή του να δώσει 10
δισεκατομμύρια ευρώ στους πλημμυροπαθείς. Η δημοτικότητά του άρχισε σιγά-σιγά
να ανεβαίνει. Μαζί, και οι ελπίδες του για εκλογική νίκη.

Η ουσία όμως του δεσμού του καγκελαρίου με τους ψηφοφόρους, σημειώνει η
χθεσινή Χέραλντ Τρίμπιουν, είναι άλλη: ότι του συγχωρούν τις συχνές
αλλαγές θέσεων και πεποιθήσεων. Όταν ρωτήθηκαν την περασμένη εβδομάδα αν
πιστεύουν τον Σρέντερ όταν λέει ότι δεν θα συμμαχήσει σε καμιά περίπτωση με
τους πρώην κομμουνιστές, απάντησαν κατά πλειοψηφία αρνητικά. Δεν τον
πιστεύουν: αλλά τον αγαπούν. Και τον προτιμούν από τον αντίπαλό του.

ΝΤΑΝΙΕΛ ΚΟΝ ΜΠΕΝΤΙΤ

«Ο Στόιμπερ θα χάσει τις εκλογές»

«Δεν έχουμε ακόμα κερδίσει, ο ενθουσιασμός είναι πρόωρος. Ό,τι κι αν γίνει
όμως, αυτές οι εκλογές είναι διαφορετικές. Δεν βλέπουμε μια τρεχάλα προς το
Κέντρο, αλλά μια σύγκρουση ανάμεσα σε δύο πολιτικές κουλτούρες και δύο ιδέες
για τον διεθνή ρόλο της χώρας». Ο Ντανιέλ Κον Μπεντίτ δεν κρύβει τον
ενθουσιασμό του για την τροπή που πήρε τις τελευταίες εβδομάδες η προεκλογική
εκστρατεία στη Γερμανία. «Ο Σρέντερ και ο Φίσερ ανακάλυψαν ότι έχουν μια κοινή
πολιτική κουλτούρα», λέει σε συνέντευξή του στη «Ρεπούμπλικα». «Δεν βλέπουμε
πια το Νέο Κέντρο, που είχε βάλει στο ράφι τις παραδοσιακές σοσιαλδημοκρατικές
θέσεις, αλλά μια κοινωνική και οικολογική Κεντροαριστερά».

Καγκελάριος και υπουργός Εξωτερικών ασπάστηκαν λοιπόν τον φιλειρηνισμό; «Δεν
θα το έλεγα. Το ΟΧΙ τους σε μια επίθεση εναντίον του Ιράκ δεν στηρίζεται στην
παλιά επιχειρηματολογία του φιλειρηνισμού, αλλά σε μια στρατηγικο-πολιτική
θεώρηση. Εναντίον του Μιλόσεβιτς ή των τρομοκρατών της 11ης Σεπτεμβρίου
οφείλουμε να αντιδράσουμε. Μια στρατηγική, όμως, που αποσκοπεί στην ανατροπή
του Σαντάμ, θέτει σε κίνδυνο τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας. Ο Σρέντερ και ο
Φίσερ επαναπροσδιορίζουν έτσι τη σχέση της Γερμανίας με την Αμερική. Η στάση
τους δείχνει ότι πρέπει να εξετάζουμε και να σταθμίζουμε καλά τις επιλογές
μας».

Οι δύο κουλτούρες

Σύμφωνα με τον ηγέτη του Μάη, οι Γερμανοί έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε δύο
κουλτούρες: ή μια «swinging Germany», μία σθεναρή, μοντέρνα, ανοιχτή και
ανεκτική Γερμανία ή μία Γερμανία εσωστρεφή, που θέλει έναν αυταρχικό
εκσυγχρονισμό. Ο Στόιμπερ ενσαρκώνει μια άλλη ιδέα της κοινωνίας: όχι στους
γάμους των ομοφυλοφίλων, όχι στους μετανάστες, έναν παραδοσιακό ρόλο για τις
γυναίκες. Οι ιδέες του είναι οπισθοδρομικές. Αλλά θα χάσει τις εκλογές για
έναν επιπλέον λόγο, τον ίδιο λόγο για τον οποίο έχασε ο Ζοσπέν στη Γαλλία:
επειδή είναι ψυχρός και επαγγελματικός. Μπορεί να έχει δίκιο σε ορισμένα
θέματα, όπως η οικονομική κατάσταση, αλλά δεν μπορεί να συνεπάρει το πλήθος. Ο
λόγος του είναι ξύλινος. Ακόμη και το θέμα της ανεργίας το έκανε μονότονο.