«Δεν θα περιμένουμε τον ΟΗΕ»

Ο Τζορτζ Μπους ζήτησε χθες και επισήμως από το Κογκρέσο να εγκρίνει τη
χρήση βίας εναντίον της Βαγδάτης. Ταυτόχρονα, επέσεισε εκ νέου την απειλή της
μονομερούς ανάληψης δράσης. Από ό,τι φαίνεται λοιπόν, η στάση του ΟΗΕ μόνο τη
μορφή και το τάιμινγκ της επίθεσης θα επηρεάσει…

Τζακάρτα, Ινδονησία. Διαδηλωτές έξω από την πρεσβεία του Ιράκ διαμαρτύρονται εναντίον της πολιτικής Μπους

«Ο πρόεδρος εξουσιοδοτείται να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που κρίνει
κατάλληλα, συμπεριλαμβανομένης της βίας, προκειμένου να επιβάλει τις αποφάσεις
του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, να υπερασπιστεί τα εθνικά συμφέροντα
ασφαλείας των ΗΠΑ έναντι της απειλής που εκπροσωπεί το Ιράκ και να
αποκαταστήσει την ειρήνη και την ασφάλεια στην περιοχή». Αυτήν την απόφαση, η
οποία περιελάμβανε και μία αναφορά στον στόχο της «αλλαγής του ιρακινού
καθεστώτος», κατέθεσε χθες προς ψήφιση ο Μπους στο αμερικανικό Κογκρέσο. Την
ίδια εξουσιοδότηση επιζητεί και από τον ΟΗΕ. Επειδή, όμως, διαβλέπει
κάποιους… ενδοιασμούς (οι οποίοι άλλωστε δεν λείπουν ούτε από τους
Αμερικανούς γερουσιαστές), προειδοποιεί: «Το Συμβούλιο Ασφαλείας θα πρέπει να
συνεργαστεί με τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη για να
στείλουμε ένα σαφές μήνυμα ότι περιμένουμε από τον Σαντάμ να προχωρήσει στον
αφοπλισμό της χώρας του. Αν ο ΟΗΕ αρνηθεί να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα,
θα το κάνουν οι ΗΠΑ και μερικοί από τους φίλους τους».

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Independent», ο ΟΗΕ εξετάζει το ενδεχόμενο να δώσει
στον Σαντάμ προθεσμία ενός έτους προκειμένου να αποδείξει ότι εννοεί την
πρόταση που έκανε για άνευ όρων επιστροφή των επιθεωρητών, καθώς και ότι το
Ιράκ «δεν διαθέτει», όπως επανέλαβε χθες ο Ιρακινός υπουργός Εξωτερικών,
«πυρηνικά, χημικά και βιολογικά όπλα». Ούτως ή άλλως, από τη στιγμή που θα
εγκριθεί η επιστροφή αυτή, θα περάσουν περίπου έξι μήνες έως ότου ξεκινήσουν
ουσιαστικά οι επιθεωρήσεις. Κατόπιν αυτού, έξι μήνες θεωρούνται αρκετοί: όπως
δήλωσε χθες ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Ιβανόφ, οι επιθεωρητές
μπορούν «εύκολα να διαπιστώσουν» αν το Ιράκ επιδιώκει να αποκτήσει όπλα
μαζικής καταστροφής. «Δεν είναι θέμα εμπιστοσύνης ή δυσπιστίας», είπε. «Είναι
θέμα γεγονότων».

Ανυπόμονοι

Η Ουάσιγκτον, ωστόσο, δεν φαίνεται διατεθειμένη να επιδείξει τόση υπομονή για
έναν «χαμένο», ούτως ή άλλως, σκοπό. Ούτε να υποχωρήσει σε μία απόφαση όπως
αυτή που προτίθεται να υποβάλει προς ψήφιση στον ΟΗΕ, σύμφωνα με τη «Monde», η
Γαλλία: ένα κείμενο «συνοπτικό, σαφές», το οποίο θα υπενθυμίζει τις υπάρχουσες
αποφάσεις, καθώς και την αποδοχή από το Ιράκ τής άνευ όρων επιστροφής των
επιθεωρητών, θέτοντας ίσως κάποια προθεσμία αλλά χωρίς να εκτοξεύει καμία
απειλή περί ανάληψης στρατιωτικής δράσης, την οποία θα μπορούσε να
εκμεταλλευθεί ο Σαντάμ ως άλλοθι για να πάρει πίσω την πρόταση που έκανε.

Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Ντόναλντ Ράμσφελντ, ήταν χθες σαφής: Μόνο αν
αποφάσιζε ο Σαντάμ να αυτοεξοριστεί, ή τουλάχιστον αν υπήρχε αλλαγή καθεστώτος
από το εσωτερικό, θα αποτρεπόταν μία πολεμική επιχείρηση εναντίον του Ιράκ.
Επειδή, όμως, τα δύο αυτά ενδεχόμενα είναι μάλλον… αόρατα, και επειδή ο
Μπους τζούνιορ μοιράζεται ασφαλώς την άποψη του πατρός του για τον Ιρακινό
ηγέτη («Τον μισώ», δήλωσε χθες ο πατήρ), οι στρατιωτικοί αναλυτές έχουν ήδη
αρχίσει να διατυπώνουν πιθανά σενάρια πολέμου.

Τα σενάρια των αναλυτών

Το σενάριο δημοσιοποιήθηκε από το BBC και περιλαμβάνει τρία στάδια: καταρχάς,
και προτού καν δώσει επισήμως ο Μπους το πράσινο φως, άνδρες των ειδικών
δυνάμεων θα διεισδύσουν στο Δυτικό Ιράκ ώστε να εντοπίσουν και να
εξουδετερώσουν τους πυραύλους «Σκουντ» που θα μπορούσαν να εκτοξευθούν
εναντίον του Ισραήλ. Κι αυτό διότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός έχει
προειδοποιήσει πως θα απαντήσει με μαζικά αντίποινα στην οποιαδήποτε επίθεση
εναντίον της χώρας του. Και οι ΗΠΑ είναι αποφασισμένες να μην αφήσουν την
«αλλαγή καθεστώτος» στο Ιράκ να αναφλέξει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Το δεύτερο στάδιο περιλαμβάνει την ανάπτυξη τουλάχιστον 50.000 στρατιωτών όσο
το δυνατόν εγγύτερα στο Ιράκ – στο Κουβέιτ, στο Κατάρ, ενδεχομένως και στη
Σαουδική Αραβία – και την έναρξη των αεροπορικών επιχειρήσεων εναντίον των
«στρατηγικών» ιρακινών στόχων. Κατόπιν τούτων, δέκα έως είκοσι χιλιάδες άνδρες
θα πέσουν με αλεξίπτωτα στη Βαγδάτη με αποστολή να «αποκεφαλίσουν» το ιρακινό
καθεστώς…

Το πόσο εύκολη θα είναι η εφαρμογή αυτού του σεναρίου παραμένει ένα θέμα που
προκαλεί έντονες διαφωνίες. Οι προβλέψεις δεν επεκτείνονται, πάντως, στις
«παράπλευρες» απώλειες μεταξύ των Ιρακινών.