[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Αγαπητέ κύριε Δήμαρχε,

Με την παρούσα επιστολή μου θέλω να σας εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες για
τον οργασμό έργων που συντελούνται το τελευταίο διάστημα στην πόλη μας. Είμαι
εντυπωσιασμένος από τη σπουδή που επιδεικνύουν τα συνεργεία του δήμου. Τόσες
μπουλντόζες, τόσες μπετονιέρες και τόσους εργάτες μαζεμένους αμφιβάλλω αν
χρησιμοποιούνται στα ολυμπιακά έργα. Εκεί που κάναμε μαύρα μάτια να δούμε ένα
φορτηγάκι του δήμου μας, ξαφνικά γίναμε εργοτάξιο. Μάτι δεν κλείνουμε. Από τα
άγρια χαράματα είμαστε στο πόδι. Να οι νέες πλατείες, να τα πεζοδρόμια, να οι
παιδικές χαρές, να τα βαψίματα, να ο καλλωπισμός των δενδροστοιχιών.

Εκείνο επίσης, κύριε Δήμαρχε, που με εντυπωσιάζει είναι η πληθώρα των
υποψηφίων για τις δημοτικές εκλογές. Αλήθεια, σκέφτομαι, τόσοι πολλοί
συμπολίτες μας θέλουν να σώσουν την πόλη μας. Αφήνουν οι άνθρωποι τη δουλειά
τους, τις οικογένειές τους για να μας… σώσουν. Τους είδα όλους μαζεμένους
τις προάλλες στον αγιασμό του Δημοτικού Σχολείου. Τα παιδιά μου
εντυπωσιάστηκαν που είδαν για πρώτη φορά δήμαρχο. Και τον χειροκρότησαν σαν
τρελά. «Αυτούς τους ξέρουμε», μου είπε η μικρή. Τους βλέπουμε στις αφίσες που
έχουν γεμίσει τις κολόνες και τα δένδρα. Άλλωστε οι λέξεις: «όραμα, έργο,
συνέχεια, συνέπεια, ελπίδα», ήδη δίνονται για αντιγραφή στην πρώτη τάξη του
Δημοτικού.

Αλλά και αυτή η εμμονή σας, κύριε Δήμαρχε, να εκλεγείτε για τέταρτη τετραετία
δεν την κατανοώ. Τόσα χρόνια με τόσα έργα που λέτε ότι έγιναν εμείς πλέον
πρέπει να σας βάλουμε κορνίζα στο σαλόνι μας, δίπλα στον παππού που τσακίστηκε
πέφτοντας στο χαντάκι. Δεκαέξι χρόνια στην ίδια θέση θα ασπρίσουν τα μαλλιά
σας. Χριστέ μου, τι τραβάτε για να σώσετε την πόλη μας. Θαυμάζω την αντοχή
σας. Κλείνοντας, κύριε Δήμαρχε, σας ευχαριστώ για όλα. Το φυλλάδιό σας το
έλαβα. Κι επειδή θα περάσουν άλλα τέσσερα χρόνια να ξαναδώ τα συνεργεία σας
και τη ζεστή αγάπη σας, επιτρέψτε μου να χαρακτηρίσω κακόβουλο αυτόν που είπε
τη φράση «τα παράπονά σας στο δήμαρχο». Αν έχω παράπονο, να πέσουν τα πανό να
με πλακώσουν…

Ειλικρινά δικός σας