Το πάθημα δεν έγινε μάθημα για τις ΗΠΑ

Για έθνος που τιμά τη δημοκρατία και την ελευθερία, οι ΗΠΑ έχουν μία πολύ κακή
συνήθεια να «αγκαλιάζουν» ξένους δικτάτορες όταν αυτοί μοιάζει να εξυπηρετούν
τα αμερικανικά συμφέροντα. Όπως ακριβώς οι προκάτοχοί του, έτσι και ο Τζορτζ
Μπους έχει πέσει θύμα της πλάνης ότι οι τύραννοι γίνονται εξαιρετικοί
σύμμαχοι. Η Ιστορία, όμως, έχει αποδείξει ότι οι φιλίες με δικτάτορες έχουν
υψηλό κόστος.

Η Αμερική εξακολουθεί να «πληρώνει» την τυφλή υποστήριξή της στον σάχη του
Ιράν. Οι λευκές επιταγές που έγραψε στον στρατηγό Ζία Ουλ Χακ του Πακιστάν τη
δεκαετία του 1980 συνέβαλαν στη μετέπειτα γέννηση της Αλ Κάιντα. Η υποστήριξη
που παρείχε επί δεκαετίες στον στρατηγό Σουχάρτο της Ινδονησίας και τον
Μομπούτου Σέσε Σέκο του Ζαΐρ, άφησε και στις δύο χώρες μια κληρονομιά χρέους,
εθνοτικής βίας και αδύναμων θεσμών. Η κυβέρνηση Μπους μοιάζει να έχει διδαχθεί
ελάχιστα από αυτά τα επώδυνα σφάλματα.