«Το μποϊκοτάζ ξυπνά τον κόσμο»

Οι εκστρατείες αποχής από την κατανάλωση φέρνουν αποτελέσματα, ακόμη κι
όταν δεν έχουν μεγάλη συμμετοχή. Γιατί με αυτόν τον τρόπο ο καταναλωτής
συνειδητοποιεί ότι «μπορεί να χτυπήσει εκεί που τον πονούν: στο πορτοφόλι!»,
λένε στα «ΝΕΑ» εκπρόσωποι καταναλωτών απ’ όλη την Ευρώπη.

Μόνο θετικό: Ακόμη κι αν οι Έλληνες καταναλωτές δεν πειθαρχήσουν σήμερα, το αποτέλεσμα του μποϊκοτάζ θα είναι θετικό, γιατί θα έχουν θέσει το πρόβλημα, λέει στα «ΝΕΑ» ο κ.Μπενγκτ Ίνγκερσταμ, πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Καταναλωτών

Το μέσο είναι το μήνυμα… Κι αν το μποϊκοτάζ προϊόντων είναι το μέσο, τότε,
σύμφωνα με τις ανά την Ευρώπη ενώσεις καταναλωτών, το μήνυμα που δίνουν οι
καταναλωτές είναι ότι υπάρχει συγκεκριμένο πρόβλημα και πρέπει να λυθεί. «Δεν
ξέρω τι αποτέλεσμα μπορεί να έχει ένα μποϊκοτάζ, αλλά νομίζω ότι οι
καταστηματάρχες δεν φοβούνται. Άλλωστε, αν δεν αγοράσεις γάλα σήμερα, πρέπει
να το κάνεις αύριο. Όμως, η δημοσιότητα που δίνεται από μια τέτοια
κινητοποίηση είναι θετική, ακόμη κι αν πολλοί καταναλωτές δεν πειθαρχήσουν και
ψωνίσουν κανονικά», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Μπενγκτ Ίνγκερσταμ, πρόεδρος της
Ένωσης Ευρωπαίων καταναλωτών (AEC) και του Συνασπισμού Σουηδών Καταναλωτών.

Άλλωστε, όπως επισημαίνει, «και οι Σουηδοί καταναλωτές σκέπτονται αν θα πρέπει
να οργανώσουν ένα μποϊκοτάζ, αφού εκφράζουν παρόμοια παράπονα με τους Έλληνες
για ανατιμήσεις λόγω του ευρώ». Χθες μάλιστα, η μεγαλύτερη εφημερίδα της
Σουηδίας, «Dagens Nyheter», στο κύριο ρεπορτάζ της αναφέρεται σε κύμα
ανατιμήσεων που έφερε στην Ευρώπη το ευρώ.

«Μας παραξενεύει ιδιαιτέρως το γεγονός ότι οι ανατιμήσεις έγιναν τόσο καιρό
μετά της υιοθέτηση του ευρώ. Η πιθανότερη εξήγηση είναι ότι το πρώτο εξάμηνο
του 2002 γινόταν αυστηρός έλεγχος από τα αρμόδια όργανα τις Ευρωπαϊκής Ένωσης
και τις ενώσεις καταναλωτών, ενώ αργότερα οι καταστηματάρχες άρχισαν να
αυξάνουν τις τιμές, εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι οι καταναλωτές δεν έχουν
εξοικειωθεί ακόμη με το ευρώ. Μέσα στις επόμενες ημέρες, στην πανευρωπαϊκή
συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί, θα θέσουμε το θέμα των ανατιμήσεων στα
όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να δούμε τι μέτρα θα ληφθούν», τονίζει ο
πρόεδρος της AEC.

Ειδικό μποϊκοτάζ: Το μποϊκοτάζ συγκεκριμένων προϊόντων είναι αυτό που ρίχνει τις πωλήσεις, αλλά το γενικό μποϊκοτάζ είναι αυτό που ευαισθητοποιεί τον καταναλωτή, λέει στα «ΝΕΑ» ο Κλάους Μέλβιν Τζένσεν, από τους «Ενεργούς Καταναλωτές» της Δανίας

Τα πιο επιτυχημένα μποϊκοτάζ είναι όσα απευθύνονται σε συγκεκριμένα προϊόντα
και εταιρείες. Αυτό πιστεύει ο κ. Κλάους Μέλβιν Τζένσεν, διοικητικό μέλος της
οργάνωσης Ενεργοί Καταναλωτές της Δανίας, αλλά και της Ένωσης Ευρωπαίων
Καταναλωτών, ο οποίος αναφέρει συγκεκριμένα παραδείγματα. «Στη Δανία είχε
γίνει μποϊκοτάζ γαλλικών προϊόντων, προϊόντων με γενετικά μεταλλαγμένους
οργανισμούς, αλλά και ισραηλινών προϊόντων ως διαμαρτυρία για τις παραβιάσεις
ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτή η εμπειρία έδειξε ότι σημειώθηκε πτώση στις
πωλήσεις των συγκεκριμένων προϊόντων. Αν θέλεις να πέσουν οι πωλήσεις, πρέπει
να μποϊκοτάρεις κάτι πολύ συγκεκριμένο», λέει.

Όμως, «ακόμα κι αν οι Έλληνες καταναλωτές δεν ανταποκριθούν στην αποχή από τις
καταναλωτικές τους συνήθειες σήμερα, το μποϊκοτάζ θα έχει αξία γιατί ο κόσμος
ενημερώνεται, ευαισθητοποιείται και συνειδητοποιεί ότι υπάρχει πρόβλημα».

Στην Αγγλία τα περισσότερα μποϊκοτάζ έως σήμερα ήταν… πράσινα, αφού ανάλογες
πρωτοβουλίες που ελήφθησαν συνδέθηκαν με περιβαλλοντικά κυρίως θέματα και
οργανώθηκαν από περιβαλλοντικές οργανώσεις. «Όμως, οι πρωτοβουλίες αυτές δεν
έτυχαν και ιδιαίτερης προσοχής από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Ίσως τελικά να
είμαστε έθνος καταναλωτών!», λέει στα «ΝΕΑ» η κ. Κάθι Νταλμένι, υπεύθυνη
εκστρατειών και ερευνών της Βρετανικής Επιτροπής Τροφίμων.

«Προσωπικά υποστηρίζω τέτοιες εκστρατείες, αν και νομίζω ότι το μήνυμα δεν
έχει εκφραστεί σωστά. Το μήνυμα είναι ότι υπάρχουν καλύτερα πράγματα να
κάνουμε στη ζωή από το να ψωνίζουμε συνέχεια. Το επίκεντρο θα έπρεπε να είναι
η ποιότητα ζωής, να απολαμβάνουμε τη ζωή με άλλους ρυθμούς, να περνάμε χρόνο
δίπλα στη φύση, κι όχι να ψάχνουμε συνέχεια το χρήμα και την κατανάλωση»,
υποστηρίζει, τονίζοντας όμως, ότι «τα ειδικά μποϊκοτάζ σε συγκεκριμένα
προϊόντα, εταιρείες, ή εθνικά προϊόντα, συνήθως μετράνε και μπορεί να φέρουν
και πολιτική αλλαγή. Γιατί η πίεση μεταφέρεται στο σωστό σημείο, εκεί που
πονάει, δηλαδή στο πορτοφόλι!».

Φτωχότεροι μετά τους Πορτογάλους

Φτωχότεροι μετά τους Πορτογάλους είναι οι Έλληνες μισθωτοί, σε σχέση με τους
συναδέλφους τους των άλλων χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό προκύπτει από
στοιχεία της Eurostat, τα οποία δείχνουν την αγοραστική δύναμη του μέσου
μισθού στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δηλαδή,
πόσα εμπορεύματα μπορεί να αγοράσει ένας μισθωτός – ο οποίος αμείβεται με τον
μέσο μισθό – σε καθεμία από τις χώρες τής Ε.Ε. Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, η
αγοραστική δύναμη ενός μέσου μισθωτού στην Ελλάδα είναι 80,4 μονάδες, την ίδια
στιγμή που η αγοραστική δύναμη του μέσου μισθού στην Ε.Ε. είναι 100 μονάδες.
Χαμηλότερη αγοραστική δύναμη έχει μόνον ο μέσος μισθός στην Πορτογαλία (74,7
μονάδες). Με άλλα λόγια, αν με τον μέσο μισθό στις χώρες της Ε.Ε. αγοράζονται
εμπορεύματα αξίας 100 μονάδων, στην Ελλάδα αγοράζονται εμπορεύματα αξίας 80,4
μονάδων. Την ίδια στιγμή, ο Βέλγος μισθωτός αγοράζει εμπορεύματα αξίας 126,4
μονάδων, ο Ιταλός 105,6 μονάδων κοκ.

Το ’75 για το κρέας το πρώτο μποϊκοτάζ στην Ελλάδα

Στις περισσότερες χώρες τα μποϊκοτάζ προϊόντων έως σήμερα έχουν συνδεθεί με
ηθικούς λόγους και όχι με… ανατιμήσεις. Η ιστορία του μποϊκοτάζ είναι
μεγάλη, συμπεριλαμβάνοντας την άρνηση των καταναλωτών ν’ αγοράσουν
νοτιοαφρικανικά φρούτα και λαχανικά λόγω του απαρτχάιντ, αλλά και το εμπάργκο
σε προϊόντα εταιρειών λόγω της κακής περιβαλλοντικής ή κοινωνικής της
συμπεριφοράς. Στις ΗΠΑ και τον Καναδά έχει καθιερωθεί ετήσια ημέρα αποχής από
τις καταναλωτικές συνήθειες, γνωστή ως η… «Ημέρα του δεν αγοράζω τίποτα»
(Buy nothing day), με στόχο την ευαισθητοποίηση των καταναλωτών των πλούσιων
χωρών για τις συνέπειες της κατανάλωσής τους στο περιβάλλον. Παρόμοιες
πρωτοβουλίες έχουν αναληφθεί και στην Ευρώπη και ημέρα αποχής γι’ αυτή τη
χρονιά έχει οριστεί η 30ή Νοεμβρίου (http: //www.buynothingday.co.uk).

Στην Ελλάδα η ιστορία του εμπάργκο σε προϊόντα ξεκίνησε το 1975, όταν
οργανώθηκε μποϊκοτάζ – διαμαρτυρία για τις τιμές του κρέατος και συνεχίστηκε
το 1978 με εμπάργκο στις υπηρεσίες λεωφορείων και τρόλεϊ για την αύξηση στις
τιμές των εισιτηρίων. Το 1979 οργανώθηκε το πρώτο γενικό μποϊκοτάζ της αγοράς,
το 1980 το δεύτερο μποϊκοτάζ κρέατος για τη χρήση ορμονών, το 1982 μποϊκοτάζ
για τις τιμές στο ψωμί και τα οπωροκηπευτικά, το 1984 για τα ανθυγιεινά
προϊόντα, το 1989 και πάλι κατά της ακρίβειας στα οπωροκηπευτικά, το 1993 κατά
των ολλανδικών προϊόντων, λόγω της στάσης της Ολλανδίας στο θέμα των Σκοπίων
και το 1996 ακόμη ένα γενικό μποϊκοτάζ για όλα τα προϊόντα.