Τι αλλάζει σε μισθούς και φορολογία το 2003 – 2004

Νίκος Χριστοδουλάκης: Η φοροδιαφυγή στη χώρα μας συνεχίζει να έχει σημαντικές διαστάσεις και τα πολυτελή τεκμήρια μπορούν να συμβάλουν στον περιορισμό της

Πρόκειται για το πακέτο των μέτρων της τρίτης φάσης της φορολογικής
μεταρρύθμισης που αφορά τις αλλαγές στη φορολογία εισοδήματος, τα οποία θα
τεθούν προς έγκριση στη συνεδρίαση της Κυβερνητικής Επιτροπής την ερχόμενη
Τρίτη, ώστε να ανακοινωθούν αμέσως μετά και να ισχύσουν το 2003. Ο κ.
Χριστοδουλάκης ανοίγει τα χαρτιά του και όσον αφορά την εισοδηματική πολιτική
στο Δημόσιο το επόμενο έτος, η οποία δεν θα προβλέπει την εφαρμογή του ενιαίου
μισθολογίου το οποίο αναβάλλεται για το 2004.

1. Για τις συντάξεις προαναγγέλλει αυξήσεις της εισοδηματικής πολιτικής
πάνω από τον πληθωρισμό.

2. Για τους μισθούς οι αυξήσεις της εισοδηματικής πολιτικής θα είναι
στα όρια του πληθωρισμού.

«Μεγαλύτερη άνεση» στη μισθολογική πολιτική στο Δημόσιο υπόσχεται από το 2004
όταν, όπως λέει, θα υπάρχουν τα περιθώρια, καθώς «θα έχει ολοκληρωθεί η
φορολογική μεταρρύθμιση και θα έχει μπει σε έναν δρόμο και η αναμόρφωση του
ασφαλιστικού συστήματος».

Πρόκειται για τις δύο βασικές προτεραιότητες του νέου προϋπολογισμού, τον
οποίο ο κ. Χριστοδουλάκης χαρακτηρίζει δύσκολο καθώς, όπως υπογραμμίζει, θα
πρέπει παράλληλα να εξασφαλίζει «τη διατήρηση των συνθηκών σταθερότητας που
έχουμε πετύχει στην ελληνική οικονομία». Ο υπουργός αναγνωρίζει ότι στον
φετινό προϋπολογισμό υπάρχουν αποκλίσεις στις δαπάνες λόγω των αποζημιώσεων
που καταβλήθηκαν προς τους αγρότες για την κάλυψη των ζημιών τους από την
κακοκαιρία, οι οποίες ξεπερνούν τα 100 δισ. δρχ.

Το «αργό θανατικό»

Το κύμα των ανατιμήσεων στην αγορά αποτελεί αγκάθι για την οικονομική
πολιτική, καθώς πυροδοτεί τον πληθωρισμό και προκαλεί σημαντικές επιπτώσεις
στην οικονομία. Το πρόβλημα, όπως επισημαίνει ο υπουργός, δεν είναι ότι «απλά
έχουμε ένα συγκυριακό κύμα ανατιμήσεων και θα πρέπει να αφήσουμε την αγορά να
βρει μόνη της το σημείο ισορροπίας». Έγκειται στο γεγονός ότι πυροδοτείται ο
πληθωρισμός, τον οποίο ο κ. Χριστοδουλάκης χαρακτηρίζει «αργό θανατικό» για
μια οικονομία όπως η ελληνική που βρίσκεται σε μια ζώνη κοινού νομίσματος.
Αυτός διαβρώνει την ανταγωνιστικότητα και περιορίζει την απασχόληση.

Για τον υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών «το μεγαλύτερο πρόβλημα σήμερα της
Ελλάδα είναι η ανταγωνιστικότητα». Γι’ αυτό καλεί τους καταναλωτές «να
αποφεύγουν τα εμφανώς ακριβά και υπερτιμολογημένα προϊόντα». Ξεκαθαρίζει
επίσης ότι θα συνεχισθούν οι έλεγχοι του ΣΔΟΕ στις επιχειρήσεις που προχωρούν
σε αδικαιολόγητες ανατιμήσεις, καθώς και η προσπάθεια ενημέρωσης των
καταναλωτών «ώστε να διαμορφωθεί ένα μέτωπο ενάντια στον πληθωρισμό».

Φρένο στα τιμολόγια

Προαναγγέλλει ακόμη ότι από την πλευρά του Δημοσίου το 2003 οι «όποιες
προσαρμογές γίνουν στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ δεν θα προκαλούν πληθωριστικές
πιέσεις», εννοώντας ότι θα κυμαίνονται σε ποσοστά κάτω του αναμενόμενου
πληθωρισμού.

Σε ό,τι αφορά το μέτωπο των ιδιωτικοποιήσεων, ο κ. Χριστοδουλάκης αποκλείει το
ενδεχόμενο να μειωθεί το ποσοστό συμμετοχής του Δημοσίου στις επιχειρήσεις
κοινής ωφέλειας κάτω του 35%, ενώ τονίζει ότι το Δημόσιο θα διατηρήσει
«αποφασιστικό λόγο στην επιλογή της διεύθυνσης και του μάνατζμεντ». Δεν
αποκλείει όμως να γίνει αυτό «σε μικρότερες επιχειρήσεις που δεν έχουν
αναπτυχθεί ή δεν λειτουργούν σε αγορές που έχουν έντονα μονοπωλιακή διάρθρωση,
στις οποίες μπορούν να αναλάβουν το μάνατζμεντ και ιδιώτες». Για το
Χρηματιστήριο, ο υπουργός λέει πως «όταν το κλίμα βελτιωθεί στην παγκόσμια
οικονομία και οι αγορές ανακάμψουν τότε και η ελληνική αγορά θα βρει τον δρόμο
που της αξίζει».

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του υπουργού.

ΕΡ.: Το κύμα των ανατιμήσεων στην αγορά πυροδοτεί τον πληθωρισμό και ροκανίζει
τα εισοδήματα των καταναλωτών. Πιστεύετε ότι μόνο με τους ελέγχους του ΣΔΟΕ
μπορεί να αποφευχθούν ο ανατιμήσεις σε μια αγορά απελευθερωμένη;

ΑΠ.: Από τότε που μπήκαμε στη ζώνη του ευρώ και έχουμε πια το ίδιο νόμισμα με
τις άλλες χώρες-μέλη της Ε.Ε., το ζήτημα του πληθωρισμού αποκτά μία άλλη
διάσταση. Αν εμείς πουλάμε ακριβότερα προϊόντα από αυτά που παράγουμε,
σταδιακά θα εκτοπίζονται προϊόντα της ελληνικής παραγωγής και από την εγχώρια
αλλά και από τις διεθνείς αγορές. Άρα, σταδιακά θα εκτοπίζεται η ελληνική
εργασία και θα έχουμε αυξημένη ανεργία. Ο πληθωρισμός λοιπόν σε μία ζώνη
κοινού νομίσματος είναι ένα αργό θανατικό, ένα αργό διαβρωτικό της
ανταγωνιστικότητας και της απασχόλησης. Άρα, το θέμα δεν είναι ότι έχουμε
γενικά και αόριστα ένα συγκυριακό κύμα ανατιμήσεων και ότι θα πρέπει να
αφήσουμε την αγορά μόνη της να βρει το σημείο ισορροπίας. Έχουμε μία «ατομική»
υπερτιμολόγηση από τις επιχειρήσεις που δημιουργεί ένα συλλογικό πρόβλημα
ανταγωνιστικότητας και απασχόλησης. Γι’ αυτό παρά το γεγονός ότι η αγορά είναι
ελεύθερη εγώ θα συνεχίσω να επιμένω σε όλους τους τόνους, ότι όλοι μαζί πρέπει
να προστατεύσουμε την ελληνική οικονομία από τον κίνδυνο του υψηλού
πληθωρισμού καθώς το βασικότερο πρόβλημα στην Ελλάδα σήμερα είναι η
ανταγωνιστικότητα.

ΕΡ.: Οι δηλώσεις σας περί κερδοσκόπων προκάλεσαν τις αντιδράσεις από την
πλευρά του επιχειρηματικού κόσμου…

ΑΠ.: Σκοπός μας δεν είναι να δημιουργήσουμε μέτωπα αντιπαραθέσεων ούτε να
ρίχνουμε τις ευθύνες ο ένας στον άλλον. Διότι η ανταγωνιστικότητα και η
απασχόληση είναι κοινός στόχος. Η ίδια η επιχείρηση έχει όφελος από τον χαμηλό
πληθωρισμό, διότι η ίδια πουλάει καλύτερα τα προϊόντα τα οποία παράγει. Οι
εργαζόμενοι έχουν όφελος από τον χαμηλό πληθωρισμό, διότι έτσι διατηρούν την
αγοραστική τους δύναμη. Αυτό λοιπόν που χρειαζόμαστε είναι ένα ενιαίο και
συμπαγές αντιπληθωριστικό μέτωπο. Για αυτό θα συνεχίσουμε τους ελέγχους τους
οποίους κάνουμε, αλλά και την ενημέρωση των καταναλωτών.

ΕΡ.: Δεν είναι όμως υπερβολικό να ζητάτε από τους καταναλωτές να
μποϊκοτάρουν τα προϊόντα στην αγορά και εκτός αυτού δύσκολο να επιτευχθεί κάτι
τέτοιο και άρα να έχει αποτέλεσμα;

ΑΠ.: Έχει όμως και αυτό μία αξία. Νομίζω ότι οι καταναλωτές αξιοποιώντας την
ενημέρωση που κάνει η Πολιτεία μπορούν να αποφεύγουν τα εμφανώς ακριβά και
υπερτιμολογημένα προϊόντα. Καμία αντιπληθωριστική πολιτική δεν μπορεί να γίνει
μόνο από το κράτος εάν δεν υπάρχουν ενημερωμένοι δραστήριοι πολίτες – –
καταναλωτές. Κοιτάξτε στην Αμερική, στη Γαλλία στη Γερμανία και άλλες χώρες
όπου ο ρόλος των καταναλωτικών ενώσεων σε αυτό το πεδίο είναι πολύ σημαντικός.
Εμένα δεν μου αρέσουν οι εχθροπραξίες στην αγορά. Πιστεύω όμως ότι όλοι έχουμε
ευθύνη να δούμε τον κίνδυνο που δημιουργεί ο πληθωρισμός ιδιαίτερα μετά την
ένταξή μας στην ΟΝΕ.

ΕΡ.: Υπάρχει όμως και ένα θέμα διαπόμπευσης που θέτουν οι επιχειρηματικές
ενώσεις σχετικά με τις μαύρες λίστες του ΣΔΟΕ που έχετε πει ότι θα
δημοσιοποιηθούν.

ΑΠ.: Το να λες στους καταναλωτές ποιοι υπερτιμολογούν, είναι μία προσφορά στο
κοινωνικό σύνολο. Θα έλεγα ότι αυτό δεν θίγει το σύνολο των επιχειρήσεων.
Αντίθετα, βοηθά το σύνολο των επιχειρήσεων. Άλλωστε, την ευθύνη των
ανατιμήσεων δεν την έχουν όλοι.

ΕΡ.: Υπάρχει η αίσθηση ότι η κατάρτιση του προϋπολογισμού 2003 είναι
ιδιαίτερα δύσκολη. Και σε αυτό συμβάλλουν όχι μόνον οι υποχρεώσεις του
2003, αλλά και οι αποκλίσεις του φετινού προϋπολογισμού;

ΑΠ.: Με εξαίρεση το 2000, μετέχω στην κατάρτιση του προϋπολογισμού από το 1996
και πρέπει να πω ότι ουδέποτε η διαδικασία αυτή ήταν περίπατος. Είναι μία
δύσκολη διαδικασία, γιατί οφείλει κανείς να συγκεράσει διεκδικήσεις οι οποίες
ωθούν τις δαπάνες από τη μία πλερά και από την άλλη να αναδεικνύει τις μεγάλες
προτεραιότητες.

ΕΡ.: Δέχεστε ισχυρές πιέσεις για αύξηση των δαπανών από τους
συναδέλφους σας υπουργούς;

ΑΠ.: Η σχέση μου με τους συναδέλφους είναι πάρα πολύ καλή και αυτό βέβαια
οφείλεται και στις μακροχρόνιες σχέσεις που έχουμε διαμορφώνει στα τελευταία
χρόνια γύρω από τα θέματα του προϋπολογισμού. Νομίζω ότι είναι φυσιολογικό
κάθε υπουργείο να διεκδικεί παραπάνω πόρους, αλλά νομίζω ότι το κλίμα που
επικρατεί και το ισχυρό αίσθημα ευθύνης κάνουν κατανοητές τις προσαρμογές ώστε
ο προϋπολογσμός του 2003 να επιτύχει δύο πράγματα. Πρώτον, να διατηρήσει τις
συνθήκες σταθερότητας που έχουμε πετύχει και δεύτερον, να χρηματοδοτήσει τις
προτεραιότητες που είναι η ασφαλιστική μεταρρύθμιση και η φορολογική
μεταρρύθμιση.

ΕΡ.: Η πορεία του προϋπολογισμού του 2002 βοηθάει σ’ αυτό;

ΑΠ.: Δεν ξέρω καμιά χρονιά από το 1996 και μετά που να μην υπήρξαν κάποιες
αποκλίσεις. Αυτές είναι μέσα στα όρια των συνηθισμένων διακυμάνσεων που δεν
ανατρέπουν τη φιλοσοφία του προγράμματος σταθερότητας, αλλά ούτε και την
αξιοπιστία του προϋπολογισμού. Φέτος υπήρξε μία σοβαρή απόκλιση λόγω των
καιρικών συνθηκών που ήταν πρωτοφανείς και οι οποίες μάς εξανάγκασαν να
καταβάλουμε αποζημιώσεις προς τους αγρότες που ξεπερνούν τα 100 δισ. δρχ.

Ενίσχυση των συντάξεων, «όχι» στην παροχολογία, συνεννόηση με πανεπιστημιακούς

ΕΡ.: Ποια θα είναι η εισοδηματική πολιτική στο Δημόσιο που επιφυλάσσει ο
νέος προϋπολογισμός;

ΑΠ.: Το 2002 στον δημόσιο τομέα ακολουθήσαμε μία σημαντική χρηματοδότηση της
Δημόσιας Διοίκησης και οι μισθολογικές δαπάνες συνολικά είναι αυξημένες κατά
9% σε σχέση με πέρυσι. Δηλαδή, περίπου 2,5 έως 3 φορές παραπάνω από τις
υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης. Είναι αυτονόητο ότι αυτοί οι υψηλοί ρυθμοί δεν
μπορούν να συνεχισθούν. Το 2003 η αύξηση των μισθολογικών δαπανών πρέπει να
είναι αισθητά χαμηλότερη. Πάντως, θα συνεχίσουμε να έχουμε μία πολιτική
ενίσχυσης των συντάξεων πάνω από τον πληθωρισμό, γιατί πιστεύουμε ότι πρέπει
να δείχνουμε αλληλεγγύη στους συνταξιούχους. Όσον αφορά τους μισθούς στο
Δημόσιο, με την εισοδηματική πολιτική θα προστατεύεται η αγοραστική τους
δύναμη, δηλαδή οι αυξήσεις θα είναι στα όρια του πληθωρισμού. Βεβαίως το
σύνολο των δαπανών μαζί με τις νέες προσλήψεις θα κυμανθούν ανάμεσα στο 5%-6%.
Ωστόσο, θα πρέπει να επισημάνω ότι η μισθολογική πολιτική στο Δημόσιο θα έχει
μία μεγαλύτερη άνεση το 2004, διότι τότε θα έχει ολοκληρωθεί η φορολογική
μεταρρύθμιση αλλά ταυτόχρονα θα έχει μπει και σε έναν δρόμο η αναμόρφωση του
ασφαλιστικού συστήματος.

ΕΡ.: Σπεύσατε πριν από λίγες ημέρες να δηλώσετε ότι δεν θα προχωρήσετε σε
παροχές. Δέχεστε πιέσεις προς την κατεύθυνση αυτή;

ΑΠ.: Κατ’ αρχήν να σας πω ότι οι απόψεις μου πάντα ήταν τέτοιες που
καταδίκαζαν την παροχολογια. Τη λογική τού δώσ’ τα όλα. Τη λογική την οποία
δυστυχώς ζήσαμε την προεκλογική περίοδο του 1981 από τη Ν.Δ., του 1989 από το
ΠΑΣΟΚ και το 1993 ξανά από τη Ν.Δ. Η παροχολογία ως υποκατάστατο της
στρατηγικής είναι αδιέξοδο. Οδήγησε όχι μόνο σε διάβρωση της
ανταγωνιστικότητας, αλλά σε μείωση της απασχόλησης και σε πολιτική ήττα. Δεν
είναι αξιόπιστοι αυτοί που ενδίδουν, όσοι πανικοβάλλονται και τρέχουν να
ικανοποιήσουν τους πάντες και τα πάντα σε μία προσπάθεια δήθεν πολιτικής
διάσωσης. Όμως πρέπει να κάνουμε μία ριζική διάκριση ανάμεσα στην πολιτική τού
«δώσ’ τα όλα» και στη συστηματική πολιτική ενίσχυσης του κοινωνικού κράτους,
της αλληλεγγύης αλλά και της δίκαιης ανταμοιβής της εργασίας. Αυτή είναι η
μεγάλη πρόκληση της οικονομικής πολιτικής.

ΕΡ.: Ωστόσο, οι πανεπιστημιακοί καθηγητές και οι αγρότες αντιδρούν…

ΑΠ.: Όσον αφορά τους πανεπιστημιακούς, είμαι βέβαιος ότι με έναν συστηματικό
διάλογο, όπως αυτός που έγινε το 1997, θα υπάρξει μία λύση η οποία θα είναι
απόλυτα συμβατή κα με τις προσδοκίες του κλάδου αλλά και τους σχεδιασμούς στην
οικονομική πολιτική. Η βελτίωση του πανεπιστημιακού μισθολογίου σε συνδυασμό
με τις αλλαγές των εργασιακών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο μπορούν να εφαρμοσθούν
από το 2004. Για τους αγρότες – βαμβακοπαραγωγούς το θέμα είναι εξειδικευμένο
και θέλει ειδική αντιμετώπιση. Θα ήταν άδικο να κρίνεται η αγροτική πολιτική
της κυβέρνησης επειδή, παρά τις σαφείς οδηγίες της Ε.Ε., αυξήθηκε παραπάνω η
παραγωγή στο βαμβάκι και αυτό οδήγησε σε μία μικρότερη στήριξη της τιμής από
αυτήν που περίμεναν οι αγρότες. Παρ’ όλα αυτά η κυβέρνηση κατέβαλε κάθε δυνατή
προσπάθεια ώστε να διαπραγματευθεί τη μεγαλύτερη δυνατή ποσόστωση στην
Ευρωπαϊκή Ένωση και πέτυχε πολύ σημαντικά πράγματα, διότι το αποτέλεσμα θα
μπορούσε να είναι χειρότερο για τους αγρότες. Επιπλέον αυτού έχουμε κινήσει τη
διαδικασία για την παροχή μίας εθνικής αντιστάθμισης στις τιμές του βαμβακιού
ελπίζοντας ότι με την εφαρμογή του νέου μηχανισμού δεν θα έχουμε τέτοια
φαινόμενα αποκλίσεων στο μέλλον. Πρέπει να αναγνωρίσουμε τις δυσκολίες στην
εφαρμογή αυτής της πολιτικής, αλλά δεν πρέπει να δεχθούμε τη λογική της
εθνικοποίησης της κοινής αγροτικής. Δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι τα επόμενα
χρόνια θα συζητηθεί έντονα η αναθεώρηση της κοινής αγροτικής πολιτικής. Αν
ακολουθήσουμε μία πολιτική που είναι ενάντια στην Κοινή Αγροτική Πολιτική,
τότε σ’ αυτήν τη διαπραγμάτευση θα πάμε χωρίς όπλα και τη ζημιά θα υποστεί ο
Έλληνας αγρότης.

Δεν αυξάνεται ο ΦΠΑ

ΕΡ.: Η φορολογική μεταρρύθμιση φθάνει στο τέλος της. Τι
πρέπει να περιμένουν οι φορολογούμενοι;

ΑΠ.: Έχουμε προχωρήσει ήδη στο νομοσχέδιο για την απλοποίηση των διαδικασιών
και τις ελαφρύνσεις στις γονικές παροχές. Οι αλλαγές στη φορολογία εισοδήματος
θα έχουν ως στόχο την ενίσχυση της ελληνικής οικογένειας με μέτρα όπως η
αύξηση του αφορολόγητου ποσού εισοδήματος και φορολογικές ελαφρύνσεις για
οικογένειες που έχουν παιδιά. Παράλληλα θα απαλλάξουμε από γραφειοκρατικές
διαδικασίες τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

ΕΡ.: Θα καταργηθούν τα τεκμήρια;

ΑΠ.: Ορισμένα πρέπει να καταργηθούν διότι δεν προσφέρουν τίποτα. Πάντως,
πρέπει να διατηρηθούν όσα αποδεικνύουν μια πολυτελή διαβίωση. Η φοροδιαφυγή
στη χώρα μας συνεχίζει να έχει σημαντικές διαστάσεις και τα πολυτελή τεκμήρια
μπορούν να συμβάλουν στον περιορισμό της.

ΕΡ.: Θα απαλλαγούν φορολογούμενοι από την υποχρέωση υποβολής
δήλωσης;

ΑΠ.: Ναι, για τους μισθωτούς θα απλοποιηθούν σημαντικά οι σχέσεις τους με την
Εφορία.

ΕΡ.: Υπάρχει θέμα αύξησης του ΦΠΑ στα προϊόντα και στις υπηρεσίες
στην αγορά για να βρεθούν έσοδα;

ΑΠ.: Δηλώνω κατηγορηματικά ότι αύξηση του ΦΠΑ το 2003 δεν πρόκειται να
υπάρξει, και αυτό για δύο λόγους. Πρώτον, θα ήταν σαν να κάνουμε μία
φορολογική μεταρρύθμιση και να παίρνουμε πίσω τα οφέλη της με άλλον τρόπο.

Δεύτερον, αυτό θα οδηγούσε σε μία επιβάρυνση του πληθωρισμού κάτι που
ιδιαίτερα αυτήν την περίοδο πρέπει αποφευχθεί με κάθε τρόπο.

Οι δημοτικές εκλογές δεν είναι δημοψήφισμα

ΕΡ.: Σε ποιο ύψος έχει τοποθετηθεί ο πήχυς στις νομαρχιακές
εκλογές;

ΑΠ.: Εγώ στην πολιτική δεν κρατάω μεζούρα. Οι εκλογές αυτές είναι μία πολιτική
μάχη γα να κατακτήσουμε θέσεις στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, όχι για να
σηκώσουμε προσωπικά τρόπαια αλλά για να εξασφαλίσουμε την εφαρμογή μίας
πολιτικής αποκέντρωσης και ανάπτυξης, δυνατότητα την οποία, νομίζω, ουσιαστικά
έχουν μόνον οι δυνάμεις της Κεντροαριστεράς. Διότι στον χώρο της συντήρησης,
της Δεξιάς αλλά και στον χώρο της κομμουνιστικής Αριστεράς (και αυτό το λέω με
λύπη μου) υπάρχει μία μανία να χρησιμοποιήσουν τις δημοτικές και νομαρχιακές
εκλογές ως κομματικά σπαθιά για να πλήξουν την κυβέρνηση. Έχω καταγγείλει εδώ
και καιρό την εικόνα με τα γαλάζια σφυροδρέπανα και νομίζω ότι ο κόσμος
καταδικάζει αυτή την οξύμωρη πολιτική.

ΕΡ.: Θα είναι το αποτέλεσμα των εκλογών δημοψήφισμα για την
κυβερνητική πολική;

ΑΠ.: Εγώ πιστεύω ότι οι νομαρχιακές εκλογές είναι πολιτικές εκλογές. Ο καθένας
θα επιλέξει το πώς θα διοικηθεί η περιφέρειά του τα επόμενα χρόνια, αλλά
παίρνει και μία θέση απέναντι στη συνολικότερη κατάσταση. Αυτό όμως δεν κάνει
τις εκλογές αυτές κυβερνητικό δημοψήφισμα.

Κυβέρνηση: Δεν υπήρχε δέσμευση για το 2003

Ο διάλογος θα συνεχιστεί για το νέο μισθολόγιο δήλωσε χθες ο κυβερνητικός
εκπρόσωπος Χρ. Πρωτόπαπας, που διέψευσε ότι υπήρχε κυβερνητική δέσμευση πως η
εφαρμογή του θα άρχιζε από το 2003.

Ο κ. Πρωτόπαπας μετέφερε κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών απάντηση
του υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών Ν. Χριστοδουλάκη, σύμφωνα με την οποία
ουδέποτε είχε μιλήσει ο ίδιος για εφαρμογή του νέου μισθολογίου από το επόμενο
έτος. Δέχτηκε ωστόσο πως έχουν αρχίσει οι σχετικές συζητήσεις και ότι από
ορισμένους εργασιακούς χώρους υπάρχουν πορίσματα επιτροπών. Ο κυβερνητικός
εκπρόσωπος ανέφερε επίσης, όταν ρωτήθηκε για τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού
πέρυσι στη ΔΕΘ, ότι ουδέποτε είχε ειπωθεί πως το νομοσχέδιο θα ισχύσει από το 2003.