Το αγνοούμενο νησί

Στην περιοχή των Ιονίων Νήσων τοποθετεί ο Όμηρος το Δουλίχιον – το όνομα
σημαίνει «μακρόστενο» – και οι ερευνητές της ομηρικής γεωγραφίας το ψάχνουν,
μελετούν και προτείνουν χρόνια τώρα διάφορες πιθανές θέσεις σε συνδυασμό και
με τ’ άλλα ομηρικά νησιά – Ιθάκη, Σάμη και Ζάκυνθο. Ο δρ της Ιστορίας Βαγγέλης
Δ. Πανταζής δίνει τη δική του απάντηση στο μεγαλύτερο γεωγραφικό αίνιγμα που
μας κληροδότησε η αρχαιότητα. Στη μελέτη του «Η Ομηρική Ζάκυνθος», που
κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Περίπλους, υποστηρίζει ότι το χαμένο Δουλίχιον
είναι η σημερινή Ζάκυνθος, ενώ οι Ιερές Εχίνες που αναφέρει ο Όμηρος είναι τα
νησάκια Στροφάδες που βρίσκονται απέναντι από τις ακτές της Ηλείας. Η
«δασωμένη» Ζάκυνθος, δε, είναι η σημερινή Λευκάδα. Κατ’ αυτή τη σειρά
ανάγνωσης που βλέπει τα νησιά ξεκινώντας από τον Νότο, Δουλίχιον είναι η
Ζάκυνθος, Σάμη η Κεφαλονιά και η «δασωμένη» Ζάκυνθος η σημερινή Λευκάδα. Με
αυτή τη σειρά συνδυάζονται χωρίς αντιφάσεις όλες οι ομηρικές αναφορές της
«Ιλιάδος» και της «Οδύσσειας», αλλά προβάλλουν άλλα ερωτήματα. Πώς άλλαξαν όχι
τη θέση, αλλά το όνομά τους, η Ζάκυνθος με τη Λευκάδα και τι συνέβη με την
αμφίαλον Ιθάκη; Γι’ αυτά θα πρέπει να περιμένουμε την έκδοση του δεύτερου
τόμου της ομηρικής γεωγραφίας.